lisans Ana Dili Eğitimi Dergisi 2147-6020 Mehmet KURUDAYIOĞLU 10.16916/aded.00288 Eğitim Bilimleri Alanındaki Lisansüstü Tez Başlıklarının Kelime Sayısı ve Söz Dizimi Bakımından İncelenmesi Deniz Kemalettin Karagöl Efecan 04 27 2016 4 2 258 260 03 22 2016 Copyright © 2013, Ana Dili Eğitimi Dergisi 2013 Ana Dili Eğitimi Dergisi

Türkiye'de eğitim bilimleri enstitüsünde Yükseköğretim Kurulu'nun belirlediği 43 alan vardır. Eğitim bilimleri enstitülerine bağlı farklı bölümlerde yapılan yüksek lisans ve doktora çalışmaları, tez adıyla bilimsel bir eser olarak ortaya konulmaktadır. Bu tezlerin yazım ölçütleri enstitülerce hazırlanan kılavuzlarla belirlenmektedir. Ancak tez başlıklarının ve söz dizimlerin nasıl olacağı konusunda farklı enstitülerce veya aynı enstitünün değişik zamanlarda hazırladığı kılavuzlarda bir birliğe varılmadığı görülmektedir. Bu çalışmada, eğitim bilimleri alanında yazılmış lisansüstü tez başlıkları kelime sayısı ve söz dizimi bakımından incelenmiştir. Bu amaçla YÖK Tez Tarama genel ağ sayfasında yapılan tarama sonucu, belirtilen alanlarda 2010-2015 yıllarında yazılmış yüksek lisans ve doktora tezlerinden tesadüfi yolla seçilen ve alanlara göre eşit dağılımın sağlandığı 240 başlık doküman analizi kullanılarak incelenmiştir. Çalışmada, tezlerin başlıklarının üç kelimeden yirmi yedi kelimeye kadar değiştiği, dolayısıyla başlık yazımında bir standart olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca başlıklarda, söz diziminin önemli unsurları olan tamlama ve bağdaşıklık unsurları açısından da sıkıntıların olduğu belirlenmiştir.

 Başlık Kelime sayısı Söz dizimi Eğitim bilimleri Tez COŞKUN, Eyyup (2005). İlköğretim Öğrencilerinin Öyküleyici Anlatımlarında Bağdaşıklık, Tutarlılık ve Metin Elementleri. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara. ÇETİNKAYA, Gökhan (2010). Türkçe Metinlerin Okunabilirlik Düzeylerinin Tanımlanması ve Sınıflandırılması. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara. DAY, Robert A. (2000). Bilimsel Bir Makale Nasıl Yazılır ve Yayımlanır? Ankara: TÜBİTAK DENİZ, K. (2000). Yazılı Anlatım Becerileri Bakımından Köy ve Kent Beşinci Sınıf Öğrencilerinin Durumu. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale. DURUKAN, Erhan (2014). Metinlerin Okunabilirlik Düzeyleri ile Öğrencilerin Okuma Becerileri Arsındaki İlişki. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(3), s. 68-76. GÜNAY, Doğan (2001). Metin bilgisi. İstanbul: Multilingual Yayınları. KARASAR, N. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık. KARATAY, H. vd. (2013). Türkçe Ders Kitaplarındaki Metinlerin Okunabilirlik ve Anlaşılabilirliği. International Journal of Social Science. 6(6), s. 603-623 KORKMAZ, Z. (2007). Gramer Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. SEVİM, O. ve EREM, N. (2012). Türkçe Eğitimi Alanındaki Yüksek Lisans Tezlerinin Başlıklarına ve Özetlerine Eleştirel Bir Bakış. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi. Sayı: 1/3. s. 174-186. TANSEL, F. A. (1978). İyi ve Doğru Yazma Usûlleri III. İstanbul: Kubbealtı Neşriyatı. TEMUR, Turan (2003). Okunabilirlik (Readability) Kavramı. TÜBAR-XIII, s. 169-180. TÜBİTAK, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu Araştırma Destek Programları Başkanlığı Tarafından Yürütülen Programlara İlişkin Yönetmelik, 06.05.2015 tarihinde http://www.tubitak.gov.tr/sites/default/files/yonetmelik_iii_1-vers.1.pdf'den erişildi. YILDIRIM, A. ve ŞİMŞEK, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık. YILDIZ, C. (2000). Yazılı Basında Metin ve Manşet, İstanbul: Teknik Yayınları