The digital age has profoundly transformed the functioning of media systems across production, distribution, and circulation processes. While classical communication theories such as agenda-setting and gatekeeping long provided reliable frameworks for explaining the societal impact of media, the rise of social media platforms, the direct involvement of users as content producers, and the invisible regulatory role of algorithms have increasingly exposed the limitations of these approaches. Artificial intelligence–based recommendation systems and algorithmic ranking mechanisms now determine which news and information enter circulation, bringing “algorithmic gatekeeping” to the forefront of theoretical debate. This study is a conceptual review based on a literature search conducted in Google Scholar, Scopus, and Web of Science databases for the period 2010–2025. The analysis identifies where classical theories fall short in the digital context and discusses how algorithmic processes restructure media power through three operational dimensions: visibility allocation, threshold adjustment, and circulation velocity. Findings indicate that digital media not only shape the distribution of content but also fundamentally influence the scope, quality, and democratic plurality of public debate. By sharpening the conceptual boundaries of “algorithmic agenda-setting” and “algorithmic gatekeeping,” the study contributes to the literature at a theoretical level and proposes a conceptual framework with testable propositions for future research.
Dijital çağ, medya sistemlerinin işleyişini üretim, dağıtım ve dolaşım süreçlerinin tümünde köklü biçimde dönüştürmüştür. Gündem belirleme ve eşik bekçiliği gibi klasik iletişim kuramları, uzun yıllar boyunca medyanın toplumsal etkilerini açıklamada güvenilir çerçeveler sunmuş olsa da, sosyal medya platformlarının yükselişi, kullanıcıların içerik üretiminde doğrudan aktör haline gelmesi ve algoritmaların görünmez düzenleyici rol üstlenmesi, bu kuramların sınırlarını belirginleştirmiştir. Yapay zekâ tabanlı öneri sistemleri ve algoritmik sıralama mekanizmaları, haberlerin ve bilgilerin hangi önceliklerle dolaşıma gireceğini tayin ederek “algoritmik eşik bekçiliği”ni yeni bir kuramsal tartışma odağına taşımaktadır. Bu çalışma, 2010–2025 dönemini kapsayan ve Google Scholar, Scopus ile Web of Science veri tabanlarında yürütülen literatür taramasına dayalı kavramsal bir derlemedir. Analiz, klasik kuramların dijital bağlamda yetersiz kalan noktalarını açığa çıkarmakta; görünürlük tahsisi, erişim eşiği ayarlaması ve dolaşım hızının mimarisi olmak üzere üç işlem boyutunda algoritmik süreçlerin medya gücünü yeniden yapılandırma biçimlerini tartışmaktadır. Bulgular, dijital medyanın yalnızca içerik dağıtımını değil, kamusal tartışmaların kapsamını, niteliğini ve demokratik çoğulculuğun işleyişini de köklü biçimde etkilediğini göstermektedir. Çalışma, “algoritmik gündem belirleme” ve “algoritmik eşik bekçiliği” kavramlarını keskinleştirerek literatüre kuramsal düzeyde katkı sunmakta ve gelecek araştırmalar için sınanabilir önermeler içeren bir kuramsal çerçeve önermektedir.