lisans Ana Dili Eğitimi Dergisi 2147-6020 Mehmet KURUDAYIOĞLU 10.16916/aded.333640 Ana Dili Öğretiminde Yapılandırmacı Hedefler Üzerine Bir Tasnif Çalışması Onan Bilginer MUSTAFA KEMAL ÜNİVERSİTESİ 10 30 2017 5 4 806 822 08 08 2017 08 21 2017 Copyright © 2013, Ana Dili Eğitimi Dergisi 2013 Ana Dili Eğitimi Dergisi

Anadili öğretiminde yapılandırmacı hedeflerin gerekçeli olarak analiz edildiği buçalışma, iki bölümden meydana gelmektedir. Çalışmanın giriş niteliğindekibirinci bölümünde ana dili öğretimi, yapılandırmacı eğitim sistemi ve hedefkavramları üzerinde durulduktan sonra 2015 Türkçe Dersi Öğretim Programı’ndabelirlenen hedeflerin yapılandırmacı eğitim sistemi ile uyumluluğu elealınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, ana dili öğretiminde ön planaçıkarılması gereken yapılandırmacı hedefler ayrı başlıklar altında incelenmiştir.Bu bağlamda söz konusu hedefler; konuşma, okuma, yazma ve dinleme alanlarındanoluşan temel dil becerilerinin geliştirilmesi, öğrencilerde ana dillerineyönelik bir dil farkındalığı oluşturulması, yaşam boyu devam edecek bir okumaalışkanlığının kazandırılması, alıcı ve üretici boyutlardaki söz varlığınınderinlik, genişlik ve ağırlık boyutunda geliştirilmesi, öğrencilerin iletişimbecerilerinin bireysel ve sosyal anlamda geliştirilmesi, medya okuryazarlığıkonusunda belirli farkındalıkların kazandırılması, öğrencilere zihinselesneklik kazandıracak bilişsel ortamların sunulması ve zihinsel becerileriningeliştirilmesi, semantik bilgi alt yapısının oluşturulması, onları yerel veevrensel değerlerle tanıştıracak eserlerin tanıtılması şeklinde belirlenmiştir.2015 Türkçe Dersi (1-8. Sınıflar) Öğretim Programı’ndaki hedefler, yukarıdasıralanan yapılandırmacı görüşler çerçevesinde tasnif edilerekdetaylandırılmıştır. Bu hedeflerin lisans eğitimi sürecinde bilinç düzeyindekalıcı ve geri çağrılabilir bir şekilde kazandırılması gerekmektedir.

 ana dili öğretimi hedef yapılandırmacı eğitim sistemi Akyol, H. (2005). Türkçe ilk okuma yazma öğretimi. Ankara: PegemA Yayıncılık. Artut, K. (2013). Sanat eğitimi. Ankara: Anı Yayıncılık. Başkan, Ö. (2003). Bildirişim, insan - dili ve ötesi. İstanbul: Multilingual Yayınları. Bıyıklı, C. (2008). Yapılandırmacılığı nasıl uygulamalıyız? Ankara: ODTÜ Yayıncılık. Göğüş, B. (1978). Orta dereceli okullarımızda Türkçe ve yazın öğretimi. Ankara: Gül Yayınevi. Güneş, F. (2007). Türkçe öğretimi ve zihinsel yapılandırma. Ankara: Nobel Yayınevi. Günay, D. (2001). Dil ve iletişim. İstanbul: Multilingual Yayınları. Karadağ, Ö. (2005). İlköğretim I. kademe öğrencilerinin kelime hazinesi üzerine bir araştırma, Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Kaya, A. (2010). İletişime giriş. Ankara: Pegem A Yayıncılık. Korkmaz, Z. (1992). Gramer terimleri sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. Kurudayıoğlu, M. (2011). Zihinsel ve Fiziksel Bir Süreç Olarak Okuma, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1), 15-29. MEB (2015). Türkçe dersi (1-8. sınıflar) öğretim programı. Ankara: MEB Yayınları. Onan, B. (2013). Dil eğitiminin temel kavramları, Ankara: Nobel Yayıncılık. Onan, B. (2016). Türkçenin ana dili olarak öğretiminde epistemolojik alan. XI. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı Bildirileri. Budapeşte – Macaristan. Senemoğlu, N. (2013). Gelişim öğrenme ve öğretim. Ankara: Yargı Yayınları Yalçın, A. (2006), Türkçe öğretim yöntemleri (Yeni yaklaşımlar), Ankara: Akçağ Yayınevi.