TY - JOUR TT - Karaçay-Malkar Bileşik Sözcük Oluşumu: -sI belirtici için sonuçlar AU - Gürer, Aslı PY - 2017 DA - December DO - 10.18492/dad.301460 JF - Dilbilim Araştırmaları Dergisi JO - JLR PB - Dilbilim Derneği WT - DergiPark SN - 1300-8552 SP - 21 EP - 41 VL - 28 IS - 2 KW - Karachay-Balkar KW - compounds KW - lexical relations KW - genitive-possessive constructions N2 - Bu makale Karaçay-Malkar dilinde özellikleAd-Ad bileşik sözcüklerinin, ki bu sözcükler -sI belirticisi ile veya -sI belirticisiz ortaya çıkarlar,biçimbilimsel, sesbilimsel, anlambilimsel ve sözdizimsel özelliklerini inceler. Makale aynı zamanda Türkçe bileşik sözcük oluşumu için de aydınlatıcıdır. Öztürk ve Taylan (2006) ile aynı doğrultuda -sI belirticisinin Karaçay-Malkar dilinde nP bağdaştırmasının başı olarak katılan varlığını işaret ettiğini savunuyoruz. Bununla birlikte Karaçay-Malkar Türkçeden daha sınırlayıcıdır çünkü -sI belirtici sadece özü itibariyle geçişli sözcüklere eklenir. Bu makalede aynı zamanda genitif-ilgi yapılarında -sI belirticisinin işlevini de sorguluyoruz. Karaçay-Malkar ve Türkçe bileşik sözcüklere dayanarak -sI belirticisinin hem bileşik sözcüklerde hem de genitif-iyelik yapılarında katılanı getiren yapı olarak görmekle birlikte genitif-iyelik yapılarındaki -sI belirticisinin tıpkı birinci ve ikinci şahıs uyum eklerinde olduğu gibi kişi uyum eki olduğunu savunuyoruz. CR - Aslan, E. & A. Altan. 2006. The Role of -(s)I in Turkish Indefinite Noun Compounds. Dil Dergisi 131: 57-76. CR - Barker, C. (1995). Possessive Descriptions. CSLI Publications, Stanford, CA. CR - Boz, E. ve Günay Aktaş, S. (2016). Diasporada Karaçay Türkçesinin kullanımı Eskişehir örneği. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 5(1), 145-155. CR - Bozşahin, C.( 2002). The Combinatory Morphemic Lexicon. Computational Linguistics 28: 145-186. CR - Çağatay, S. (2012). Karaçayca birkaç metin. Ankara Dil Tarih ve Coğrafya Dergisi, 277-300. CR - Dede, M. (1978). A Syntactic and Semantic Analysis of Turkish Nominal Compounds. Ph.D Dissertation, University of Michigan. CR - Göksel, A. (2009). Compounds in Turkish. Lingue e Linguaggio 2: 213-236. CR - Göksel, A. and Kerslake, C. (2005). Turkish: A Comprehensive Grammar. London-New York: Routledge. CR - Göksel, A. & Haznedar, B. (2008). Türkçe tamlamaların yapısı: Bir veri tabanı çalışması [The structure of Turkish compounds: A database study]. In Y. Aksan & M. Aksan (Eds.), XXI. Ulusal Dilbilim Kurultayı Bildirileri [Proceedings of the 21st Conference on Linguistics]. Mersin: Mersin University Publications. (pp. 362-364) CR - Hayasi, T. (1996). The Dual Status of Possessive Compounds in Modern Turkish, in Á. Berta, B. Brendemoen, & C. Schönig (eds.) Symbolae Turcologicae 6. Uppsala: Swedish Research Institute in Istanbul. 119-129. CR - Lewis, G. (1967). Turkish Grammar. Oxford, New York: Oxford University Press. CR - Kharytonava, O. (2010). Turkish Noun Compounds in Distributed Morphology. Paper presented at the Banff Workshop on Nominal Dependents. May 8-9, Banff. CR - Kharytonava, O. (2011). Noms Composés en Turc et Morphème -(s)I. Ph.D Dissertation, The University of Western Ontario. CR - Kornfilt, J. (1997). Turkish Grammar. London: Routledge. CR - Kunduracı, A. (2013). Turkish Noun-Noun Compounds: A Process-based Paradigmatic Account. Ph.D Dissertation, University of Calgary. CR - Öztürk, B. and Taylan, E. E. (2016). Possessive constructions in Turkish. Lingua 182, 88-108. CR - Partee, B. (1983/1997). Uniformity vs. versatility: The genitive, a case study. Appendix to Theo Janssen (1997), compositionality. In: van Benthem, J., ter Meulen, A. (Eds.), The Handbook of Logic and Language. Elsevier, New York, pp. 464--470. CR - Partee, B. and Borschev, V. (2003). Genitives, relational nouns, and argument--modifier ambiguity. In: Lang, E., Maienborn, C., Fabricius-Hansen, C. (Eds.), Modifying Adjuncts. Mouton de Gruyter, pp. 67--112. CR - Pustejovsky, J. (1995). The Generative Lexicon. MIT Press, Cambridge, MA. CR - Schroeder, C. (1999). The Turkish Nominal Phrase in Spoken Discourse. Wiesbaden: Harrassowitz. CR - Seegmiller, S. (1996). Karachay. Lincolm. CR - Siewierska, A. (2008). Person forms. In: Song, J.J. (Ed.), The Oxford Handbook of Linguistic Typology. Oxford University Press, Oxford. CR - Spencer, A. (1991). Morphological Theory. Oxford: Blackwell. CR - Swift, L. (1963). A Reference Grammar of Modern Turkish. Bloomington: Indiana University. CR - Tavkul, U. (2004). Modern Karaçay-Malkar Edebiyatının Doğuşu ve Gelişmesi (Sürgün Yıllarından Günümüze Kadar). Kırım Dergisi, 13 (49), 32-36. CR - Tavkul, U. (2007). Karaçay-Malkar Türkçesi. In Ercilasun A. B. (Ed.), Türk Lehçeleri Grameri. Ankara: Akçağ Yayınları. CR - Tokyürek, H. and Pekacar, Ç. (2014). Eski Türkçeden günümüze eksiz ad tamlaması meselesi. Dil Araştırmaları (15), 9-38. CR - Underhill, R. (1976). Turkish Grammar. Cambridge, MA: MIT Press. CR - Uygun, D. (2009). A Split Model for Category Specification: Lexical Categories in Turkish. Ph.D Dissertation, Boğaziçi University. CR - van Schaaik, G. (1996). Studies in Turkish Grammar. Turcologica 28. Wiesbaden: Harrassowitz. CR - van Schaaik, G. (2002). The Noun in Turkish. Its Argument Structure and the Compounding Straitjacket. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag. CR - Vikner, C. and Jensen, P.A. (2002). A semantic analysis of the English genitive. Interaction of lexical and formal semantics. Stud. Linguist. 56, 191-- 226. CR - Yükseker, H. (1987). Turkish Nominal Compounds, in P. Avery & H. Yükseker (eds.), Toronto Working Papers in Linguistics 7. Department of Linguistics, University of Toronto. 83-102. CR - Yükseker, H. (1994). Possessive Constructions in Turkish, in L. Johanson (ed.), Proceedings of the Seventh International Conference on Turkish Linguistics. Wiesbaden: Harrassowitz. 458-477. CR - Yükseker, H. (1998). Turkish Possessive Compounds, in G. Booij, A. Ralli, S. Scalise (eds.), Proceedings of the First Mediterranean Conference on Morphology, Greece: University of Patras. 153-164. UR - https://doi.org/10.18492/dad.301460 L1 - https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/394681 ER -