The 19th century of German orientalism is seen as a painful process of formation and transition, and, on the other hand, as a multicolored mosaic made of stones of different origins. This orientalism which was ignored by Edward Said in his Thesis of Orientalism, has a long tradition that cannot be explained in terms of colonial goals. There used to be many channels feeding the growing interest in this field by the 19th century. This study considers that the dramatic rise of German orientalism in the 19th century is the result of a long process. Wars, political conflicts, diplomatic relations, literary and intellectual movements such as romanticism and German idealism; the first amateur orientalists who opened the doors to the romantics, the first academics who followed the paths paved by the romantics; and, finally, the professional studies developed in a philological-historical dilemma at the universities – all the above are seen as the steps of this process. Taking into consideration the whole range of factors, the main thesis of this study is a special character of German orientalism that proceeds in its flow and cannot be understood within the dominant discourse.
Alman oryantalizminin XIX. yüzyılı bir yandan sancılı bir oluşum ve dönüşüm dönemi olarak, diğer yandan menşeleri farklı olan taşların bir araya gelerek oluşturduğu çok renkli bir mozaik olarak karşımızda durmaktadır. Edward Said’in oryantalizm tezinde göz ardı ettiği bu oryantalizm, sömürgeci hedefler üzerinden açıklanamayacak kadar uzun bir geleneğe sahiptir ve XIX. yüzyıla gelindiğinde bu alana karşı giderek artan ilgiyi besleyen çok çeşitli kanallar mevcuttur. Bu çalışma Alman oryantalizminin XIX. yüzyılda yakaladığı yükselişin uzun bir sürecin sonucu olduğunu düşünmektedir ve savaşları, siyasi çatışmaları, diplomatik ilişkileri, romantizm ve Alman idealizmi gibi edebi ve fikri akımları, romantiklere kapıları açan ilk amatör oryantalistleri ve romantiklerin açtıkları yollardan ilerleyen ilk akademisyenleri, en nihayetinde üniversite çatısı altında filolojik-tarihsel bir ikilemde gelişen profesyonel çalışmaları bu sürecin birer basamağı olarak görmektedir. Tüm bu faktörler art arda düşünüldüğünde Alman oryantalizminin, baskın söylemle anlaşılamayacak, kendi mecrasında ilerleyen özel bir karakteri olduğu bu çalışmanın temel tezidir.