Since the adoption of Islam in Afghanistan, civil and legal issues have been resolved according to classical fiqh and fatwa books. Although it was not under Ottoman rule, Afghanistan in the modern period was indirectly influenced by Ottoman law in the process of legalisation. In the Ottoman Empire, the codification of Islamic Family Law started with the Law on Family Decree, and in 1920, the eight-article Law on Men'i Israfât in Weddings was enacted in order to prevent waste in weddings. In Afghanistan, the legislative process started in 1921, and the first regulation on family law was published in the same year with the Nizamnâme-i Arûsi ve Hatne Süri. Various by-laws were enacted over time, and the comprehensive Civil Code came into force in 1977. In the face of increasing wedding expenditures, a new law, Kânûn-i Merâsim-i Arûsî, was enacted in 2017. In this article, these two regulations, dated 1920 in the Ottoman Empire and 2017 in Afghanistan, are analysed with their historical development and original texts, and the similar aspects of preventing waste in weddings are evaluated.
Afganistan’da İslâmiyet’in kabulünden itibaren medeni ve hukuki meseleler klasik fıkıh ve fetva kitaplarına göre çözümlenmiştir. Osmanlı hâkimiyetine girmemiş olmasına rağmen, modern dönemde Afganistan, Kanunlaştırma sürecinde Osmanlı hukukundan dolaylı olarak etkilenmiştir. Osmanlı’da İslam Aile Hukuku’nun Kanunlaştırılması Hukuk-ı Aile Kararnamesi ile başlamış, düğünlerde israfı önlemek amacıyla 1920’de sekiz maddelik Düğünlerde Men‘i İsrafât yasası çıkarılmıştır. Afganistan’da ise yasama süreci 1921’de başlamış, aile hukukuna dair ilk düzenleme olarak aynı yılda Nizamnâme-i Arûsi ve Hatne Süri yayımlanmıştır. Zamanla çeşitli tüzükler çıkarılmış, 1977’de kapsamlı Medeni Kanun yürürlüğe girmiştir. Artan düğün harcamaları karşısında 2017 yılında Kânûn-i Merâsim-i Arûsî adıyla yeni bir Kanun çıkarılmıştır. Bu makalede, Osmanlı’daki 1920 tarihli ve Afganistan’daki 2017 tarihli bu iki düzenleme tarihsel gelişimleri ve orijinal metinleriyle incelenmiş, düğünlerde israfın önlenmesine yönelik benzer yönler değerlendirilmiştir.