Bakım sürecinin sonlanması ve bağımsız yaşama geçiş, gençler açısından birçok farklı zorlukları barındıran bir süreç olarak tanımlanabilir. Bakım deneyiminin etkileri arasında gösterilen aile ve sosyal destek yoksunluğu, psikososyal sorunlar ve akademik/sosyal becerilerin yeterince gelişmemiş olması bakım sonrası yaşamı da olumsuz bir biçimde etkileyebilmektedir. Bu durum, kurum bakımından ayrılan bireylere yönelik politika ve sosyal hizmet uygulamalarına olan gereksinimi ön plana çıkarmaktadır. Bu çalışmada kurum bakımı sonrası yaşanan başlıca sorunlar barınma, sosyal dışlanma, yükseköğrenime devam edememe, kadına yönelik ayrımcılık ve rehberlik başlıkları altında ele alınmıştır. Bu bağlamda çalışmada, belirtilen sorun alanlarına yönelik sosyal politika ve sosyal hizmet müdahaleleri karşılaştırmalı olarak analiz edilerek bazı uygulamalar önerilmiştir.
The termination of the care process and the transition to an independent life can be defined as a process that has many different difficulties for young people. Family and social support deficiency, psychosocial problems and underdevelopment of academic/social skills, which are shown among the effects of the care experience, can also negatively affect after care life. This situation highlights the need for policy and social service practices for individuals separated from the care of the institution. In this study, the main problems experienced after institutional care are discussed under the headings of housing, social exclusion, inability to continue higher education, discrimination against women and guidance. In this contex, social policy and social work interventions for the specified problem areas have been analyzed comparatively and some practices have been proposed in this study.