TY - JOUR T1 - Çocuk Destek Merkezlerinden Reşit Olarak Ayrılan Bireylerin Sosyal Hayata Uyum Süreci AU - Buran, Melihhan PY - 2019 DA - May Y2 - 2019 JF - Journal of Social Sciences And Education JO - JOSSE PB - Bilgiçağı Eğitim Danışmanlık ve Yayıncılık Sanayi Ticaret Limited Şirketi WT - DergiPark SN - 2651-3935 SP - 149 EP - 161 VL - 2 IS - 1 LA - tr AB - Çocuk refahı alanına ilişkin önemli bir anlayış geliştiren Çocuk Koruma Kanunu’nda belirtilen esaslar doğrultusunda hazırlanan Çocuk Destek Merkezleri Yönetmeliği ile birlikte suça sürüklenen, suç mağduru veya sokakta tehlikelerle karşı karşıya kalmış çocuklara hizmet veren Çocuk Destek Merkezleri hizmete girmiştir. Bu çalışmada suça sürüklenmesi, suç mağduru olması veya sokakta sosyal tehlikelerle karşı karşıya kalması sebebiyle haklarında bakım tedbiri veya korunma kararı verilen çocuklardan;psikososyaldesteğe ihtiyaç duyduğu tespit edilenlerin, bu ihtiyaçları giderilinceye kadar geçici süre ile koruma ve bakımlarının sağlandığı, bu süre içerisinde aile, yakın çevre ve toplum ilişkilerinin düzenlenmesine yönelik çalışmaların yürütüldüğü Çocuk Destek Merkezleri ve bu kuruluşlardan reşit olmaları sebebiyle ayrılan bireyler üzerinde durulacaktır. Çocuk Destek Merkezlerinde reşit olana kadar psikosyal destek ve rehabilitasyon sürecine dahil edilen ve ilgili sosyal hizmet mevzuatı gereğinde koruma kararı uzatılması gerekli görülmediği için söz konusu sosyal rehabilitasyon süreci tamamlanamayan suça sürüklenen çocuklar sosyal hizmet müdahalesinin dışında kalabilmektedir. Buradan hareketle, bu araştırmanın amacını, suça sürüklenen ve koruma altında bulunan çocuklardan psikososyal rehabilitasyonu tamamlanmayan fakat reşit olması nedeniyle Çocuk Destek Merkezlerinde sunulan bakım ve sosyal rehabilitasyon hizmeti sonlandırılan bireylerin psikososyal özellikleri, rehabilitasyon sürecine nasıl başladıkları, bu süreçteki yaşantılarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında Çocuk Destek Merkezlerinde en az 3 ay kalmış olan 10 birey ile nitel görüşme sağlanmıştır. Yapılan görüşmelerde söz konusu bireylerin sosyal hayata uyumda çeşitli sorunlarla başa çıkmakta zorlandıkları, suç olgusundan tam manasıyla uzaklaşamadıkları ve kurum bakımı sonrası sosyal desteğe ihtiyaç duydukları görülmüştür. KW - sosyal rehabilitasyon KW - Çocuk destek merkezi KW - suça sürüklenen çocuk KW - çocuk suçluluğu KW - sosyal hayat uyum KW - psikososyaldestek KW - sosyal rehabilitasyon CR - Akarca, M. (2017). Çocukların Ceza Hukukundaki Yeri ve Çocukların Korunması. 30/03/2019, https://www.anayasa.gov.tr/media/3626/akarca.pdf CR - Arabacı, L. veTaş, G. (2017). Çocuklarda suça sürükleyen faktörler, ruhsal problemler ve hemşirelik bakımı. PsikiyatriHemşireliğiDergisi,8(2), 110-117. CR - Bülbül, S. ve Doğan, S. (2016). Suça sürüklenen çocukların durumu ve çözüm önerileri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 59, 31-36. CR - Çoban, S. (2012). Sosyal Çevrenin Etkilerinin Çocukların Suç ve Problemli Davranışları ile İlişkileri. (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. CR - Demir, A. (2017). Suça Sürüklenen Çocukların Ruhsal İşleyişlerinin Projektif Testlerle Değerlendirilmesi. (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. CR - İpek, A. (2010). Suça sürüklenen çocukların okul dönemlerinin incelenmesi ve bu dönemde barındırdıkları risk faktörlerinin belirlenmesi: Ankara, İstanbul veİzmir jandarma çocuk merkezleri örneği. (Yüksek lisans tezi). Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Enstitüsü, Ankara. CR - Karakuş, Ö. veTekin, H. (2012). Çocuk koruma kanunu uyarınca haklarında danışmanlık tedbiri uygulanan çocukların özelliği (Konya örneği). Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 7(29), 29-44. CR - Kunt, V. (2003). Çocukvesuç (Yüksek lisans tezi), Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. CR - Polat, O. (2000). Adlıtıp.İstanbul: Der Yayınları. CR - Uluğtekin, S. (1994). Çocuk mahkemeleri ve sosyal inceleme raporları. Ankara: Türkiye Barolar Birliği Yayınevi. CR - Ulusal Çocuk Mevzuatı (2013). Çocuk adalet sistemi çalışanları eğitim programı http://www.unicef.org.tr/files/bilgimerkezi/doc/3.%20ULUSAL%20%C3%87OCUK%20MEVZUATI.pdf CR - Uzun, Z. (2015). Suç ve değer ilişkisi: suça sürüklenmiş çocuklar üzerine bir araştırma. (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. CR - 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu CR - 29310 sayılı Çocuk Destek Merkezleri Yönetmeliği CR - 3413 sayılı SHÇEK Kanunu UR - https://dergipark.org.tr/tr/pub/josse/issue//551588 L1 - https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/719750 ER -