Esîrî, on beşinci yüzyılın ortalarında doğup on altıncı yüzyılın ilk çeyreğinde vefatettiği düşünülen bir divan şairidir. II. Bayezid döneminin sonlarına doğru hacca gitmişve hac yolculuğunu anlattığı mesnevi nazım şekliyle yazdığı Hüsâm-nâme adlı eserindenbaşka herhangi bir eseri şu an için elimize ulaşmamıştır. Dîvân’ı ile hangi türde yazdığınıbelirtmediği iki eserini ise bu yolculuk sırasında kaybetmiştir. Eğridirli Hâcı Kemâltarafından tertip edilen Câmi‘ü’n-Nezâ’ir adlı şiir mecmuasındaki Esîrî mahlasıylayazılmış şiirler herhangi bir delil öne sürülmeden ilk olarak Sadeddin Nüzhet Erguntarafından Hüsâm-nâme şairine ait gösterilmiştir. Sonraki çalışmalarda ise aynı mahlasıkullanan Esîrî-i Bursevî’ye atfedilmiştir. Ancak bu şiirler, Hüsâm-nâme’nin ortayaçıkmasıyla birlikte edebî kişiliği hakkında bilgi sahibi olduğumuz Esîrî’ye ait olmalıdır.Bu tespit güncel bilgilerimize göre Hüsâm-nâme’den başka herhangi bir eseri günümüzeulaşmayan Esîrî’nin gazel sahasındaki edebî kimliğini ortaya çıkarması bakımındanönemlidir. Câmi‘ü’n-Nezâ’ir’in tertip edilmesinden sonra derlenmiş diğermecmualardaki Esîrî mahlasıyla yazılmış şiirlerin aynı mahlası kullanan hangi şaire aitolduğunu tespit etmek ise güçdür. Câmi‘ü’n-Nezâ’ir’deki bu şiirlerden hareketleEsîrî’nin şiir tekniği açısından aksaklıklar yaşayan, bununla birlikte klasik Türkedebiyatının kalıplaşmış konularını başarıyla kaleme alan bir nazire şairi olduğuanlaşılır. Âşıkane türde yazdığı gazellerin yanında dinî-tasavufî ve hikemî konularıişleyen şiirler de kaleme almıştır. Bu makalede Esîrî mahlasıyla yazılmış bu şiirlerinbüyük bir ihtimalle Hüsâm-nâme şairine ait olduğuna dair ilmî veriler ortayakonulmuştur.