yyu jinas Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 1300-5413 2667-467X Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Van İli Tabanlı Mevkii Kireçtaşlarının Agrega Olarak Kullanılabilirliğinin İncelenmesi Varol Ogün Ozan Türkmenoğlu Mehmet Türkmenoğlu Zehra Funda 12 30 2016 21 2 146 151 09 01 2016 Copyright © 1995, Yuzuncu Yil University Journal of the Institute of Natural and Applied Sciences 1995 Yuzuncu Yil University Journal of the Institute of Natural and Applied Sciences

Bu çalışmada, Van İli, Tabanlı mevkiinde bulunan kireçtaşlarının agrega olarak kullanılabilirliği araştırılmıştır. Bu amaçla, taş ocağından alınan örnekler üzerinde fiziksel, kimyasal ve mekanik deneyler yapılmıştır. Sonuç olarak kayacın, çok ince malzeme muhtevası %0.84, Los Angeles Aşınma Dayanımı %24.38, tane yoğunluğu 2.69 gr/cm3, ağırlıkça su emme oranı %0.35, üç farklı elek aralığı için yığın yoğunluğu 1.10 gr/cm3, 1.27 gr/cm3, 1.23 gr/cm3, donma-çözülmeye karşı direnç tayini sonucu kütle kaybı %0.17 ve asitte çözünebilen sülfat %0.12 olarak belirlenmiştir. Bunun yanı sıra örneklerde organik madde ve klora rastlanmamıştır. Buna ilave olarak, deney sonuçlarının Türk standartları ile karşılaştırılması sonucunda, kireçtaşlarının agrega olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

 Al Harthi, A. 2001. A field of the determined the strength characteristic of crushed aggregate. Bulletin of Engineering Geology and the Environment 60:193-200. Korkanç, M ve Tuğrul, A. 2003. Niğde Yöresi Bazaltlarının Beton Agregası Olarak Kullanılabilirliği. III. Ulusal Kırmataş Sempozyumu, 3-4 Aralık 2003, İstanbul. Langer, W., 2001. Construction Materials: Crushed Stone, Sand, and Gravel. Encyclopedia of Materials: Science and Technology (Second Edition), 1537-1545. Nagabhushana, H. and Sharada Bai, 2011. Use of crushed rock powder as replacement of fine aggregate in mortar and concrete, Indian Journal of Science and Technology, Vol (4): 8: 917-922. Sevdinli, G. 2005. Ceyhan (Adana) Dolayı Yapı Taşı Potansiyelinin Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana, S:134. TS 13516 2012. Agregaların Potansiyel Alkali Reaktivitesinin Tayini (Harç Çubuğu Yöntemi), Türk Standartları Enstitüsü. TS 2517 2010. Agregaların Potansiyel Alkali Reaktivitesinin Tayini (Kimyasal Yöntem), Türk Standartları Enstitüsü. TS EN 1097-2 2010. Agregaların Mekanik ve Fiziksel Özellikleri İçin Deneyler, Türk Standartları Enstitüsü. TS EN 1097-3 1999. Gevşek Yığın Yoğunluğunun ve Boşluk Hacminin Tayini, Türk Standartları Enstitüsü. TS EN 1097-6 2013. Agregaların Mekanik ve Fiziksel Özellikleri İçin Deneyler, Türk Standartları Enstitüsü. TS EN 1367-1 2009. Agregaların Isıl ve Bozunma Özelliklerinin Tayini İçin Deneyler, Türk Standartları Enstitüsü. TS EN 1744-1 2013. Agregaların Kimyasal Özellikleri İçin Deneyler, Türk Standartları Enstitüsü. TS EN 933-1 2012. Agregaların Geometrik Özellikleri İçin Deneyler, Türk Standartları Enstitüsü. Yaşar, E ve Erdoğan, Y. 2003. Ceyhan (Adana) Kireçtaşlarının Agrega Olarak Betonda Kullanılabilirliği. III. Ulusal Kırma Taş Sempozyumu, 3-4 Aralık 2003, İstanbul. Yılmaz, A., Saltan, M., Akıllı, A. 2011. Göller Yöresinde İşletilen Kireçtaşı Agregalarının Yol İnşaatı Malzemesi Olarak Kullanılabilirliğinin Araştırılması. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi. 18; 3: 199 – 207.