The Century of Türkiye Education Model conceptualises digitalisation not merely as a technical transformation but as a strategic instrument aimed at enhancing educational quality and shaping the school model of the future. Although the role of digital tools in education has been widely examined in the literature, existing studies largely address digitalisation within a general educational technology framework, while research focusing specifically on the digital vision of the The Century of Türkiye Education Model remains limited. This study aims to examine the role of digital educational tools within the scope of the The Century of Türkiye Education Model through the experiences of teachers and school administrators. Designed as a qualitative case study, the research analyses data obtained from semi-structured interviews with teachers and administrators working at different educational levels. The data were analysed using descriptive and content analysis techniques.The findings reveal that digital tools support teachers, particularly in lesson planning, designing instructional activities, and facilitating teaching processes. In contrast, administrators’ use of digital tools is more limited and mainly focused on communication, coordination, and crisis management. Insufficient technical support, limited digital literacy, and increased workload were identified as major barriers to effective digitalisation. Overall, the study highlights the importance of addressing digitalisation in education through a holistic, experience-based approach and offers insights for shaping future school models and informing national-level educational policies.
Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, dijitalleşmeyi yalnızca teknik bir dönüşüm süreci olarak değil, eğitimde kaliteyi artırmayı ve geleceğin okul modelini şekillendirmeyi amaçlayan stratejik bir araç olarak ele almaktadır. Alanyazında dijital araçların eğitimdeki rolü yaygın biçimde incelenmiş olsa da bu çalışmalar çoğunlukla genel eğitim teknolojileri çerçevesinde ele alınmakta; Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nin dijital vizyonunun sahadaki öğretmenler ve okul yöneticileri tarafından nasıl algılandığına ve uygulandığına ilişkin araştırmalar sınırlı kalmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında dijital eğitim araçlarının öğretim ve yönetim süreçlerindeki rolünü öğretmen ve okul yöneticilerinin deneyimleri üzerinden incelemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseniyle kurgulanan araştırmada, farklı kademelerde görev yapan öğretmen ve yöneticilerle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen veriler betimsel ve içerik analizi yöntemleriyle çözümlenmiştir. Bulgular, dijital araçların öğretmenler açısından ders planlama, öğretim etkinlikleri tasarlama ve öğretim süreçlerini destekleme noktasında önemli katkılar sunduğunu göstermektedir. Buna karşılık yöneticilerin dijital araç kullanımının daha sınırlı olduğu ve ağırlıklı olarak iletişim, koordinasyon ve kriz yönetimi süreçlerinde yoğunlaştığı belirlenmiştir. Ayrıca teknik destek eksikliği, dijital okuryazarlık yetersizlikleri ve artan iş yükü gibi unsurlar dijitalleşme sürecindeki temel engeller olarak öne çıkmaktadır. Çalışma, eğitimde dijitalleşmenin öğretmen ve yönetici deneyimlerini merkeze alan bütüncül bir yaklaşımla ele alınmasının gerekliliğini vurgulamakta ve elde edilen bulguların geleceğin okul modelinin şekillenmesine ve ulusal düzeyde eğitim politikalarına katkı sağlayabileceğini ortaya koymaktadır.