Author Guidelines

Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi (UTEB) - Yazım Kuralları

International Journal of Turkish Education Sciences (IJTES) - Author Guidelines

 

Kabul Edilen Makale Türleri ve Dil

UTEB nicel, nitel ve karma araştırmalara dayalı makalelerin yanında kuramsal ya da derleme makaleleri de kabul etmektedir. Makaleler Türkçe ya da İngilizce olarak yayımlanabilmektedir.

 

Biçimsel Yapı

Makale Şablonu

UTEB’e gönderilen makaleler mutlaka Makale Şablonu veya Article Template kullanılarak hazırlanmalıdır. Bu rehberdeki açıklamalar makale şablonu ile birlikte kullanılarak makalelere son biçimi verilmelidir. Makale şablonuna ve yazar rehberine uygun olarak gönderilmeyen makaleler değerlendirme sürecine alınmayacaktır.

 

Genel Biçim

Makaleler Microsoft Office Word ya da eşdeğer programlarda yazılmalıdır. Makaleler ekler ve kaynakça dahil 8000 sözcüğü geçmemelidir. Tüm kenarlardan 2,5 cm boşluk bırakılmalıdır. Makaleler Times New Romen yazı karakteri ile, 12 punto ve 1 satır aralığında yazılmalı, her paragraftan sonra bir satır boşluk bırakılmalıdır. Özet, abstract, dipnot ve doğrudan alıntılarda punto 12’den 10’a düşürülmelidir. Paragraf öncesi ve sonrasındaki boşluklar Office Word’de “0” olarak ayarlanmalıdır. Başlık sistemi dergi şablonuna uygun olmalıdır. 

 

Tablo, Şekil ve Grafikler

Makalede bir tablo, şekil ya da grafik kullanılırken önce görsele atıf yapılmalı, arkasından görsel verilmeli ve sonrasında yorumlanmalıdır. Her görselin öz biçimde hazırlanmış bir başlığı olmalıdır. görseller metindeki bulunma sırasına göre numaralandırılmalıdır. Tablolarda dik çizgiler görünmemelidir. Yalnızca sütun başlıklarının bulunduğu kısım ile tablonun alt kısmını belirleyen yatay üç çizgi görünür olmalıdır. Tablolardaki karakterler tabloya sığdırmak için 10 punto ile yazılabilir. Ancak tüm tablolarda aynı punto kullanılmalıdır. Kullanılan analizlerin anlamlılık düzeyi tablonun hemen altında 10 punto ile verilmelidir. Tablolarda kullanılan ondalıklı sayıların ondalıklı kısmı nokta (.) ile ayrılmalıdır. Şekil, grafik, fotoğraf ve benzeri görseller de atıf, şekil ve yorum sıralaması ile verilmelidir.

 

Ekler

Makalenin ana bölümleri içersinde hacim itibari ile verilmesi uygun olmayacak dokümanlar ekler kısmında verilebilir. Eklere metin içinde ek numarası ile atıf yapılmalı ekler kaynakçadan sonra ayrı bir sayfada “ekler” başlığı açılarak ek numarası ve ek başlığı ile verilmelidir.

 

Makalelerde Bulunması Gereken Bölümler

BAŞLIK: Makalenin ele aldığı problemi net biçimde yansıtan ve okuyucunun ilgisini çekici nitelikte bir başlık yazılmalıdır. Makale başlığı Times New Roman, tümü büyük harf, 12 punto, koyu ve ortalı olmalıdır.

 

Yazar Bilgileri (Yazar bilgileri hakem değerlendirme sürecine girecek dosyaya konulmamalıdır. Bu bilgiler değerlendirme süreci tamamlandıktan sonra düzenleme sürecinde eklenecektir. Makalede yazar(lar)ın kimliğini ortaya çıkarabilecek hiçbir bilgi bulunmamalıdır. İlerleyen açıklamalardaki bilgiler düzenleme sürecinde eklenecektir.): Başlıktan sonra bir boşluk bırakılarak yazar bilgileri verilmelidir. Önce unvan yazılmalı, yazar adı ilk harfi büyük, soyadı ise tamamı büyük 12 punto Times New Roman olarak yazılmalı, ortalı olmalıdır. Yazarlara ilişkin kurum, fakülte, bölüm ve e-posta bilgileri ad-soyad bilgisinden hemen sonra alt satıra eklenmelidir. Birden fazla yazarlı makalelerde yazar adları ve kurum ve e-posta bilgileri alt alta verilmelidir.

 

Öz: Makalelerde yazar bilgilerinden hemen sonra 200-250 sözcükten oluşan bir öz yer alır. Özde makalenin amacı, yöntemi, temel bulguları ve önerilerine ilişkin bilgiler bulunmalıdır. Derleme makalelerde öz içeriği farklılaşabilir. Öz başlığı, yazar bilgilerinden sonra bir boşluk bırakılarak, büyük harflerle, koyu, italik ve sola dayalı olarak yazılmalıdır. Öz başlığı ve içeriği 10 punto ile italik olarak yazılmalıdır.

 

Anahtar Kelimeler: Özün hemen altında, makalenin içeriğini yansıtıcı biçimde en az üç en çok 5 adet anahtar sözcük verilir. Anahtar sözcükler de öz gibi 10 punto ile yazılır. Aralarına virgül konulur ve yalnızca ilk anahtar sözcüğün ilk harfi büyük yazılır.

 

İNGİLİZCE BAŞLIK: Anahtar kelimelerden sonra bir boşluk bırakılarak Türkçe başlıktaki biçimle İngilizce başlık yazılır.

 

ABSTRACT: İngilizce başlıktan sonra bir satır boşluk bırakılarak özetin İngilizceye çevrilmiş biçimi aynı formatta yer alır.

 

Key Words: Anahtar kelimelerin İngilizce çevirisi olmalı ve aynı biçimde yazılmalıdır.

 

GİRİŞ: Giriş bölümü araştırmanın probleminin tanıtıldığı kısımdır. Burada ele alınan konunun nasıl bir problem oluşturduğu tartışılır. Araştırılan konuya ilişkin temel kavramlar kısaca tanıtılır. İlgili konuda yapılmış araştırmaların sonuçları paylaşılır. Yapılmakta olan araştırmanın alanyazında nasıl bir boşluğu dolduracağı ortaya konulur. Ardından araştırmanın amacı açıkça ifade edilir ve arkasından araştırmada yanıt aranacak araştırma soruları sıralanır. Giriş bölümünde güncel yerli ve yabancı alanyazından yararlanılmalıdır. Araştırmada ele alınan tüm ana değişkenlere ilişkin taramalar düzgün, akıcı ve akademik bir dille bu kısma yansıtılır.

 

Yöntem: Makalenin yöntem kısmında kullanılan yöntem ve teknikler, evren ve örneklem ya da çalışma grubu, veri toplama araçları ve verilerin analizi hakkında bilgiler bulunur.

 

Bulgular: Bulgular başlığı altında verilerin analizi sonucunda elde edilen bulgular betimlenir. Bu başlık altında herhangi bir tartışma yürütülmez. Her bir bulgunun sunumundan önce hangi araştırma sorusunu yanıtlamak üzere sunulduğu hatırlatılır, arkasından ilgili analizlere ilişkin bulgular tablo, şekil ya da başka bir biçimde görselleştirilir.

 

Tartışma: Bu kısımda araştırmanın öne çıkan temel bulguları sonuç olarak ifade edilir, elde edilen bulgular kısaca anımsatıldıktan sonra anımsatılan bulgular yorumlanır, diğer araştırma sonuçlarıyla karşılaştırılır ve tartışılır. Ardından uygulamacılar ve araştırmacılara yönelik bulgulara dayalı öneriler geliştirilir.      

 

KAYNAKÇA

Makalenin yazımı aşamasında okuyarak düşünce, görüş ve bilgilerinden yararlandığımız makale, kitap, tez, internet sitesi vb. tüm kaynakların yazarı olan kişi ya da kurumlar hem metin içinde hem de kaynakça kısmında belirtilmelidir.

 

Metin İçinde Kaynak Gösterme

Doğrudan Alıntı

Yapılan okumalardan olduğu gibi alınmak istenen kısımlar bulunabilir. Bu alıntılama biçiminin sıklıkla kullanılması doğru değildir. Doğrudan alıntı yapılırken alıntılanacak kısım 40 sözcük ya da daha kısa ise metin tırnak içinde verilir. Kırk sözcükten uzun alıntılarsa soldan satırbaşı hizasında bloklanır ve 10 punto ile tek satır aralığında yazılır.

 

Dolaylı Alıntı

Ana düşünceyi değiştirmeden yazarın kendi anlatımıyla yapılan bilgi aktarmalarına dolaylı alıntılama denir. Burada önemli olan alıntının, anlam kayması olmadan, makale ile serbestçe bütünleştirilmesidir. Dolaylı alıntıda alıntılanan fikir yazarın kendi cümlesiyle ifade edilmelidir.

Örnekler

Akın (2015), makale yazma sürecinin oldukça özen isteyen ve yazara önemli etik sorumluluklar yükleyen bir süreç olduğunu belirtmektedir.

Makale yazma süreci oldukça özen isteyen ve yazara önemli etik sorumluluklar yükleyen bir süreçtir (Akın, 2015).

İki yazarlı çalışmalarda her iki yazarın da soyadları ve yıl bilgisi verilir (Bardakcı ve Akın, 2015).

Yazıcı ve Bardakcı (2015) iki yazarlı çalışmalarda her iki yazarın da soyadları ve yıl bilgisinin verileceğini belirtmektedir.

Bir düşünce birkaç farklı yazardan alınıyorsa, yazarlar metin içinde alfabetik sırayla aralarına noktalı virgül konularak kaynak gösterilmelidir (Akın, 2015; Bardakcı, 2012; Ünal, 2013; Yazıcı, 2014).

Üç, dört ve beş yazarlı çalışmalarda kaynağın ilk geçtiği yerde tüm yazarların soyadları verilir (Ünal, Yazıcı, Akın ve Bardakcı, 2015). Makalenin sonraki kısımlarında ise birinci yazarın soyadı verilerek “ve diğerleri” bağlacı konur (Ünal ve diğerleri, 2015).

Altı ya da daha fazla yazarlı çalışmalarda makalede ilk geçtiği yerden itibaren ilk yazarın soyadı verilir. Sonrasına ve diğerleri eklenir (Baloğlu ve diğerleri, 2008).

Yararlanılan kaynak bir kurum ya da kuruluşa aitse ilk geçtiği yerde hem kurum tam adı hem de kısaltması verilir (Devlet Planlama Teşkilatı [DPT] , 1999). Sonraki kısımlarda yalnızca kısaltma verilerek devam edilir (DPT, 1999).

Aynı soyadlı yazarların çalışmaları kaynak gösterilirken yazarların isimlerinin ilk harflerinin de yazılması gerekir (A. Yazıcı, 2001; S. Yazıcı, 2000).

A. Yazıcı (2001) ve S. Yazıcı (2000) aynı soyadlı yazarların çalışmaları kaynak gösterilirken yazarların isimlerinin ilk harflerinin de yazılması gerektiğini belirtmektedir.

Aynı yazarın farklı yıllarda yaptığı çalışmalar kaynak gösterilirken yazarın soyadından sonra yıllar aralarına virgül konularak verilir (Büyüköztürk, 1990, 1991, 2000, basımda).

Aynı yazarın aynı yıl yaptığı birden çok çalışma kaynak gösterilirken yılın yanına a’dan başlayarak harf eklenir (Özdemir, 2009a, 2009b).

Yazarsız bir gazete makalesine atıf yapılırken yazının başlığı ve yıl verilir. Yazı başlığı uzunsa uygun biçimde kısaltılabilir (Gazate Makalelerine Atıf, 2013).

Kitaptan yapılan alıntılarda yazar soyadı ve yıldan sonra bir virgül konulur ve ardından sayfa numarası verilir (Akın, 2015, s. 23).

İnternet sitelerinden yapılan ve yazarı belli olmayan alıntılarda metin içinde sitenin kısa adresi verilir (www.wikipedia.org).

Yasal metinlere atıf yapılıyorsa metin içinde yasal metnin adı verilir ve varsa madde numarası parantez içinde verilir. Örneğin; İlköğretim Kurumları Yönetmeliği’nde okulu yönetmekten birinci derecede sorumlu kişinin okul müdürü olduğu dile getirilmektedir (m. 60).

Alıntı ana kaynaktan değil de ana kaynağı kaynak gösteren bir eserden yapılıyorsa atıf aktaran biçiminde yapılır. Ancak, aktaran ana kaynağa ulaşma çabalarının yetersiz kalması durumunda kullanılabilir. Kaynakçada ana kaynak değil, yalnızca aktaran kaynak gösterilir (Dembo, 1980; akt. Brown, 2013, s. 104).

Kaynakça Sayfasında Kaynak Gösterme

Tek Yazarlı Makale (DOI numaralı)

Watkins, D. (1989). The role of confirmatory factor analysis in cross-cultural research. International Journal of Psychology, 24, 685–701. DOI: 10.1080/00207598908247839

Tek Yazarlı Makale (DOI numarasız)

Yalçınkaya, M. (2004). Okul merkezli yönetim. Ege Eğitim Dergisi. 5(2), 21–34.

İki Yazarlı Makale

Yılmaz, A. ve Ceylan, Ç. B. (2011). İlköğretim okul yöneticilerinin liderlik davranış düzeyleri ile öğretmenlerin iş doyumu ilişkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17(2), 277–294.

Üç- Yedi Yazarlı Makale

Turan, S. Yücel, C. Karataş, E. ve Demirhan, G. (2010). Okul müdürlerinin yerinden yönetim hakkındaki görüşleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 1–18.

Kahraman R. C., Borman, C., Hanımgil, M., Özler, H., Perçin, D., Işıl, M. ve Sergen, L.  (1993). Kroner kalp rahatsızlığının belirlenmesinde rol oynayan faktörler. Sağlık Psikolojisi, 12(2), 301–307.

Yediden Fazla Yazarlı Makale

Grouzet, F. M., Kasser, T., Ahuvia, A., Dols, J. M., Kim, Y. Lau, S., … Sheldon, K. M. (2005). The structure of goals across 15 cultures. Journal of Personality and Social Psychology, 89, 800–816.

Baskıda Olan Makale

Zekeriya, M., ve Kermenek, S. C. (Baskıda). Suçlu davranışların kalıtsal kökenleri. Çocuk Psikolojisi, 17, 24–31.

Yazarsız Gazete Makalesi

Eğitim bilimlerinin tarihsel yolculuğu (22 Ağustos 2013). Milliyet, s. 5.

Çeviri Makale

Bruce, T. (1994). Çocukların yaşamında oyunun rolü (çev. A. F. Altınoğlu). Eğitim ve Bilim, 18 (92), 64–69. (Orijinal makalenin yayım tarihi, 1970)

Kitap

Şişman, M. ve Turan, S. (2002). Eğitimde toplam kalite yönetimi. Ankara: Pegem Akademi.

Tabachnick, B. G. ve Fidel, L. S. (2007). Using multivariate statistics. New York: Pearson.

Kurumca Yazılan ya da Yayımlanan Kitap

MEB (2013). Türkiye Cumhuriyeti milli eğitim istatistikleri. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.

Editör/ler Tarafından Hazırlanmış Kitap

Memduhoğlu, H. B. ve Yılmaz, K. (Editörler). (2010). Yönetimde yeni yaklaşımlar. Ankara: Pegem Akademi.

Çeviri Kitap

Hollingsworth, P. M. ve Hoover, K. H. (1999). İlköğretimde öğretim yöntemleri (çev. T. Gürkan, E. Gökçe ve D. S. Güler). Ankara Üniversitesi Rektörlüğü Yayınları No 214. (Eserin orijinali 1991’de yayımlandı).

Ansiklopedi ve Sözlük

Balcı, A. (2010). Açıklamalı eğitim yönetimi terimleri sözlüğü. Ankara: Pegem Akademi.

English, F. W. (Ed.). (2006). Encyclopedia of educational leadership and administration. (Vols. 1–2). California: Sage.

Editörlü Kitapta Makale ya da Bölüm

Bandura, A. (2009). Cultivate self-efficacy for personal and organizational effectiveness. In E. A. Locke (Ed.), Handbook of principles of organizational behavior: ındispensable knowledge for evidence based management (2nd Edition) (pp. 179–200). United Kingdom: John Wiley and Sons.

Aydın, İ. (2005). Okul-çevre ilişkileri. Y. Özden (Editör). Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı (s. 161–185). Ankara: Pegem Akademi.

Kongrede Sunulmuş Bildiri

Akın, U. (2010, 1–2 Mayıs). Eğitim yöneticilerinin yetiştirilmesi: Türkiye ve seçilmiş ülkelerin karşılaştırılması. V. Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi’nde sunuldu, Antalya.

Yayımlanmamış Tez

Diamond, D. (1997). An analysis of leadrship bahavior and self-efficacy of principals of catholic secondary schools. Unpublished doctoral dissertation, The Catholic University of America, USA.

Gürbüz, S. (2007). Yöneticilerin örgütsel vatandaşlık davranışlarının iş tatmini ve algıladıkları örgütsel adalet ile ilişkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Glaub, M. E. (2009). Training personal ınitiative to business owners in developing countries: a theoritical derived ıntervention and ıts evaluation. Unpublished master’s thesis. Justus-Liebig University, Giessen, Germany.

Zarifoğlu, N. (2006). Yönetimde yaratıcılığın koşulları ve Beyçelik A.Ş.’de bir uygulama. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.

İnternetten Yapılan Alıntılar

Llobet, J. M. (2009). Self-starter profile: administrator’s manuel. HR Assessments. Web: http://www.gneil.com/graphics/landingpages/testingmanuals/pdfs/T0501DL_SlfStrtrPrflMnl.pdf adresinden alınmıştır.

DPT (2011). İstatistikî bölge birimleri sınıflandırması. http://www.dpt.gov.tr/bgyu/biid/ibbs.html adresinden alınmıştır.

Yasal Metinler

Milli Eğitim Temel Kanunu (1973). Resmi Gazete (24.06.1973). Sayı: 14574.