Bu araştırma altı farklı çevrede yetiştirilen sebze tipi sakız fasulyesi (Cyamopsis tetragonolaba) genotiplerinin bitki tane verimi yönünden stabilitelerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada 12 adet genotip kullanılmıştır. Denemeler tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Genotiplerin bitki tane verimi yönünden stabilitelerini belirlemek amacıyla S⁽¹⁾, S⁽²⁾, S⁽³⁾, S⁽⁶⁾, NP⁽¹⁾, NP⁽²⁾, NP⁽³⁾, NP⁽⁴⁾, Wᵢ², σ²ᵢ, s²dᵢ, bᵢ, CVi, θ₍ᵢ₎, θᵢ, 𝘒R parametreleri kullanılmıştır. Ayrıca, kullanılan yöntemler arasındaki ilişkileri görsel olarak değerlendirmek için heatmap ve biplot oluşturulmuştur. Sonuç olarak Samen çeşidi ile SF10 ve SF2 genotiplerinin kullanıan yöntemlerinin çoğunluğuna göre en stabil olduğu, yöntemlerin aralarındaki ilişkiye göre dört grup oluşturduğu tespit edilmiştir. Birinci grubu bitki tane verimi ile bᵢ ve CVi oluşturmuştur. Bu grup ile olumlu ve önemli ilişkiye sahip olan ikinci grupta ise s²dᵢ, σ²ᵢ, θᵢ, ve Wᵢ² yöntemleri yer almıştır. Tane verimi ile olumsuz ve önemli ilişkiye sahip olan ve tamamı parametrik olmayan yöntemlerden oluşan dördüncü grubu ise S⁽⁶⁾, NP⁽²⁾, NP⁽³⁾, NP⁽⁴⁾ ve 𝘒R yöntemleri oluşturmuştur. Sebze tipi sakız fasulyesinde bitki tane verimi yönünden stabil genotipleri belirlemek için çok sayıda yöntem kullanmak yerine her yöntem grubundan bir adet paremetrenin kullanılması yeterli olacaktır.
This research was carried out to determine the stability of vegetable type cluster bean (Cyamopsis tetragonolaba) genotypes grown in different six environments in terms of plant grain yield. 12 genotypes were used in the study. Experiments were conducted randomized completed blocks design with replications. Among stability parameters such as S⁽¹⁾, S⁽²⁾, S⁽³⁾, S⁽⁶⁾, NP⁽¹⁾, NP⁽²⁾, NP⁽³⁾, NP⁽⁴⁾, Wᵢ², σ²ᵢ, s²dᵢ, bᵢ, CVi, θ₍ᵢ₎, θᵢ and 𝘒R were used to determine the stability of genotypes in terms of plant seed yield. Besides, heatmap and biplots were created to evaluate the relationships between the methods used visually. As a result, it was determined that Samen variety and SF10 and SF2 genotypes were the most stable according to the majority of the methods used, and the methods formed four groups according to the relationship between them. The first group formed bᵢ, CVi, and plant seed yield. The second group, which has a positive and important relationship with the first group, includes the s²dᵢ, σ²ᵢ, θᵢ, and Wᵢ² parameters. Five non-parametric (S⁽⁶⁾, NP⁽²⁾, NP⁽³⁾, NP⁽⁴⁾, and 𝘒R) methods consisted of the fourth group, which has a negative and important relationship with grain yield. . Instead of using a large number of methods to determine stable genotypes in terms of plant grain yield in vegetable type cluster bean, it will be sufficient to use one parameter from each method group.