TY - JOUR T1 - KAYIP GİDEN BİR DEĞER: SAYGI AU - Kıral, Erkan PY - 2018 DA - April Y2 - 2018 JF - Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi JO - JCAS PB - Eğitim Yöneticileri ve Uzmanları Derneği WT - DergiPark SN - 2564-7490 SP - 4 EP - 10 VL - 5 IS - 1 LA - tr AB - İnsanlar var olabilmek içinbirlikte yaşamak zorundadırlar. Birlikte yaşayan insanların da doğal olarak bubirlikteliği sürdürebilmesi için birbirine dikkatli ve ölçülü davranmalarıgerekmektedir. Evrensel etik ilkeler içerisinde yer alan saygı bu nedenleinsanlar için önem arz eden bir konudur. İnsanların birbirine ölçülü vedikkatli davranmaları onların yaşam alanına değer vermelerinin önemligöstergelerinden biridir. Ancak son zamanlarda bu değerin insanlar arasıilişkilerde göz ardı edilmesi, insanların yaşam alanlarında sıkıntıya yolaçmaktadır. Oysa insanların yaşam alanları içerisinde birbirine karşı eylem vetutumlarında, sınırlarını bilmeleri, onların daha istenir bir yaşam sürmelerinivesile olabilir. Esasında toplumsal yaşamın temelinde yer alan altın bir kuralhaline gelmesi beklenen “sana nasıl davranılmasını istiyorsan sende başkalarınao şekilde davran” sözünün özüne inmek gerekmektedir. Bunun için de vicdanınınsesini dinleyen insanların yetiştirilmesine ihtiyaç vardır. Birlikte yaşammücadelesi verilen ortak alanlarda yaşamın gereği olarak insanların sınırlarınıbilmeleri ve birbirine saygılı olmaları gerekmektedir. Nitekim bu çalışmadainsan olma konusunda temel bir değer olan saygı, insanlarda bir farkındalıkyaratmak amacı ile farklı boyutlar temelinde literatür ışığında tartışılmıştır. KW - Saygı KW - Değer CR - Andre, C. and Lelord, F. (2007). Kendine Saygı. http:/ /www. iletisim. com.tr/ iletisim / book.asp x?bid = 789 adresinden 25 Ekim 2007 tarihinde indirilmiştir. Aydın, İ. P. (2002). Yönetsel Mesleki ve Örgütsel Etik. Ankara: PegemA Yayıncılık. Aydın, E. (2003).Tıp Etiğinde Hasta Özerkliğine Saygı İlkesi. Erciyes Tıp Dergisi. 25 (2). 92–97. Cüceloğlu, D. (2001). İyi Düşün Doğru Karar Ver. İstanbul: Remzi Kitapevi. D’assailly, G. (1967). Günlük Yaşantımızda Saygı Kuralları. (Çev. M. Öney). İstanbul: Remzi Kitapevi. Foerster, F. W. (1993). İnsanlık Tarihi Yayınları. (Çev.Müşerref Hekimoğlu). Ankara: Gün Matbaacılık Lt.Ştı. Güngör, E. (2000). Ahlak Psikolojisi ve Sosyal Ahlak. İstanbul:Özenen Matbaası. Güvenç, B. (1984). İnsan ve Kültür. İstanbul: Remzi Kitapevi. Kök, A. N. (2005). İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesine Göre Aydınlatma ve Rıza http://www.akader.info/KHUKA/2005_kasim/6.pdf adresinden 23.01.2008 tarihinde indirilmiştir. Littauer, F. and Littauer, M (2005). Kişilik Bulmacası. (Çev. H. Betül Çelik). Ankara: Sistem Yayıncılık. Maslow, A. (2001). İnsan Olmanın Psikolojisi. (Çev. Okhan Gündüz).İstanbul: Kitap Maatbacılık. Montaigne, M. (1983). Denemeler. (Çev. Sebahattin Eyüpoğlu). İstanbul: Cem Yayınevi. Moorhead, G. and Griffin, R. (1995). Organization Behavior. Boston: Houghton Mifflin Company. Morgan, G. (1998). Yönetim ve Örgütsel Teoride Metafor. İstanbul: BZD Yayıncılık. Oğuz, N.Y.(2007). Tıp Etiği Açısından Aydınlatılmış Onam. http://www.medicine.ankara.edu.tr/basic_medical/deontology/Etkinlikler/Y%20 Oguz-1.pdf adresinden 23.01.2008 tarihinde indirilmiştir. Özdemir, G. (2006). Kant Ahlakında Saygı Kavramı.Yüksek Lisans Tezi.Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sistematik Felsefe ve Mantık Anabilimdalı. Ankara. Paulhan, F. (1969). Ahlakın Ahlaksızlığı. (Çev.Mehmet Naci Ecer). İstanbul: Remzi Kitapevi. Pieper, A. (1999). Etiğe Giriş. (Çev.Veysel Ataman-Gönül Sezer). İstanbul: Ayrıntı Yayınları Tarhan, N. (2006). Makul Çözüm Aile İçi İletişim Rehberi. İstanbul : Timaş Yayınları. Tosi, L. H., Rizzo, R. J. and Carroll, J. S. (1996). Managing Organizational Behavior. Massachusetts: Blackwell Publishers. Yücel, H. A. (1993). Kültür Bakanlığı Yayınları Türk Klasikleri Dizisi / 27. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Basımevi. Wells, C. (1984). Sosyal Antropoloji Açısından İnsan ve Dünyası. İstanbul: Remzi Kitapevi. UR - https://dergipark.org.tr/tr/pub/cybd/article/410224 L1 - https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/465807 ER -