@article{article_1731894, title={THOMAS BAUER, NEDEN İSLAM’IN ORTA ÇAĞI YOKTU - ANTİK ÇAĞ’IN MİRASI VE DOĞU}, journal={Dîvân Disiplinlerarası Çalışmalar Dergisi}, volume={31}, pages={279–286}, year={2026}, url={https://izlik.org/JA68UM35KM}, author={Çoban, Mehmet}, keywords={Orta Çağ, Medeniyet, İslam, Doğu, Batı}, abstract={Thomas Bauer’ın “Neden İslam’ın Orta Çağı Yoktu – Antik Çağ’ın Mirası ve Doğu” adlı eseri, Avrupa merkezli bir kavram olan “Orta Çağ”ın İslâm tarihi için kullanımını eleştirmektedir. Bauer, İslâm dünyasının Rönesans veya Aydınlanmayı kaçırarak “Orta Çağ’da sıkışıp kaldığı” gibi yaygın klişeleri sorgulayarak, bu terimin İslâm için kullanılmasının muğlaklık, yanlış çıkarımlar, gizli değersizleştirme, egzotikleştirme, emperyalist çağrışım ve nesnel temelden yoksunluk gibi altı önemli soruna yol açtığını belirtmektedir. Yazar, 5. ve 11. yüzyıllar arasındaki Yakın Doğu ile Avrupa’yı okuryazarlık, bilimsel faaliyetler ve toplumsal yaşam gibi birçok yönden karşılaştırmaktadır. Bu karşılaştırmalar sonucunda, İslâm coğrafyasında Batı’daki gibi Antik Çağ mirasını keskin bir kırılmayla reddeden bir değişimin yaşanmadığını, aksine bu kültürün korunduğunu ve geliştirildiğini ortaya koyar. Bauer, İslam’da 6. yüzyıldan 11. yüzyılın başına kadar olan dönemi “İslamî Geç Antik Çağ” ve “İslâm İlimlerinin Biçimlendirici Dönemi” olarak adlandırır. 11. yüzyılın, Antik mirasın kalıcı olarak yazıya geçirildiği ve Cebelitarık’tan Hindikuş’a uzanan geniş coğrafyada yeni bir çağın başlangıcını işaret ettiğini belirtmektedir. Kitabın nihai önerisi, “Orta Çağ” kavramının İslâm için kullanılmasından tamamen vazgeçilmesi ve 11. yüzyıl ile 18. yüzyıl arasının “Erken/İlk Modern Çağ” olarak adlandırılabileceği yönündedir. Eser, Batı merkezli tarih yazımına karşı alternatif ve ikna edici bir bakış açısı sunarak literatüre önemli bir katkı sağlamaktadır.}, number={60}