@article{article_1671773, title={Kur’ân-ı Kerîm’de İkna Edici Tartışma ve Fonetik Üslubu}, journal={Aydın Arapça Araştırmaları Dergisi}, volume={3}, pages={149–198}, year={2025}, author={Al Soah, Amar}, keywords={Tartışma, Fonetik, Kur’ân, Dil, Belagat, Hicac, Lafız}, abstract={Bu araştırmada Kur’ân-ı Kerim’in ikna edici tartışma (الحجاج الاقناعي ) metodundaki fonetik üslubu tartışılmıştır. En başta “hicac” kelimesinin manasındaki gelişim ele alınmış ve “hicac” kelimesinin Arapça’daki “mütekellim” ve “muhatap” kelimeleri arasındaki benzerlik ve farklılıklarına dikkat çekilmiştir. Bunun yanı sıra “hicac” konusundaki dil araçlarının yalnızca mantıkî ve metamatiksel araçlar bakımından okunmasından ziyade bu araçların farklı dilsel, fonetik, psikolojik ve belaği teknikleri de kapsayacağı vurgulanmıştır. Ayrıca Kur’ân’ın bu “hicac” metodunun, muhatabı etkileme ve ikna etme gayesinden ayrışmadığı; bu ikna ve tesir gayesinin “hicac”ı belagatle irtibatlandıran unsur olduğu üzerinde durulmuştur. Hicac’ın haddi zatında inkarcılara has olmadığı; belli bir “iddia”nın kastedildiği ve muhatabın anlama ve anlamlandırmayla birlikte meseleye dahil olduğu her hitabın bu çerçevede değerlendirilebileceği de tartışılan konular arasındadır. Bu çalışmada muhataba tesiri bakımından Kur’ân’ın fonetik üslübunun kıymeti, bu üslubun ikna metodu ve delillerin özünü teşkil ettiği ve Kur’ân’ın bu konuda çokça itina gösterdiği üzerinde durulmuştur. Bu husus iki açıdan ele alınmıştır. Birincisi fonetik uyumdur. Nitekim bu Kur’ân’ın ritimsel güzelliğine vesile olan Kur’ân harfleri ve cümleleri arasındaki fonetik terkip güzelliğidir. Bu, ayrıca muhataba olan tesiri, delili kendine ve aklına yaklaştırması noktasında Kur’ân’ın hicac metodunda kullanılan fonetik cezbediciliğe de vesile olmaktadır. İkincisi ise kastedilen manayı tasvir eden harflerin ve mana için en uygun lafzın seçilmesi aracılığıyla gerçekleşen ses-mana uyumudur.}, number={2}, publisher={İstanbul Aydın Üniversitesi}