@article{article_604710, title={بررسی اندیشه های رندانه و ملامتی حافظ در غزلیات حویزی}, journal={Nüsha}, volume={19}, pages={151–182}, year={2019}, DOI={10.32330/nusha.604710}, author={Shukri, Jihad}, keywords={Haveyzi,Hafız,rint,melameti,Haveyzi’nin gazelleri}, abstract={<p class="MsoListParagraph" dir="rtl" style="margin-right:.25in;text-align:justify;line-height:150%;"> <span dir="rtl"> </span> </p> <p class="MsoListParagraph" dir="rtl" style="margin-right:.25in;text-align:justify;line-height:150%;"> <span dir="rtl"> </span> <span dir="rtl"> </span> <span lang="fa" style="font-size:12pt;line-height:150%;font-family:’B Nazanin’;" xml:lang="fa"> <span dir="rtl"> </span> <span dir="rtl"> </span>      مفهوم رندی یکی از
بنیادی ترین مفاهیم موجود در سروده های حافظ می باشد و روحیات رندانه از جمله
موضوعات عرفانی­ است که کاربرد زیادی در شعر و اندیشة حویزی داشته است و از آن می­توان
به عنوان اصول عرفانی مورد توجه حویزی تعبیر کرد که شاعر تحت نفوذ اندیشه و بینش
شاعرانة حافظ قرار گرفته است. غزلیات حویزی در عین روانی، دلنشینی و هنری، دارای
مضامینی رندانه، عاشقانه، عارفانه و قلندرانه است و از درونمایه های اجتماعی و
اعتقادی فراوانی برخوردار می باشد. نتایج حاصل آمده از این پژوهش حاکی از آن است
که استفاده کردن از مضامین رندانه در غزلیات حویزی از جایگاه ویژه ای برخوردار
بوده است. عرفان او مبتنی بر مطالعات پیوسته متون و تجربه های دینی و عرفانی و دریافت
های عمیق علمی و آمیختنش با ظرایف هنری و ذوقی و شور عاشقانه و رندانه است و سعی
نگارنده برآن است تا نشان دهد که سلوک، تأملات و ملاحظات رندانه اش به شاعری همچون،
حافظ شباهت دارد. دایرة واژگانی و تعبیرات رندانه حویزی، کاملا متناسب با مشرب
رندی و خوش باشی و عاشقانة او و نیز برآیند تأملات انتقادی اش از بی عملان ریاکار
و قشری مشربان متظاهر است. بیزاری و نفرت بسیار حویزی از ریاکاران و دغلکاری آنان و
مخلص دیدن اهل ملامت سبب گشته که شعر او از نظر مضمون، بیشتر ملامتی و رند بنماید. </span> </p> <p> </p>}, number={49}, publisher={Orion Kitabevi}