TY  - JOUR
T1  - Bir Tahtacı Mezarlığı
TT  - Observations Sur un Cimetiere Des "Tahtacı's"
AU  - Kansu, Şevket Aziz
PY  - 1965
DA  - July
DO  - 10.37879/ttkbelleten.1203939
JF  - BELLETEN
JO  - TTK BELLETEN
PB  - Türk Tarih Kurumu
WT  - DergiPark
SN  - 0041-4255
SP  - 485
EP  - 490
VL  - 29
IS  - 115
LA  - tr
AB  - Aydın ilinde Afrodisias'a yaptığımız bir gezi sırasında (Haziran 1965) "Geyre" köyü ile Karasu ilçesi arasında Geyre'nin düzlüğünden sonra başlayan tepelerin birinde şosenin solunda büyükçe arı kovanlarını hatırlatan üzerleri tahta ile kaplı taş yapılar ilgimi çekti. Şoförden bunların tahtacı mezarları olduğunu öğrenince ilk işim fotoğraflarını almak isteği oldu. Fakat makinemdeki şerit bitmişti. Aydın'a döndüğüm zaman Halk Eğitim Memuru Sayın İbrahim Neyaptı'dan yerini tarif ettiğim mahaldeki Tahtacı mezarlarının resimlerini göndermesini rica ettim. Bu notumda yayınladığım resimleri 9.7.1965 tarihinde bana gönderdi. Yardımından dolayı kendisine teşekkür ediyorum. Tahtacılar için ilk Etno-Antropolojik bilgiyi Berlin Üniversitesi Antropoloji Profesörü Felix von Luschan'ın Petersen'le birlikte 1890 yılında yazdığı Reisen in Lykien araştırmasında (Petersen and von Luschan, Reisen in Lykien, etc., Wien, C. Gerold's Shon. Partly reprinted in Archiv. f. Anthr., Vol. XIX, 1890) ve nihayet ayni müellifin 1911 yılında yayınlanan "The Early inhabitans of Western Asia" adlı konferansında buluyoruz.
KW  - Aydın
KW  - Aphrodisias
KW  - Geyre Köyü
KW  - Karasu İlçesi
KW  - Tahtacı Mezarlığı
KW  - 1965 Yüzey Araştırmaları
KW  - Reisen in Lykien
KW  - Cimetiere Des "Tahtacı
KW  - Anatolie Occidentale
N2  - Pendant une excursion faite aux environs de Geyre - (Aphrodisias) l'auteur a rencontré un cimetière Tahtacı - Ph. 1. 2. 3. Les tombeaux construits de gros morceaux de pierres, et recouverts des planches de bois (Ph. 1 . 2. 3) ressemblent de bin, aux ruches d'abeilles de grandes dimensions. D'après l'auteur, les travaux de bois qui constituent l'occupation journalière de cette communauté - travaux desquel dérivent l'appelation de "Tahtacı" et surtout ces rites funéraires peuvents être les survivances d'un culte de l'arbre et des forts dont les origines remontent jusqaux temps préhistoriques. L'auteur ajoute à cet artıcle quelques photos (4. 5. 6) sur les Tahtacıs prises aux environs d'Antalya, et la photo d'un arbre votif (No: 7. 8) recontrè dans un village d'Ankara.
UR  - https://doi.org/10.37879/ttkbelleten.1203939
L1  - https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2769826
ER  -