Giriş-Amaç: Tıp fakültesi öğrencileri ruh sağlığı damgalamasının önlenmesinde kritik bir rol oynamaktadır. Çalışmada, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi 1. ve 6. sınıf öğrencilerinin ruhsal bozukluklara yönelik damgalama düzeylerini ve bununla ilişkili faktörleri belirlemek amaçlanmıştır. Ayrıca, tıp eğitiminin bu tutumlara etkisini değerlendirmek üzere iki sınıf arasında karşılaştırma hedeflenmiştir.Gereç yöntem: Bu kesitsel araştırma, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde öğrenim gören 1. ve 6. sınıf toplamda 259 öğrencinin katılımı ile yürütülmüştür. Bağımlı değişken olarak 5’li Likert tipi “Sağlık Çalışanları için Ruhsal Hastalıklara Yönelik Damgalama Ölçeği (SÇ-RHYDÖ)” kullanılmıştır. Bağımsız değişkenler, cinsiyet, öğrenim gördüğü sınıf, ruh sağlığı ile alakalı seminer ya da başka herhangi bir faaliyete katılımı, geçmişte psikiyatrik tanı öyküsü, ailede psikiyatrik tanı öyküsü, psikiyatrik hastalık tanısı almış hastayla daha önce temas durumudur. Bulgular: Çalışmaya %51,6’ı kadın ve %56,4’ü birinci sınıf olarak katılmıştır. Ölçeğin genel toplam ortalama puanı 51,93 ± 9,54 olarak hesaplanmıştır. SÇRHYDÖ alt faktör puanları incelendiğinde sırası ile en yüksek puanı “Tutumlar” 18,30 ± 4,19, “Yardım Arama – Kendini Açma” 17,07 ± 3,64 ve “Sosyal Mesafe” 16,61 ± 4,65 aldığı görülmektedir. Altıncı sınıflar, kadınlar, psikiyatrik hastalık öyküsü, psikiyatri hastası ile deneyim ve psikiyatri ile ilgili faaliyetlere katılımı olanların damgalama eğilimlerinin daha az olduğu belirlenmiştir. Altıncı sınıf öğrencileri, birinci sınıflara kıyasla ailelerinden daha bağımsız yaşamakta, psikiyatri alanında daha fazla deneyime sahip olmakta ve daha yüksek oranda ruh sağlığı sorunları bildirmektedir.Sonuç: Tıp eğitimi sürecinin ve psikiyatrik hizmetlerle ilgili faaliyetlere katılımın ruh sağlığı damgalama davranışlarını önlemede etkili olduğu anlaşılmıştır. Tıp müfredatında ruh sağlığı ile ilgili uygulamalı etkinliklere daha sık yer verilmesi büyük önem taşımaktadır.
Objectives: Medical students play critical role in preventing mental health stigma. This study aimed to determine levels of stigma toward mental disorders among first and sixth-year students at Ege University Faculty of Medicine to identify associated factors. Additionally, to compare stigma levels between students at beginning and advanced stages of medical education, in order to evaluate influence of medical training on such attitudes.Method: This cross-sectional study was conducted with 259 students in first and sixth years of Ege University Faculty of Medicine. Opening MindsStigmaScale for HealthCareProviders;5-point Likert scale, was employed as dependent variable. Independent variables included gender, academic year, participation in seminars/mental health-related activities, personal/family history of psychiatric diagnosis, previous contact with patients diagnosed with psychiatric disorder.Results: 51.6% of participants were women and 56.4% were first-year students. Mean score on t scale was 51.93 ± 9.54. Analysis of Opening Minds Stigma Scale for Health Care Providers sub-scale scores revealed highest scores in following order:Attitudes (18.30 ± 4.19), Disclosure and Help-seeking (17.07 ± 3.64), Social Distance (16.61 ± 4.65). Sixth-year students, women, individuals with history of psychiatric illness, experience of contact with psychiatric patient, participants in psychiatric-related activities exhibited lower levels of stigmatization. Compared to first, sixth-year students were more likely to live independent from their families, have more experience in psychiatry, report more mental health problems.Conclusion: Medical education process and participation in psychiatric services-related activities appear to be effective in reducing mental health stigmatization. Incorporating more frequent practical activities related to mental health into medical curriculum is of paramount importance.