Toplumların tarih boyuncaçeşitli “şey”lere yükledikleri simge ve anlamlar, birtakım kültürel kodlarşeklinde belleklerine yerleşip sürdürülerek bir arada yaşama arzusu ve aidiyetduygusunu güçlendirmektedir. Bu simge ve anlamların kalıplaşmasıyla meydanagelen semboller, kültürel unsurların nesilden nesile aktarılıp yaşatılmasındaişlevsel bir misyon üstlenmektedir. Bahsi geçen semboller içerisinde öneçıkanlardan bir tanesi de hayvan sembolizmi olup Uygur Türklerinin çeşitlianlatma ve ritüellerinde kurt, aslan, kaplan, ayı, boğa, at ve deve gibi birçokhayvanın yer aldığını söylemek mümkündür. “Soy atası” imajıyla ortaya çıkıpadeta koruyucu bir ruha dönüşen bu hayvanların vahşi ve güçlü bir fizyolojikyapıya sahip olması, yaşanılan toplumun coğrafi şartları ve insanların doğayıkontrol etme arzusu gibi sebepler, bu hayvanların birer sembol halinegelmesinde etkili olmuştur. Çalışmamızda Uygur Türklerinin söz konusu anlatmave ritüellerinde “olumlu” imajlarıyla tespit edilen hayvan sembolleri totemizmve “ata” tasavvuru bağlamında incelenmiş ve bu sembollerin Uygur Türklerininsosyo-kültürel hayatındaki işlevine açıklık getirilmeye çalışılmıştır.