27 Mayıs 1960 darbesi sonrasında Türkiye’de oluşan yeni rejim, sosyal ve ekonomik kalkınmanın yolunu, dünyada denenmiş olan planlı kalkınma modeline geçmekte bulmuştur. Bu maksatla Devlet Planlama Teşkilatı (DPT) kurulmuş, 1960-1980 arasında hazırlanan dört adet beşer yıllık kalkınma planlarının planlama ve uygulanmasından sorumlu tutulmuştur. Hazırlanan planlamalar içinde ithal ikameci sanayileşme, sosyo-ekonomik kalkınma ve bölgelerarası gelişmişlik farklılıkları giderme gibi temel ilkeler yer almıştır. Bölgelerarası farklılıkları gidermek için DPT’nin sosyo-ekonomik düzey belirleme araştırmaları sonucunda az gelişmiş illeri tespit edip Kalkınmada Öncelikli Yöreler (KÖY) adı altında toplamak ve buralara fazladan kamu desteği sağlanarak kalkındırılması amaçlanmıştır. Van da KÖY kapsamına alınan illerden biri olmuştur. Planlı kalkınma döneminde hızlı ekonomik büyümeyi sağlamak için sanayileşmeye ağırlık verilmiş ve sanayileşme temel kalkınma aracı haline gelmiştir. Hem kamu hem de özel sektörün sanayileşmeye yönelik yatırımları kaçınılmaz olarak kalkınmanın mekânsal dağılımı üzerinde belirleyici olmuştur. Özel sektörün zayıf kaldığı Van gibi illerde bilhassa kamu desteği sosyo-ekonomik gelişim için kritik rol oynamıştır. Bu çalışma, DPT’nin yaptığı illerin sosyo-ekonomik düzey belirleme araştırmalardan oluşan nicel verilerden faydalanarak Van’ı hem il kamu sanayi yatırımları hem de sanayi göstergeleri bağlamında ele almıştır.
Following the coup d'état on May 27, 1960, in Turkey, the subsequent regime devised a strategy to facilitate socioeconomic progress, known as the planned development model, which had already been implemented globally. In this respect, the State Planning Organization (SPO) was established to plan and execute the four five-year development plans prepared during 1960–1980. Basic principles such as import substitution, industrialization, socioeconomic development, and the elimination of inter-regional development disparities were included in the plans. The SPO sought to identify underdeveloped areas using socioeconomic-level determination research to address interregional inequality. These areas, including Van, were designated as Priority Development Areas (PDAs) and provided additional public support. In this period, there was a notable emphasis on industrialization to attain expeditious economic growth, thereby establishing it as the principal instrument. Significant industrial investments were undertaken by the public and private sectors, exerting a decisive influence on the spatial distribution of development. Public support was critical to socioeconomic development in cities like Van, where the private sector needed strengthening. This study employs quantitative data from the research mentioned earlier by SPO to analyze Van in terms of provincial public industrial investments and relevant indicators.