Bu çalışma, 1954 yılında İngiliz Parlamentosu’nda yapılan Kıbrıs tartışmalarını tarihsel bir bağlamda inceleyerek sömürge yönetiminin söylemsel sınırlarını ve siyasi önceliklerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Kıbrıs sorunu, Britanya İmparatorluğu’nun dağılmasının ardından 1950’li yılların en karmaşık konularından biri haline gelmiş ve enosis (adanın Yunanistan’a ilhakı) talepleri, anayasal reform arayışları ve uluslararası diplomatik baskılar nedeniyle Londra siyasetinin merkezine taşınmıştır. Çalışma, bu tartışmaları Rum-Türk toplumları arasındaki gerilimler, insani söylemler (1953 depreminden sonra) ve sömürge yönetiminin meşruiyet arayışı üzerinden analiz etmektedir. 1954’te yoğunlaşan enosis hareketi, adayı “uluslararası müdahale riski taşıyan bir sorun” olarak konumlandırmıştır. Çalışma nitel yöntemlerden (söylem ve içerik analizi) yararlanmakta ve Avam Kamarası’nın 47 ve Lordlar Kamarası’nın 3 toplantısının tutanaklarına dayanmaktadır (Hansard, 1954). Sonuç olarak, Kıbrıs sorununun sadece kolonyal bir sorun değil, aynı zamanda Britanya’nın kimliği, kolonyal geçmişi ve demokratik değerleriyle olan ilişkisini yansıtan söylemsel bir alan olduğu savunulmaktadır. Parlamento tartışmaları, yerel ve küresel düzeyde siyasi çelişkilerin kristalleşmesinin bir örneği olarak görülmektedir.
This study aims to analyse the discursive boundaries and political priorities of the colonial administration by examining the Cyprus debates in the British Parliament in 1954 in a historical context. The Cyprus question became one of the most complex issues in the 1950s in the wake of the disintegration of the British Empire and moved to the centre of London politics due to demands for enosis (annexation of the island to Greece), the search for constitutional reform and international diplomatic pressure. The study analyses these debates through the tensions between the Greek-Turkish communities, humanitarian discourses (after the 1953 earthquake) and the colonial administration’s search for legitimacy. The enosis movement, which intensified in 1954, positioned the island as “a problem at risk of international intervention”. The study draws on qualitative methods (discourse and content analysis) and is based on the minutes of 47 meetings of the House of Commons and 3 meetings of the House of Lords (Hansard, 1954). As a result, it is argued that the Cyprus question is not only a colonial problem, but also a discursive field that reflects Britain’s relationship to its identity, its colonial past and its democratic values. The parliamentary debates are seen as an example of the crystallisation of political contradictions on a local and global level.