Year 2018, Volume 11, Issue 2, Pages 14 - 29 2018-12-29

İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ

Ogün İLTER [1]

57 163

İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenenlerin iletişim kurma istekliliğini etkileyen bağlamsal ve bireysel etmenlerin yanı sıra öğretmenlerin öğrencilere yönelik dersteki yaklaşımları ve öğretim yöntemleri gibi öğretmen özelliklerinin de bu duyuşsal yapı üzerinde teşvik edici ve engelleyici etkilerinin olabileceği ilgili alan yazında öngörülmektedir. Bu çalışmalar, öğretmen kaynaklı etmenleri anlamlandırmada oldukça etkili olsa da öğretmenin bizzat kendisinin yabancı dil öğrenenlerin iletişim kurma istekliliği üzerindeki öncelikli etkisini konu edinen çalışmalar nadirdir. Bu yüzden bu çalışma, yabancı dil öğretmeninin sınıftaki uygulamalarını inceleyerek öğrenenlerin iletişim kurma istekliliği üzerinde ne tür etkilerinin olabileceğini araştırmaktadır. Çalışma özel bir dil okulunda, beş yetişkin öğrenci ve ana dili İngilizce olmayan bir öğretmenin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın verileri, bir aylık bir sürede öğrencilerle gerçekleştirilen yarı- yapılandırılmış görüşmeler, katılımcı olmayan gözlemler, öğrenci yansıtıcı günlükleri ve öğretmen yansıtıcı raporu aracılığıyla elde edilmiş ve NVivo 11 Pro nitel veri analiz yazılımı aracılığıyla analiz edilmiştir. Çalışmanın bulguları değerlendirildiğinde, öğretmenin öğrencilerine olan desteğinin, artan bekleme süresinin, geciktirilmiş hata düzeltmesinin, konuşma konusu ve etkinliğine dair verdiği kararların ve sınıf içinde ve dışında öğrencilerle iletişim kurarken öğrencilerin anadilini kullanmaktan kaçınmasının öğrencilerin yabancı dilde iletişim kurma istekliliğini teşvik ettiği gözlemlenmiştir. Çalışmada elde edilen verilerden hareketle öğretmenlerin, yabancı dil öğrenenlerin iletişim kurma istekliliğini teşvik eden öğretmen kaynaklı eylemler hakkında farkındalıklarının artması ve böylelikle sınıftaki uygulamalarında daha bilinçli ve etkili olabilmelerine katkı sağlanması umulmaktadır. 

iletişim kurma istekliliği, öğretmen özellikleri, yabancı dil öğrencileri
  • Asmalı, M. (2016). Willingness to communicate of foreign language learners in Turkish Context. Social and Behavioral Sciences,232, 188 – 195.
  • Bergil, A.S. (2016). The influence of willingness to communicate on overall speaking skills among EFL learners. Procedia - Social and Behavioral Sciences 232, 177 – 187.
  • Cao, Y. (2011). Investigating situational willingness to communicate within second language classrooms from an ecological perspective. System, 39, 468- 479.
  • Cao, Y. , & Philip, J. (2006). Interactional context and willingness to communicate: A comparison of behavior in whole class, group and dyadic interaction. System, 34, 480-493.
  • Creswell, J. W. (2005). Educational research: planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (2nd Ed.). NJ: Pearson Education, Inc.
  • Council of Europe. (2001). Common European framework of reference for languages: Learning, teaching, assessment. Cambridge, U.K: Press Syndicate of the University of Cambridge.
  • Demir Ayaz, A. (2017). The relationship between EFL learners’ language learning strategy use, willingness to communicate, and L2 achievement. International Journal of Language Academy, 5(5), 78-92.
  • de Saint Léger, D.,& Storch, N. (2009).Learners’ perceptions and attitudes: Implications for willingness to communicate in an L2 classroom. System, 37(2), 269-285.
  • Dörnyei, Z.,& Kormos, J.(2000).The role of individual and social variables in oral task performance. Language Teaching Research, 4, (3), 275-300.
  • Dörnyei, Z.(2005). The psychology of language learner: Individual differences in second language acquisition. Mahva, N.J.: Lawrence Erlbaum.
  • Fallah, N. (2014).Willingness to communicate in English, communication self-confidence, motivation, shyness and teacher immediacy among Iranian English-major undergraduates: A structural equation modelling approach. Learning and Individual Differences,30, 140-147.
  • Hashimoto, Y. (2002). Motivation and willingness to communicate as predictors of reported L2 use: the Japanese ESL context. Second Language Studies, 20(2), 29–70.
  • Hsu, L. (2010). The impact of perceived teachers’ nonverbal immediacy on students’ motivation for learning English. Asian EFL Journal, 12 (4),188-204.
  • Hsu, L. (2014). An exploration of the effects of college English teacher misbehaviours on students’ willingness to communicate in English classes. American Journal of Educational Research, 2 (11),1050-1059.
  • Kang, S. J. (2005). Dynamic emergence of situational willingness to communicate in a second language. System, 33, 277-292. Khodarahmi, E., & Nia, Z. M. (2014). EFL teachers` classroom discipline strategies and learners` willingness to communicate in English inside the classroom. Procedia - Social and Behavioral Sciences,98, 976 – 981.
  • Lu, Y., & Hsu, C.F. (2008). Willingness to communicate in intercultural interactions between Chinese and Americans. Journal of Intercultural Communication Research, 37(2), 75-88.
  • MacIntyre, P.D. (1994). Variables underlying willingness to communicate: A casual analysis. Communication Research Reports, 11, 135- 142.
  • MacIntyre, P.D., Clément, R., Dörnyei, Z., & Noels, K. (1998). Conceptualizing willingness to communicate in a L2: A situational model of L2 confidence and affiliation. The Modern Language Journal, 82,545-562.
  • MacIntyre,P.D., Babin, P., & Clément, R.(1999). Willingness to communicate: antecedents and consequences. Communication Quarterly, 47,215-233.
  • MacIntyre, P.D., Burns, C., &Jessome, A. (2011). Ambivalence about communicating in a second language: A qualitative study of French immersion students’ willingness to communicate. The Modern Language Journal, 95, 81-96.
  • McCroskey, J.C., & Richmond, V.P. (1991). Willingness to communicate: A cognitive view. In: Both-But-terfield, M. (Ed.), Communication, cognition and anxiety. Sage, Newbury Park: CA, pp. 19- 44.
  • Mesgarsharh, A. & Abdollahzadeh, E. (2014).The impact of teaching communication strategies on EFL learners' Willingness to Communicate. Studies in Second Language Learning and Teaching,4( 1), 51-76.
  • Mirsane,M.& Khabiri, M. (2016). The effect of teaching communicative strategy on EFL learners’ willingness to communicate.Theory and Practice in Language Studies, 6(2), 399-407.
  • Montasseri,Z. & Razmjoo, S.A. (2015). The effect of using competitive and cooperative teaching on the WTC of Iranian EFL learners. International Journal of Language and Applied Linguistics, 1(3), 54-61.
  • Nazari, A.,& Allahyar, N. (2012). Increasing willingness to communicate among English as a foreign language (EFL) students: effective teaching strategies. Investigations in University Teaching and Learning,8,18-29.
  • Patton, M.Q. (2002). Qualitative research & evaluation methods (3rd Ed.). London: Sage.
  • Peng, J. E. (2007). Willingness to communicate in the Chinese EFL classroom: A cultural perspective. In: Liu, J.(Ed.), English Language Teaching in China: New Approaches, Perspectives, and Standards. Continuum, London, pp.250- 269.
  • Peng, J. E. (2012). Towards an ecological understanding of willingness to communicate in EFL classrooms in China. System, 40, 203- 213.
  • Riasati, M. J. (2012). EFL learners’ perception of factors influencing willingness to speak English in language classrooms: a qualitative study. World Applied Sciences Journal, 17(10), 1287-1297.
  • Rowe, M. B. (1986). Wait time: slowing down may be a way of speeding up. Journal of Teacher Education, 37, 43– 50. Shamsudin, M., Othman, M., Jahedi, M., & Aralas, D. (2017). Enhancing English learners’ willingness to communicate through debate and philosophy inquiry discussion. English Language Teaching, 10, (8), 145-152.
  • Savaşçı, M. (2014). Why are some students reluctant to use L2 in EFL speaking classes? An action research at tertiary level. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 16, 2682 – 2686.
  • Strauss, A. & Corbin, J. (1990). Basics of qualitative research. Grounded theory procedures and techniques. Newbury Park: California: Sage.
  • Şener, S. (2014). Turkish ELT students' willingness to communicate in English. ELT Research Journal, 3, 91-109. Vongsilla, V., & Reinders, H. (2016). Making Asian Learners Talk: Encouraging Willingness to Communicate. RELC Journal, 47(3), 331– 347.
  • Wen, W. P., & Clement, R. (2003). A Chinese conceptualization of willingness to communicate in ESL. Language, Culture and Curriculum, 16, 18-38.
  • Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9th ed.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  • Zarrinabadi, N. (2014). Communicating in a second language: Investigating the effect of teacher on learners’ willingness to communicate. System, 42, 288- 295.
  • Zhong, Q. (2013). Understanding Chinese learners' willingness to communicate in a New Zealand ESL classroom: A multiple case study drawing on the theory of planned behavior. System 41, 740–751.
Primary Language en
Subjects Social
Journal Section Articles
Authors

Author: Ogün İLTER
Institution: ERZİNCAN BİNALİ YILDIRIM ÜNİVERSİTESİ

Dates

Publication Date: December 29, 2018

Bibtex @research article { erzisosbil505680, journal = {Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi}, issn = {1308-6510}, eissn = {2148-9289}, address = {Erzincan University}, year = {2018}, volume = {11}, pages = {14 - 29}, doi = {}, title = {İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ}, key = {cite}, author = {İLTER, Ogün} }
APA İLTER, O . (2018). İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (2), 14-29. Retrieved from http://dergipark.org.tr/erzisosbil/issue/41970/505680
MLA İLTER, O . "İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ". Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 11 (2018): 14-29 <http://dergipark.org.tr/erzisosbil/issue/41970/505680>
Chicago İLTER, O . "İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ". Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 11 (2018): 14-29
RIS TY - JOUR T1 - İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ AU - Ogün İLTER Y1 - 2018 PY - 2018 N1 - DO - T2 - Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi JF - Journal JO - JOR SP - 14 EP - 29 VL - 11 IS - 2 SN - 1308-6510-2148-9289 M3 - UR - Y2 - 2018 ER -
EndNote %0 Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ %A Ogün İLTER %T İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ %D 2018 %J Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi %P 1308-6510-2148-9289 %V 11 %N 2 %R %U
ISNAD İLTER, Ogün . "İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ". Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 11 / 2 (December 2018): 14-29.
AMA İLTER O . İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2018; 11(2): 14-29.
Vancouver İLTER O . İNGİLİZCEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRENEN TÜRK ÖĞRENCİLERİN İLETİŞİM KURMA İSTEKLİLİĞİNİ TEŞVİK EDEN VE ENGELLEYEN ÖĞRETMEN ÖZELLİKLERİ. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2018; 11(2): 29-14.