This study compares the syntax used in digital texts, which is not framed by specific patterns, with traditional syntax. The spontaneous development, polymorphism, fragmented and/or elliptical structures, and practical usage that have emerged with the offerings of the online environment make the formation of a new syntactic structure possible. Therefore, the study focuses on how this structure, shaped by the digital age, differs from established syntactic structures. The study's database consists of examples of digital communication such as social media posts, comments, text messages, and meme content. Research and analysis reveal an increasing trend of reduction and ellipsis in certain syntactic structures in digital communication. Furthermore, it is observed that with digitalization, the use of punctuation marks is frequently violated in instant messaging applications, and instead, visual elements such as emojis, stickers, and GIFs are used. The aforementioned findings and the examples of commonly used Russian sentences from the compilation demonstrate that the line between written and spoken language is becoming increasingly blurred; furthermore, the difference between traditional and digital syntax is becoming more pronounced in digital language. In this context, the study aims to contribute to the development of new approaches along with the transformation of language used in online environments.
Bu çalışmada, dijital metinlerde kullanılan ve belli kalıplarla çerçevelenmeyen söz dizimi ile geleneksel söz dizimi kıyaslanarak ele alınacaktır. Çevrim içi ortamın sunduklarıyla birlikte ortaya çıkan spontane gelişim,çoklu biçimlilik,parçalı ve/veya eksiltili yapıilepratik kullanımgibi dilsel özellikler, yeni bir söz dizimsel yapının oluşumunu mümkün kılmaktadır. Dolayısıyla çalışma, dijital çağ ile şekillenen söz konusu yapının, yerleşmiş söz dizimsel yapıdan nasıl ayrıştığına odaklanmaktadır. Çalışmanın veri tabanını, sosyal medya paylaşımları, yorumlar, kısa mesajlar ve mem içerikleri gibi dijital iletişim örnekleri oluşturmaktadır. Yapılan araştırma ve incelemeler neticesinde dijital iletişimde bazı söz dizimsel yapılarına yönelik indirgeme ve eksiltme eğilimlerinin arttığı görülmektedir. Ayrıca dijitalleşme ile birlikte, anlık iletişim uygulamalarında noktalama işaretlerinin kullanımının sıkça ihlal edildiği; bunun yerine ise emoji, çıkartma ve GIF gibi görsel ögelerin iletişimde ifade aracı olarak tercih edildiği gözlenmektedir. Belirtilen bulgular ve derlemlerden edinilen günlük iletişim dilinde sıkça kullanılan Rusçadaki cümle örnekleri ve yapılar, yazılı ve sözlü dil arasındaki sınırın giderek silikleştiğini göstermektedir; ayrıca dijital ortamda kullanılan dilde geleneksel söz dizimi ve dijital söz dizimi arasındaki fark belirginleşmektedir. Bu bağlamda çalışma, çevrim içi ortamlarda kullanılan dilin dönüşümüyle birlikte, yeni yaklaşımların geliştirilmesine katkı sağlamayı amaçlamaktadır.