TY - JOUR TT - Türk Belediyecilik Sisteminde Uygulanan Hükümet Sistemi ve Bir Model Önerisi AU - Eryiğit, Burak Hamza AU - Kızılboğa Özaslan, Ruveyda PY - 2017 DA - December DO - 10.25069/spmj.350607 JF - Strategic Public Management Journal JO - SPMJ PB - Yüksel DEMİRKAYA WT - DergiPark SN - 2149-9543 SP - 116 EP - 123 VL - 3 IS - 6 KW - Belediye KW - Başkanlık Sistemi KW - Yarı Başkanlık Sistemi N2 - Son dönemde Türkiye’de siyasal sistemin yeniden inşasınadair yapılan tartışmalarda ağırlıklı olarak ön plana çıkartılan vurgulardanbirisi mevcut belediyecilik sisteminde hükümet modelleri bakımından başkanlıksisteminin uygulandığına dair iddiadır. Bu çalışmanın amacı Türk Belediyeciliği’ninyönetsel yapısını hükümet modelleri açısından kıyaslamalı incelemek vedemokratik yönetim kurgusunun daha güçlü inşası için bir model önerisi geliştirmektir.Çalışmanın kapsamını Türk Belediyecilik Sistemi’nde halen uygulanmaktaolan yönetsel yapı oluşturmaktadır. Türkiye’degerek akademi camiasında, gerekse siyaset ve bürokrasi camiasında belediyelerinyönetsel yapısında uygulanan modelin başkanlık sistemi ya da güçlü başkanlıksistemi olduğuna dair genel bir kanı bulunsa da, bu uygulamanın ne kadar demokratik ve katılımcı olduğukonusu pek tartışılmamaktadır. Başkanlık sistemi, yarı başkanlık sistemi veparlamenter sistem ile Türk Belediyecilik Sistemi’nde uygulanan yönetsel yapı kıyaslamalıdeğerlendirildiğinde, sistemin aslında tek başına hiç bir hükümet modeli ilebir bütün halinde uyuşmadığı gibi mevcut yapının demokratik yönetim kurgusunu çokda öncelemediği söylenebilir. Bu düzlemde yöntem olarak içerik analizi ve arşivaraştırması yöntemleri kullanılarak yapılan çalışmada Türk BelediyecilikSistemi’ndeki yönetsel yapının başkanlık ya da güçlü başkanlık sisteminedayanmadığı, fakat mevcut uygulamanın başkanlık sistemi ile parlamentersistemin belli yönleri ile ağır bastığı bir sentez şeklinde yapılandırıldığısonucuna varılmakla birlikte organlar arası yetki-görev paylaşımının birazfarklılaştırılarak yapılandırılması halinde demokratik yönetim olgusunun dahada güçleneceği sonucuna varılmıştır. Bu bağlamda yönetsel yapının dahademokratik ve katılımcı bir boyut kazanabilmesi için organlar arası görev,yetki paylaşımı üzerinden yeni bir model önerisi geliştirilmiştir. CR - Referans 1: Acar, Uğur (2016), “İstikrar Sağlama Aracı Olarak Yarı-Başkanlık Sistemi: Fransa ve Rusya Örnekleri”,Akademik Hassasiyetler Dergisi,Cilt: 3, Sayı: 6, ss. 59-82. Referans 2: Azaklı, Sedat, Özgür, Hüseyin (2005), “Belediye Organları ve Organlar Arası İlişkiler: Başkan, Meclis ve Encümen”,Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-1, Editör: Özgür, Hüseyin ve Kösecik Muhammet, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, ss. 297-319. Referans 3: Asilbay, İ. Halil (2013), “Parlamenter Sistem ve Türkiye Açısından Bir Değerlendirme”, TBB Dergisi, Sayı: 104, ss. 247-264. Referans 4: Belediye Kanunu, Kanun No: 5393, Kabul Tarihi, 03.07.2005, Resmi Gazete, Sayı: 25874, Tarih: 13.07.2005. Referans 5: Bozlağan, Recep (2016), Türk Tipi Başkanlık, Hayat Yayınları, İstanbul. Referans 6: Büyükşehir Belediye Kanunu, Kanun No: 5216, Kabul Tarihi: 10.07.2004, Resmi Gazete, Sayı: 25531, Yayımlandığı Tarih: 23.07.2004. Referans 7: Erdoğan, Mustafa (2005), Anayasal Demokrasi, Siyasal Kitabevi, 7. Baskı, Ankara. Referans 8: Eryiğit, Burak Hamza (2016), “Türk Belediyeciliğinin Yönetsel Sistemi Üzerine Bir Tartışma”, Turkish Studies Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 2, Kış, ss. 435-450. Referans 9: Karatepe, Şükrü (2013),“Hükümet Sistemleri ve Türkiye",Yeni Türkiye Dergisi, Yıl: 9, Sayı: 51, Mart-Nisan, ss. 223-235. UR - https://doi.org/10.25069/spmj.350607 L1 - https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/394665 ER -