In this study, improvements were made to enhance the mechanical strength of a strut type shock absorber used in automobile suspension systems. The structural strength of the carrier parts, lower bracket and body tube was examined, and improvements were made to the mechanical strength of these components. Strength improvements were achieved through material and geometry modifications. The body tube material was changed from E420 +CR2 to E355 +C, which has better mechanical properties. Similarly, the bracket material was upgraded from S355 MC to S420 MC for higher strength. It was found that the main factor contributing to the bracket’s strength improvement was the geometry change. During the design validation phase, the weak point of the bracket was identified and specifically reinforced. As a result of these improvements, the targeted structural strength was achieved for both the body tube and the bracket. Catia V5R21 was used during the design phase, and Ansys 2023R2 was used for finite element analysis. In the design validation stage, both finite element analysis and testing methods were employed, ensuring good correlation between the two approaches.
Bu çalışmada otomobil süspansiyonunda yer alan strut tip amortisörün mekanik dayanımını iyileştirmeye yönelik çalışmalar yapılmıştır. Öncelikli olarak ağırlık taşıyan, alt bağlantı braketi ve gövde borusunun yapısal dayanımları incelenmiş ve bu parçaların mekanik dayanımında iyileştirmeler yapılmıştır. Malzeme ve geometri değişikliği ile dayanım iyileştirilmesi gerçekleştirilmiştir. Gövde borusunda E420 +CR2 malzemesi yerine mekanik dayanım özellikleri daha yüksek E355 +C malzemesine geçiş yapılmıştır. Bağlantı braketinde ise S355 MC malzemesinden, yine dayanımı daha yüksek S420 malzemesine geçiş yapılmıştır. Yapılan çalışmada bağlantı braketinin dayanımının iyileşmesindeki asıl etkenin geometri değişikliği olduğu tespit edilmiştir. Tasarım doğrulama aşamasında braketin zayıf noktası tespit edilip o bölge özelinde iyileştirme yapılmıştır. Gövde borusu ve bağlantı braketinde yapılan iyileştirmeler sonucunda istenilen yapısal dayanım elde edilmiştir. Tasarım aşamasında Catia V5R21, sonlu elemanlar analizi aşamasında da Ansys 2023R2 programı kullanılmıştır. Tasarım doğrulaması safhasında sonlu elemanlar analizi ve test yöntemleri kullanılmıştır. Bu iki yöntemin korelasyon sağlamasına dikkat edilmiştir.