TY - JOUR T1 - Fârâbî ve Hocazâde’nin Görüşleri Bağlamında Meâd Meselesi AU - Ilgaroğlu, Muhammet Caner AU - Yaqoob, Luay Hatem PY - 2019 DA - October DO - 10.33206/mjss.525971 JF - MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi JO - MJSS PB - Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi WT - DergiPark SN - 1694-7215 SP - 3085 EP - 3100 VL - 8 IS - 4 LA - tr AB - Gazzâlî’nin filozofları tekfir ettiği üçmeselenin üçüncüsü olan meâd meselesi, İslam düşünce tarihinde Gazzâlî’ylebaşlayan tehâfüt geleneğinin ele alıp incelediği, teolojik ve felsefî bağlamıolan önemli bir meseledir. Meâd (dönüş,kıyamet günü insanların yeniden dirilişi) ve ahiret gününe iman hem Yahudiler,Hristiyanlar ve Müslümanlar arasında hem de kelamcılar, felsefeciler ve dinâlimleri arasında ortak bir meseledir. Gerek bu üç dinde ve gerekse bahsi geçendüşünme biçimlerinde kıyamet günü ve yeniden diriliş, dinî inancın anakonularından ve vazgeçilmez esaslarındandır. Böylesine önemli bir meselenintartışılma alanı ve biçimi hiç şüphesiz teolojik ve felsefî birçok meseleyiyakından ilgilendirmektedir. Bu çalışmada meşşâî bir filozof olan Fârâbî ileXV. yüzyıl Osmanlı âlimlerinden Hocazâde’nin meâd meselesine dair görüşleriincelenecektir. Böylelikle farklı dönemlerde yaşamış ve farklı bakış açılarınasahip iki İslam düşünürünün meâd meselesine dair görüşlerinden yola çıkılarakbu meselenin İslam düşünce tarihindeki yeri, ele alınış biçimi, sürekliliği vedönemler arası geçişte farklı anlamlar kazanıp kazanmadığı gibi hususlarhakkında değerlendirmeler yapılması amaçlanmaktadır. KW - İslam Felsefesi KW - Meâd KW - Fârâbî KW - Hocazâde. CR - Aydın, M. S. (2012). “Fârâbî’nin Siyasi Düşüncesinde Sa’âdet Kavramı”. es-Siyasetü’l-Medeniyye veya Mebâdi’ül-Mevcûdât. Trc. Mehmet S. Aydın- Abdülkadir Şener-M. Rami Ayas. İstanbul: Büyüyenay Yayınları,. 13-17. CR - Aydınlı, Y. (2008). Fârâbî. İstanbul: İsam Yayınları. CR - Deniz, G. (2015). Kelam-Felsefe Tartışmaları. Ankara: Fecr yayınları. CR - Fârâbî. (2011). el-Medînetü’l-Fâzılâ. Trc. Ahmet Arslan. Ankara: Divan Kitap. CR - Fârâbî, (2012). es-Siyasetü’l-Medeniyye veya Mebâdi’ül-Mevcûdât. Trc. Mehmet S. Aydın- Abdülkadir Şener-M. Rami Ayas. İstanbul: Büyüyenay Yayınları. CR - Gazzâlî. (2011). Tehâfütü’l-Felâsife. Thk. Adil Abdulmunim Ebu Abbas. Kahire: Dar’ut Telaih. CR - Hatip, A. (1975). Allah ve’l-İnsan. Beyrut: Dar’ul Marife. CR - Hocazâde, M. E. (2018). et-Tehâfüt fi’l-Muhâkeme beyne’l Gazzâlî ve’l Felâsife. Thk. Luay Hatem Yaqoob. Beyrut: Risale el-Alemiyye. CR - İbn Manzûr. (1970). “avd”. Lisânü’l-ʿArab. nşr. Yûsuf Hayyât-Nedim Mar‘aşlî. Beyrut: Dâru Lisâni’l-‘Arab. CR - İbn Rüşd. (2011). Tehâfütü’t-Tehâfüt. Kahire: Mektebet İbn Sînâ. CR - İbn Sînâ. (1963). el-Adhaviyye fi’l-Meâd. Thk. Hasen Asi. İran: Şems Tebrizi Yayınevi. CR - Îcî. (1997). el-Mevâkıf fî ʿİlmi’l-Kelâm. Thk. Abdurrahman Umeyra. Beyrut: Dar’ul Ciil. CR - İsfahani, R. (2016). Müfredât. Trc. Yusuf Türker. İstanbul: Pınar Yayınları. CR - Özervarlı, M. S. (2003). “mebde ve meâd”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Ankara: TDV Yayınları. CR - Râzî, F. (1951). el-Mebahis el-Meşrıkıyye fi’l İlahiyât ve’t Tebiyât. İran: İntişarat Beydar. CR - Toktaş, F. (2004). İslam Düşüncesinde Felsefe Eleştirileri. İstanbul: Klasik Yayınları. CR - Tûsî. (1990). Tehafütü’l-Felâsife. Trc. Recep Duran, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları. CR - Türker, M. (1956). Üç Tehafüt Bakımından Felsefe Ve Din Münasebeti. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları. CR - Vural, M. (2004). Gazzâlî Felsefesinde Bilgi ve Yöntem. Ankara: Ankara Okulu Yayınları. UR - https://doi.org/10.33206/mjss.525971 L1 - https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/825205 ER -