SALAVILLE, SÉVÉRIEN VE DALLEGGIO, EUGÉNE, Karamanlidika, Bibliographie analytique d'ouvrages en langue turque imprimés en caractéres grecs, I, 1584-1850, (=Karamanlidika, Yunan harfleri ile Türk dilinde basılmış kitaplann analitik bibliyografyası, I 1584-1850), Collection de l'Institut Français d'Athénes, 47 —Centre d'Etudes d'Asie Mineure, 16 (=Atina Fransız Enstitüsü Yayınları, 47 —Anadolu araştırmaları merkezi yayını, 16), Atina 1958, XI+325 sahife. [Kitap Tanıtımı]

Yunan harfleri ile Türk dilinde yazılmış kitaplara "karamanlıca" adını vermek ötedenberi adet olmuştur. Onaltıncı yüzyılın ortasında, 1553-1555'de İstanbul ve Anadolu'yu dolaşan Alman seyyahı Hans Dernschwam, o sırada İstanbul’da Yedikule yakınındaki bir mahallede oturan ve caramanos denilen insanlardan bahseder. Dernschwam'a göre bunlar Karaman'dan gelmişlerdir. Dinleri hıristiyan olup ortodoksdurlar. Fakat kiliselerinde âyinlerini Yunan dilinde yapmalarına rağmen hiç yunanca bilmeyip Türkçe konuşurlar. Anadolu'nun muhtelif yerlerinde ve İstanbul’da Balıklı Rum kilisesi avlusundaki eski mezar taşları arasında da böyle Yunan harfleri ile Türk dilinde yazılmış olanlarına rastlanır. Dilleri gibi bazen adları bile Türk olan bu ortodokslara Orta - Anadolu'nun Karaman bölgesinde rastlandığından, bunlar Karamanlı Rumlar olarak diğerlerinden ayırt edilegelmişti. Lozan andlaşmasının eklerinden VI. numaralısı uyarınca mübadeleye tabi tutularak diğer Rumlar ile Yunanistan'a göç etmek zorunda kalan "Karamanlıların" yurdumuzdan ayrılmaları ile, Anadolu'nun "karamanlıca" edebiyatı da sona ermiştir. Kendilerinin Anadolu lisanı dedikleri Türkçeyi konuşan, duyuşları ile de Türk geleneklerine bağlı olan bu ortodoksların milliyeti meselesi de hâlâ tartışma konusu olmaktadı r. Bunların Türkler tarafından Türkçe konuşmağa zorlanmış Yunanlılar olduğu yolundaki hipoteze karşılık, birçok bakımlardan dayanak bulan, bunların hıristiyan Türkler oldukları yolunda diğer bir hipotez de mevcuttur.