@article{article_1306607, title={Türkiye Selçuklu Devleti’nin Balkanlar’da Bizans’a Askerî Yardımları}, journal={Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi}, pages={99–143}, year={2023}, DOI={10.26650/gaad.1306607}, author={Nayır, Şeyhmus}, keywords={Selçuklular, Balkanlar, Türkmenler, Aleksios Komnenos, Mikhail Paleologos, Normanlar, Latinler, Ücretli Askerler, Epir Despotluğu}, abstract={Türkiye Selçuklularının kurucusu ve ilk hükümdarı Süleyman Şah (1075- 1086) döneminden itibaren Selçuklular, Bizans’a Balkanlarda düzenledikleri seferlerde askerî yardımlarda bulunmuşlardı. Söz konusu askerî destek hakkında çağdaş kaynaklarda bazen ayrıntılı bilgilere ulaşılabildiği gibi kimi durumlarda sadece kısa bilgiler yer almaktadır. Türkiye Selçuklularının Balkanlardaki seferlerdeki mevcudiyetinin İznik Rum İmparatorluğu döneminde de devam ettiği tespit edilmektedir. Özellikle İmparator VIII. Mikhail Paleologos’un (1259-1282) Konstantinopolis’i (İstanbul’u) geri aldığı 1261’den sonra Bizans’ın, Balkanlarda Latinlerle olanlarında Türkler/ Türkmenler belirleyici unsurlardan biri olmuşlardır. Makale Balkanlardaki Türkmen/Selçuklu varlığının Bizanslılarla olan ilişkilerin daha iyi anlaşılmasına katkı sunmak amacıyla eldeki veriler ışığında ele alınmıştır. Türkiye SelçukluBizans ilişkilerinde iki farklı medeniyetin gerekli durumlarda diplomasi yoluyla asgari ölçülerde uzlaştığı ve birbirlerine yardımda bulunduklarını gösteren somut olaylara değinilmiştir. Bizanslılar 1071’den sonra Doğu’daki komşuları hâline gelen Selçuklu Türkmenlerini diplomasinin kendilerine sunduğu her olanağı kullanarak hediyeler, bağışlar ve anlaşmalar yoluyla müttefik edindiler. Türkiye Selçukluları da kuruluş yıllarında ve Moğol işgalinin meydana getirdiği otorite boşluğu sırasında Türkmenleri kontrol etmenin bir yolu olarak Bizans’ın askerî yardım taleplerini kendi iç dinamiklerine göre değerlendirmişlerdi.}, number={39}, publisher={İstanbul Üniversitesi}