ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ

Abdullah Mert

doi:10.47214/adeder.1482915

ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışma, ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığının saldırgan davranışlar üzerindeki etkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Uşak'taki bulunan çeşitli ortaokullarında öğrenim gören 300 gönüllü öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan öğrencilerin 132'si kız, 168'i erkektir. Kişisel bilgileri toplamak için "Kişisel Bilgi Formu", dijital oyun bağımlılığı ve saldırganlık düzeylerini ölçmek için ise "Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği" ve "Saldırganlık Ölçeği" kullanılmıştır. Mevcut araştırmada analiz işlemleri SPSS 24 programı kullanılarak gerçekleştirildi. Bu çalışmada, 0.05 ve 0.01 anlamlılık düzeylerine bakılmıştır. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiyi görmek için Pearson korelasyonunu kullanılmıştır. Bağımsız değişkenin bağımlı değişken üzerindeki yordayıcı rolünü belirlemek için ise çoklu regresyon analizini yapılmıştır. Analiz, dijital oyun bağımlılığı ile saldırganlık düzeyleri arasında orta derecede anlamlı pozitif bir ilişki olduğunu tespit edilmiştir. Oyun bağımlılığı toplam puanlarının saldırganlığı yordamasına ilişkin gerçekleştirilen çoklu regresyon analizi göz önüne bulundurulduğunda, oyun bağımlılığının saldırganlığı istatistiksel olarak anlamlı şekilde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular literatür ışında tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Yok

Etik Beyan

Uşak Üniversitesi, Sosyal ve Beşeri Bilimler Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu Başkanlığının 16.02.2023 tarih ve 2023-32 sayılı kararı ile etik açıdan uygun görülmüştür.

Teşekkür

Yok

Kaynakça

Anderson, C. A., and Bushman, B. J. (2001). Effects of violent video games on aggressive behavior, aggressive cognition, aggressive affect, physiological arousal, and prosocial behavior: A meta-analytic review of the scientific literature. Psychological Science, 12(5), 353–359. https://doi.org/10.1111/1467-9280.00366
Andrita, A., Rondo, A., Wungouw,H., ve Onibala, F. (2019). Hubungan kecanduan game online dengan perilaku agresif siswa disma n2ratahan. Universitas Sam Ratulangi 7(1) https://doi.org/10.35790/JKP.V7I1.24324
American Psychiatric Association, APA, DSM-5 Task Force. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders: DSM-5™ (5th ed.). American Psychiatric Publishing, Inc.. https://doi.org/10.1176/appi.books.9780890425596
Aydoğdu Karaaslan, İ. (2015). Dijital oyunlar ve dijital şiddet farkındalığı: ebeveyn ve çocuklar üzerinde yapılan karşılaştırmalı bir analiz. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(36), 806-818. https://doi.org/10.17719/jisr.2015369545
Ayhan, B., ve Köseliören, M. (2019). İnternet, online oyun ve bağımlılık. Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying, 6(1), 1-30.
Bauman, S., & Del Rio, A. (2005). Knowledge and beliefs about bullying in schools: comparing pre-service teachers in the united states and the united kingdom. School Psychology International, 26(4), 428–442. https://doi.org/10.1177/0143034305059019
Bushman, B. J., & Anderson, C. A. (2009). Comfortably numb: Desensitizing effects of violent media on helping others. Psychological Science, 20(3), 273–277. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2009.02287.x
Çar, B., ve Ahraz, A., O. (2022). A study on the relationship between secondary school students' digital game addiction awareness and participation motivation to physical activity. International Journal of Progressive

Education, 18(4), 175-190. https://doi.org/10.29329/ijpe.2022.459.13 Budak, G. (2000). Öğrenen örgütlerde stratejik planlama ve stratejik öğrenme. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(1).
Caner, N. ve Evgin, D. (2021). Digital risks and adolescents: The relationships between digital game addiction, emotional eating, and aggression.. International Journal of Mental Health Nursing, 30(6), 1599-1609 https://doi.org/10.1111/INM.12912
Demircioğlu, R., ve Şar, A., H. (2021). An investigation of the relationship between level of aggression, communication skills and computer game addiction among secondary school students: structural equation modelling. Journal of Education and Practice, 12, (26), 1-12.
Funk, D.C., Swank, A.M., Mikla, B.M., Fagan, T.A., ve Farr, B.,K. (2003). Impact of prior exercise on hamstring flexibility: a comparison of proprioceptive neuromuscular facilitation and static stretching. J Strength Cond Res. 17(3), 489-92. https://doi.org/10.1519/1533-4287(2003)017
Gentile, D. (2009). Pathological video-game use among youth ages 8 to 18: A national study. Psychological Science, 20(5), 594–602. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2009.02340.x
Griffiths, M. (2005). A 'components' model of addiction within a biopsychosocial framework. Journal of Substance Use, 10(4), 191–197. https://doi.org/10.1080/14659890500114359
Griffiths, M.D. & Davies, M.N.O. (2005). Videogame addiction: Does it exist? In J. Goldstein & J. Raessens (Eds.), Handbook of Computer Game Studies. 359-368. Boston: MIT Press.
Griffiths, M. D., & Meredith, A. (2009). Videogame addiction and its treatment. Journal of Contemporary Psychotherapy: On the Cutting Edge of Modern Developments in Psychotherapy, 39(4), 247–253. https://doi.org/10.1007/s10879-009-9118-4
Günal, H. Y. (1976). Uyuşturucu madde suçları. İş Matbaacılık ve Ticaret. Güvendi, B., Tekkurşun, G. ve Keskin. D.B. (2019). Ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığı ve saldırganlık. OPUS-Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi 11(18), 1194-1217. https://doi.org/10.26466/OPUS.547092
Hogo, M.A., ve Vaughan, G.M., (2006). Sosyal psikoloji. (Çev. İ. Yıldız ve A. Gelmez). Ütopya Yayınları, Ankara. Horzum, M.B. (2011). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim 36(159), 56-68.
Imran,N. Ain, Q. U., ve Hashmi, A. M. (2022). Video games and violence: the onslaught on young minds. Journal of Postgraduate Medical Institute, 35(1), 1-2. https://doi.org/10.54079/jpmi.36.1.3095
Jae, A., Lim, A., Su, R.,G. Park., M. et al. (2015). Are adolescents with internet addiction prone to aggressive behavior? The mediating effect of clinical comorbidities on the predictability of aggression in adolescents with internet addiction. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 18(5), 260-267. https://doi.org/10.1089/CYBER.2014.0568
Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi (25. bs.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Karasar, N. (2011). Araştırmalarda Rapor Hazırlama. Ankara: Nobel Yay.
López-Fernández, F. J., Mezquita, L., Etkin, P., Griffiths, M. D., Ortet, G., & Ibáñez, M. I. (2021). The role of violent video game exposure, personality, and deviant peers in aggressive behaviors among adolescents: A two-wave longitudinal study. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 24(1), 32–40. https://doi.org/10.1089/cyber.2020.0030
Madran-Demirtaş H. A.ve Çakilci, E. F. (2014). The relationship between agression and online video game addiction: A study on massively multiplayer online video game players. Anatolian Journal of Psychiatry 15(2), 99-107. https://doi.org/10.5455/apd.39828
Majid, A., Shuliweeh, A., Hassan, A., Sumayyah, S., Talib, R., B., Khan,A., Altassan, S., A., Alyahya, A., S. (2022). The association between video game type and aggressive behaviors in saudi youth: A pilot
Nurhalimah, N. Salsabila, B.P., Haryati, O., Wartonah, W., ve Banon E. (2022). The effect of online game addiction on violent behaviours in high school students. International Journal of Applied Science and Research, 06(02), 35-43. https://doi.org/10.56293/ijasr.2022.5504
Rauschnot, R. (2023). Possible effects of videogames on aggressive behavior in children. Unpubilished Master of Dissertation. https://doi.org/10.58809/xvff9297
Rideout, V. J., Roberts, D. F., ve Foehr, U. G. (2010). Generation m2: media in the lives of 8-18-year-olds. http://kff.org/other/poll-finding/report-generation-m2-media-in-the-lives/
Salisch, von, M.(2020). Playing violent digital games and openly aggressive behavior by children and adolescents: a literature review on the direction of effects. Praxis Der Kinderpsychologie Und Kinderpsychiatrie, 69(2), 09-125. https://doi.org/10.13109/PRKK.2020.69.2.109
Sheese, B.E. ve Graziano, W. G . (2005). Deciding to defect: the effects of video-game violence on cooperative behavior. Psychological Science, 16(5), 354–357. https://doi.org/10.1111/j.0956-7976.2005.01539.x
Solak, M.Ş., (2012). Ortaöğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu tutumları ile saldırganlık ve yalnızlık eğilimleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul.
Şenol, S. (2006). Çocuk ve gençlik ruh sağlığı. Ankara: HYB.
Tuzgöl, M., (2000). Ana-baba tutumları farklı lise öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 2(14), 39-48. https://doi.org/10.17066/pdrd.08967
Trimawati, T. ve Wakhid, A. (2020). The description of aggressive behavior in teens addicted to online game. Jurnal Ilmu Keperawatan Jiwa 3(4), 567-570. https://doi.org/10.32584/JIKJ.V3I4.763
Yeşilyurt, F., (2014). Ergenlerin çevrimiçi oyunlardaki deneyimlerin ve oyuna ilişkin tutumlarının incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
Yop, J. Jeen, K., Lee.,S. ve Oh. S. (2017). A path model of school violence perpetration ıntroducing online game addiction as a new risk factor. Journal of Interpersonal Violence, 32(21), 3205-3225. https://doi.org/10.1177/0886260515597435
Young, K. (1996). Psychology of computer use: XL. addictive use of the internet: a case that breaks the stereotype. Psychological Reports, 79(3/1), 899-902. https://doi.org/10.2466/pr0.1996.79.3.899.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Abdullah Mert ^*
0000-0003-0653-2297
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

23 Haziran 2024

Gönderilme Tarihi

12 Mayıs 2024

Kabul Tarihi

22 Haziran 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 9 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.47214/adeder.1482915

IZ

https://izlik.org/JA24ZX79JR

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Mert, A. (2024). ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ. Araştırma ve Deneyim Dergisi, 9(1), 28-36. https://doi.org/10.47214/adeder.1482915

AMA

1.Mert A. ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ. Research and Experience Journal (REJ). 2024;9(1):28-36. doi:10.47214/adeder.1482915

Chicago

Mert, Abdullah. 2024. “ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ”. Araştırma ve Deneyim Dergisi 9 (1): 28-36. https://doi.org/10.47214/adeder.1482915.

EndNote

Mert A (01 Haziran 2024) ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ. Araştırma ve Deneyim Dergisi 9 1 28–36.

IEEE

[1]A. Mert, “ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ”, Research and Experience Journal (REJ), c. 9, sy 1, ss. 28–36, Haz. 2024, doi: 10.47214/adeder.1482915.

ISNAD

Mert, Abdullah. “ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ”. Araştırma ve Deneyim Dergisi 9/1 (01 Haziran 2024): 28-36. https://doi.org/10.47214/adeder.1482915.

JAMA

1.Mert A. ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ. Research and Experience Journal (REJ). 2024;9:28–36.

MLA

Mert, Abdullah. “ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ”. Araştırma ve Deneyim Dergisi, c. 9, sy 1, Haziran 2024, ss. 28-36, doi:10.47214/adeder.1482915.

Vancouver

1.Abdullah Mert. ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ. Research and Experience Journal (REJ). 01 Haziran 2024;9(1):28-36. doi:10.47214/adeder.1482915