TY  - JOUR
T1  - XVIII. YÜZYIL ŞAİRLERİNDEN MAHVÎ VE DÎVÂNÇE’Sİ
AU  - Tok, Eda
AU  - Özder, Deva
PY  - 2020
DA  - August
DO  - 10.20322/littera.734310
JF  - Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature
PB  - Bahir SELÇUK
WT  - DergiPark
SN  - 2149-892X
SP  - 584
EP  - 614
VL  - 6
IS  - 3
LA  - tr
AB  - Türk edebiyatının mihenk taşlarından biri olan divanların tespit ve neşrinde her ne kadar büyük bir mesafe kat edilmiş olsa da kaynaklarda bahsi geçmeyen yahut hakkında çok az bilgiye rastlanan şair ve eserleri ile karşılaşmak mümkündür. Bunlardan biri de Hayrabolulu Mahvî’nin Dîvânçe’sidir. Tarafımızca Yapı Kredi Araştırma Kütüphanesi Nadir ve Yazma Eserler Bölümü’nde Y 0527 numarada kayıtlı  Mahvî’ye ait bir Dîvânçe tespit edilmiştir. Hayatı hakkındaki bilgiler sınırlı olan ve şiirlerinde Mahvî mahlasını kullanan şair, kaynaklara göre XVIII. yüzyılda yaşamış Divan şairlerimizdendir. Şairin hayatına dair bilgiye rastladığımız kaynaklar, onun Hayrabolulu olduğu ve 1150’de (1737/38) tarihinde öldüğü hususunda görüş birliği içerisindedir. Mahvî’nin, Fatîn’e göre mürettep bir Dîvân’ı, Şemsettin Sami’ye göre ise bir Dîvânçe’si bulunmaktadır. Çalışmamızda Mahvî’nin hayatı ve 103 gazel ile 2 tarihten oluşan Dîvânçe’si hakkında bilgi verilecek ve Dîvânçe’de yer alan şiirlerin ilk ve son beyitleri günümüz harflerine aktarılacaktır. Böylelikle Mahvî ve Dîvânçe’si bilim dünyasına tanıtılacak ve klasik Türk şiiri araştırmacılarının istifadesine sunulacaktır.
KW  - XVIII.yüzyıl
KW  - divançe
KW  - Mahvî
CR  - Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ Sicill-i Osmanî. C 3. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
Çiftçi, Ömer (hzl.) (2017). Fatîn Davud, Fatîn Tezkiresi (Hâtimetü’l-Eş’âr). Kültür Bakanlığı e-kitap.
Devellioğlu, Ferit (2003). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat. Ankara: Aydın Kitabevi.
Kanar, Mehmet (2013). Farsça-Türkçe Sözlük. İstanbul: Say Yayınları.
Mahvî Dîvânçe. Yapı Kredi Araştırma Kütüphanesi. Nadir ve Yazma Eserler Bölümü. Y 0527.
Şemseddin Sami (1316). Kâmûs’l-‘Alâm. C 6.  İstanbul: Mihran Matbaası, C.6.
Şemseddin Sami (2007). Kâmûs-ı Türkî. İstanbul: Çağrı Yayınları.
ÜNVER, İsmail (1993).  “Çevriyazıda Yazım Birliği Üzerine Öneriler”. Ankara Üniversitesi DTCF Türkoloji Dergisi, C XI. S 1. s. 51-89.
YILMAZ, Ozan (haz.) (2019). Ferheng-i Şu’ûrî. C 1-4, İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı.
W. REDHOUSE, Sir James (2011). Redhouse Türkçe/Osmanlıca-İngilizce Sözlük. İstanbul: Sev Yayınları.
UR  - https://doi.org/10.20322/littera.734310
L1  - https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1269428
ER  -