@article{article_184118, title={Duafâ Literatüründe Yeni Bir Dönemin Başlangıcı: Ukaylî (ö. 322/934) ve Kitâbü’d-Duafâ’sı}, journal={Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi}, pages={19–38}, year={2014}, DOI={10.15370/muifd.56926}, author={Karagözoğlu, MUSTAFA}, keywords={Ukaylî, duafâ, Kitâbü’d-Duafâ, hadis tenkidi, zayıf râvî.}, abstract={<p>Öz: Bu makale, zayıf râvîleri incelemek üzere yazılmış duafâ eserlerinden Ebû Cafer el-Ukaylî’nin <br />(ö. 322/934) Kitâbü’d-Duafâ’sını incelemektedir. Adı geçen eser, şu dört özelliğiyle duafâ literatürünün <br />tarihsel gelişiminde yeni bir safhanın başlangıcına işaret etmektedir. Kitâbü’d-Duafâ ile <br />birlikte, bir duafâ eserinin ihtiva ettiği râvî sayısı, önceki örneklere nisbetle belirgin biçimde artmıştır. <br />İkinci olarak, râvîler cerh-tadil lafızları yerine birkaç cümleyi bulan gerekçeli izahlarla tenkit <br />edilirken, onların cerhine sebep olan hatalı rivayetlerinden örnekler sunulmuştur. Üçüncü <br />olarak Ukaylî, ilk duafâ müelliflerinin çoğunun aksine, kendisinden önceki münekkitlerin görüşlerine <br />sıkça atıf yapmıştır. Son olarak Kitâbü’d-Duafâ, hadis tenkidinin meşruiyetini temellendiren <br />ve tarihçesini ele alan bir mukaddime bölümüyle öne çıkmıştır. Bu özellikler İbn Hibban’ın (ö. <br />354/965) Kitâbü’l-Mecrûhîn’i ile İbn Adî’nin (ö. 365/976) el-Kâmil’inde de –bazen çok daha gelişmiş <br />şekilde- bulunsa da, Ukaylî’nin eseri bunlar arasında kronolojik olarak en erken tarihli çalışma <br />olması sebebiyle duafâ literatüründe yeni bir dönemin habercisi sayılmalıdır. <br />Anahtar Kelimeler: Ukaylî, duafâ, Kitâbü’d-Duafâ, hadis tenkidi, zayıf râvî. <br />The Beginning of a New Era in the Duafā Literature: ʻUqaylī’s (d. 322/934) Kitāb al-Duʻafā <br />Abstract: This article explores the significance of Abū Jaʻfar al-ʻUqaylī’s (d. 322/934) Kitāb al- <br />Duʻafā on the weak transmitters of hadith. Its significance lies in its status as the marker of a new <br />era in the historical development of the duafā literature for the following reasons. Firstly, with <br />Kitāb al-Duʻafā, the number of narrators included in a duafā work increased considerably, compared <br />to previous representatives of the literature. Secondly, the book criticizes narrators with <br />explanatory remarks that consist of a few sentences rather than simply with specific terms of jarh <br />and taʻdil, as well as with examples from narrators’ mistaken ahadith that led to their impugnment. <br />Thirdly, unlike the early duafā authors, ʻUqaylī also frequently referred to former hadith <br />critics’ opinions. Last but not least, Kitāb al-Duʻafā is distinguished with a prologue that establishes <br />the legitimacy of hadith criticism and examines its history. The paper argues that although <br />the same features are also found –often in a more sophisticated manner- in Ibn Hibban’s (d. <br />354/965) Kitāb al-Majrūhīn and Ibn ʻAdī’s (d. 365/976) al-Kāmil, ʻUqaylī’s Kitāb al-Duʻafā should <br />be regarded as the precursor of a new phase in the duafā literature, due to its chronological precedence. <br />Keywords: ʻUqaylī, duafā, Kitāb al-Duʻafā, weak transmitter, hadith criticism. </p>}, number={44}, publisher={Marmara Üniversitesi}