lisans Ana Dili Eğitimi Dergisi 2147-6020 Mehmet KURUDAYIOĞLU 10.16916/aded.913945 Other Fields of Education Alan Eğitimleri Evaluation of Language Skills of Children Between the Ages of 6-8 Through Narrative 6-8 Yaş Arası Çocukların Dil Becerilerinin Öyküleme Yoluyla Değerlendirilmesi https://orcid.org/0000-0001-8269-3899 Piştav Akmeşe Pelin EGE ÜNİVERSİTESİ Başkan Çelikli Cansu Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Çocuk Yoğun Servisi, İzmir 07 26 2021 9 3 947 965 04 12 2021 07 06 2021 Copyright © 2013, Ana Dili Eğitimi Dergisi 2013 Ana Dili Eğitimi Dergisi

This study aimed to evaluate the language skills of children between the ages of 6-8, whose mother tongue is Turkish, through narration. One hundred children between the ages of 6-8 years., In the study, the Turkish Early Language Development Test (TEDIL) was used to evaluate children's receptive and expressive language skills, and The Edmonton Narrative Norms Instrument (ENNI) narrative tool was used to evaluate language skills through narrative. Mean Length of Utterance (MLU), Number of Different Words (NDW), and Total Number of Words (TNW) were calculated in the data obtained by narrative analysis. It was found that the difference between the expressive language scores of children in the 72-83 months and 84-95 months group was statistically significant, When TEDIL test scores were compared according to gender, it was found that the mean of the girls' receptive and expressive language was higher than that of the boys.

Bu çalışmada anadili Türkçe 6-8 yaş arası çocukların öyküleme yoluyla dil becerilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 100 çocuk dahil edilmiştir. Çalışmada çocukların alıcı ve ifade edici dil becerilerini değerlendirmek amacıyla Türkçe Erken Dil Gelişimi Testi (TEDİL) ve dil becerisini öyküleme yoluyla değerlendirmek için The Edmorton Narrative Norms Instrument (ENNI) öyküleme aracı kullanılmıştır. Öyküleme analizi ile alınan verilerde Ortalama Sözce Uzunluğu (OSU), Farklı Sözcük Sayısı (FSÖZS) ve Toplam Sözcük Sayısı (TSÖZS) hesaplanmıştır. Çalışmada 72-83 ay ve 84-95 ay grubundaki çocukların ifade edici dil puanları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur. Cinsiyetine göre TEDİL test puanları karşılaştırıldığında kızların alıcı ve ifade edici dil ortalamalarının erkeklere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir.

 Öyküleme alıcı dil ifade edici dil ortalama sözce uzunluğu sözcük dağarcığı Narrative receptive language expressive language mean length of utterance vocabulary Acarlar, F., Miller, J. F., & Johnston, J. R. (2006). Systematic analysis of language transcripts (SALT), Turkish (Version 9) [Computer Software]. Language Analysis Lab. University of Wisconsin-Madison. (Distributed by the Turkish Pscychological Association). Aksu-Koç, A. (1988). Simultaneity in children’s narratives: The development of cohesion in discourse. Studies in Turkish Linguistics, 55-78. Aydoğan, Y. ve Koçak, N. (2003). Okul öncesi çocukların dil gelişimlerine etki eden faktörlerin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 159, 76-81. Bayhan, P. S. ve Artan, İ. (2004). Çocuk gelişimi ve eğitimi. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları. Birgül, A. E. ve Akyol, A. K. (2018). Türkçe etkinliklerinin anasınıfına devam eden çocukların gelişimlerine etkisinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2), 709-730. Botting, N. (2002). Narrative as a tool for the assessment of linguistic and pragmatic impairments. Child language teaching and therapy, 18(1), 1-21. Boudreau, D. M. (2007). Narrative abilities in children with language impairments. In R. Paul (Ed.). Language disorders from a developmental perspective (pp. 331-356). Mahwah NJ: Lawrence Erlbaum Associates. Boudreau, D. (2008). Narrative abilities: Advances in research and implications for clinical practice. Topics in Language Disorders, 28(2), 99-114. Çat Şahin, A. (2009). Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 5-6 yaş grubu çocukların dil gelişimi ile annelerin okuma ilgi ve alışkanlıkları arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp Develi, M. ve Orbay, K. (2002). İşlem öncesi dönem çocuklarında sayı kavramının gelişimi üzerine. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiri Kitabı, 969-974. Dereli, E. ve Koçak, N. (2005). Okul öncesi eğitime devam eden 4-6 yaş arasındaki çocukların ifade edici dil düzeylerinin bakım tarzı ve anne- baba eğitim düzeyi açısından incelenmesi (Konya ili örneği). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 245-253. Dickinson, D. K. ve Smith, M. W. (1994). Long-term effects of preschool teachers’ book readings on Low-income children’s vocabulary and story comprehension. International Reading Association, 29(2), 104–122. Dickinson, D. K. ve Tabors, P. O. (2002). Fostering language and literacy in classrooms and homes. Young Children, 57(2), 10-18. Erdoğan, S., Şimşek-Bekir, H. ve Erdoğan-Aras, A.S. (2005). Alt sosyoekonomik bölgelerde ana sınıfına devam eden 5-6 yaş grubundaki çocukların dil gelişim düzeylerine bazı faktörlerin etkisinin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 231-246. Güler, T. (2004). 48-72 aylar arasındaki Türk çocuklarının alıcı dil yapılarının incelenmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp Griffin, T. M., Hemphill, L., Camp, L. ve Wolf, D. P. (2004). Oral discourse in the preschool years and later literacy skills. First language, 24(2), 123-147. Hayward, D., Schneider, P. ve Gillam, R. B. (2009). Age and task-related effects on young children’s understanding of a complex picture story. Alberta Journal of Educational Research, 55(1), 54–72. Israel, M., Johnson, C. ve Brooks, P. J. (2000). From states to events: The acquisition of English passive participles. Cognitive linguistics, 11(1/2), 103-130. Işıtan, S. ve Turan, F. (2014). Çocuklarda dil gelişiminin değerlendirilmesinde bir anlatı analizi yaklaşımı olarak öykü anlatımı. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 13(25), 105–124. İpek, N. (2006). İlköğretim çağı çocuklarında kelime dağarcığı gelişimi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Erişim adresi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp. John, S. F., Lui, M. ve Tannock, R. (2003). Children's story retelling and comprehension using a new narrative resource. Canadian Journal of School Psychology, 18(1-2), 91-113. Jack, F., MacDonald, S., Reese, E. ve Hayne, H. (2009). Maternal reminiscing style during early childhood predicts the age of adolescents’ earliest memories. Child development, 80(2), 496-505. Kemper, S., Vandepute, D., Rice, K., Cheung, H. ve Gubarchuk, J. (1995). Speech adjustments to aging during a referential communication task. Journal of Language and Social Psychology, 14(1-2), 40-59. Kırcaali-İftar, G. ve Tekin, E. (1997). Tek denekli araştırma yöntemleri. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları. Küntay, A. C. (2002). Development of the expression of indefiniteness: Presenting new referents in Turkish picture-series stories. Discourse Processes, 33(1), 77-101. McCabe, A. ve Rollins, P. R. (1994). Assessment of preschool narrative skills. American Journal of Speech-Language Pathology, 3(1), 45-56. Moskowitz, B. A. (1978). The acquisition of language. Scientific American, 239(5), 92-109. Muñoz, M. L., Gillam, R. B., Peña, E. D. ve Gulley-Faehnle, A. (2003). Measures of language development in fictional narratives of Latino children. Language Speech and Hearing Services in Scholls, 43, 332-342. O’neill, D. K., Pearce, M. J. ve Pick, J. L. (2004). Preschool children’s narratives and performance on the Peabody Individualized Achievement Test-Revised: Evidence of a relation between early narrative and later mathematical ability. First Language, 24(2), 149-183. Özcan, M. (2005). The emergence of temporal elements in narrative units produced by children from 3 to 9 plus 13 (Yayımlanmamış doktora tezi). Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp. Paul, R. ve Smith, R. L. (1993). Narrative skills in 4-year-olds with normal, impaired, and late-developing language. Journal of Speech, Language, and Hearing Research, 36(3), 592-598. Paul, R. (2002). Introduction to clinical methods in communication disorders. Baltimore: Paul. H. Brookes, Publishing Co, Inc. Piştav Akmeşe, P. (2015). Çocuklarda Öykülemenin Gelişimi ve Dilin Değerlendirilmesinde Kullanımı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 3(16), 293–305. DOI:https://doi.org/10.1501/Ozlegt. Renz, K., Lorch, E. P., Milich, R., Lemberger, C., Bodner, A. ve Welsh, R. (2003). On-line story representation in boys with attention deficit hyperactivity disorder. Journal of abnormal child psychology, 31(1), 93-104. DOI:10.1023/A:1021777417160 Roth, F. P. ve Spekman, N. J. (1986). Narrative discourse: Spontaneously generated stories of learning-disabled and normally achieving students. Journal of Speech and Hearing Disorders, 51(1), 8-23. Salaway, J. (2008). Efficacy of a Direct Instruction Approach to Promote Early Learning (Unpublished doctoral dissertation, Duquesne University). Retrieved from https://dsc.duq.edu/etd/1140 Sarahlı, A.G., Er, S. ve Deniz, Z. K. (2017). Okul öncesi dönemdeki üstün yetenekli çocukların dil gelişimlerinin analizi. Yaşadıkça Eğitim, 31(1), 1-20. Schneider, P., Dubé, R.V. ve Hayward, D. (2005). The Edmonton Narrative Norms Instrument. Retrieved from University of Alberta Faculty of Rehabilitation Medicine. Retrieved from http:://rehabmed.ualberta.ca/spa/ennı Schneider, P., Hayward, D. ve Dube, R.V. (2006). Storyretelling from pictures using the Edmonton Narrative Norms Instrument. Journal of Speech Pathology and Audiology, 30(4), 224-238. Shiel, G., Cregan, Á., McGough, A. ve Archer, P. (2012). Oral language in early childhood and primary education (3-8 years). Dublin: National Council for Curriculum and Assessment. Shapiro, L. R. ve Hudson, J. A. (1991). Tell me a make-believe story: Coherence and cohesion in young children's picture-elicited narratives. Developmental psychology, 27(6), 960-974. Soares, A. D., Goulart, B. N. G. D. ve Chiari, B. M. (2010). Narrative competence among hearing-impaired and normal-hearing children: analytical cross-sectional study. Sao Paulo Medical Journal, 128(5), 284-288. Stadler, M. A. ve Ward, G. C. (2005). Supporting the narrative development of young children. Early Childhood Education Journal, 33(2), 73-80. DOI: 10.1007/s10643-005-0024-4. Şen, S., Çiçekler, C. Y. ve Yilmaz, R. (2010). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam Eden ve etmeyen 5-6 yaş çocukların üstdil becerilerinin incelenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 37-54. Taner, M. ve Başal, H. A. (2005). Farklı sosyoekonomik düzeylerde okulöncesi eğitimi alan ve almayan ilköğretim birinci sınıf öğrencilerinin dil gelişimlerinin cinsiyete göre karşılaştırılması. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 395-420. Topbaş, S., Bestoy, U., Demirpehlivan, B., Sezer, E., Kılıç, M. A. ve Deniz, M. (2004). Gaziantep ilinde yaşayan 5:0-8:0 yaş çocuklarının dil gelişimlerinde sesbilgisel işlemlerin incelenmesi. 2. Ulusal Dil ve Konuşma Bozuklukları Kongresi Bildiri Kitabı, Ankara: Kök Yayıncılık. Topbaş, S. ve Güven, S. (2013). TEDİL-Türkçe erken dil gelişim testi (TELD-3:T test of early language development-third edition: Turkish) kullanım kılavuzu. Ankara: Detay Yayıncılık. Uchikoshi, Y. (2005). Narrative development in bilingual kindergarteners: Can Arthur help?. Developmental psychology, 41(3), 464. Yıldız Bıçakçı, M. ve Aral, N. (2009). Dil gelişimi. N. Aral ve T. Duman (Ed.), Eğitim psikolojisi içinde (ss. 115-130). İstanbul: Kriter Kitabevi. Wagner, C. R., Nettelbladt, U., Sahlén, B. ve Nilholm, C. (2000). Conversation versus narration in pre‐school children with language impairment. International Journal of Language & Communication Disorders, 35(1), 83-93.