@article{article_1319910, title={Mekan Ve Bellek İlişkisinde Kolektif Belleğin İnşası Ve Dönüşümü: Mersin Lunapark Örneği}, journal={Eskiz: Şehir ve Bölge PLanlama Dergisi}, volume={05}, pages={77–95}, year={2023}, DOI={10.5281/zenodo.8204555}, url={https://izlik.org/JA78BC84PM}, author={Özdemir, Elvan Elif and Cengizoğlu, Fulya Pelin}, keywords={Kollektif Bellek, Mersin Lunaparkı, Fiziksel Çevrenin Dönüşümü, Mekansal Dönüşüm, İnsan Deneyimi}, abstract={Kentsel alanlar, insanların etkileşime girdiği ve çeşitli deneyimler yaşadığı, şehir hayatının sosyal merkezleri olarak hizmet vermektedir. Ancak, değişen ekonomik, teknolojik ve sosyal unsurlar kentlerimizdeki kamusal alanları da etkilemiştir. Türkiye’de sokaklar, bulvarlar ve plazalar gibi kamusal alanların kaybı, kısa vadeli ekonomik kazanımlardan etkilenen siyasi kararlar ve çevre koruma eksikliği gibi bir dizi faktöre bağlanabilir. Bu alanlarla ilişkili kolektif hafıza, bireylerin ve toplumun dinamik etkileşimleri ve arzularından kaynaklanan yorum ve yansımalardan oluşur. Zaman içinde kolektif olarak anlamlı çevresel deneyimler inşa eden belirli bir grup insanın ortak sosyo-mekânsal tarihini temsil eder. Ortak faaliyetlere ve etkinliklere katılmak, insanların ortak bir geçmiş ve bağlantı duygusu oluşturmalarını sağlar. Zaman içinde ekonomik, teknolojik ve sosyal değişimler mekânsal çevreleri şekillendirdikçe, kolektif hafızalar da mekânsal kullanımlar ve deneyimlerden etkilenerek dönüşüm geçirmekte ve sonuç olarak mekânın önemini değiştirmektedir. Bu araştırma özellikle kamusal alan, hafıza ve toplumsal hafızada meydana gelen değişimler arasındaki ilişkiyi Mersin’deki bir eğlence parkı bağlamında incelemektedir. Çalışma, lunaparkın mekânını farklı zaman dilimlerinde karşılaştırarak, kentsel kamusal alanlardaki fiziksel değişim ve dönüşümlerin altında yatan sonuçları keşfetmeyi ve bu değişimlerin kolektif hafızayı nasıl etkilediğini gözlemlemeyi amaçlamaktadır. Farklı yaş grupları, çeşitli zamansal dizilerin tanımlanmasına katkıda bulunmaktadır. Bu yaş gruplarını inceleyerek, bölge sakinlerinin kolektif belleğindeki dönüşümleri yansıtan farklı zaman çizelgelerini tespit edilebilmektedir. Lunaparkı kentsel bir mekân olarak görmek ve fiziksel değişimlerin toplumsal hafıza üzerindeki etkisini araştırmak yeni bir bakış açısı sunmaktadır. Sonuç olarak, Rudofsky’nin de vurguladığı gibi, kentlerin mevcut durumu, gelecek ya da toplumsal sonuçlar dikkate alınmaksızın büyüme ile karakterize edilmektedir. Yerel yönetimlerin mekânsal planlamaları insan unsurunu tamamen göz ardı etmektedir. Bu perspektiften bakıldığında, vaka çalışmasının bulguları mevcut durumumuzun Lunapark ile ilişkili etkili anlam kaybıyla örtüştüğünü göstermektedir.}, number={01}