Investigation of Adenovirus and Rotavirus Frequencies and Seasonal Distribution in Patients with Gastroenteritis

Abstract

Purpose: The aim of the study was to determine the incidence and seasonal distribution of rotavirus group A and enteric adenovirus serotypes 40 and 41 in all age groups admitted to our hospital with acute gastroenteritis. 

Materials and Methods: Results of the patients from all ages with the pre-diagnosis of acute gastroenteritis between January 2016 and December 2019 were retrospectively evaluated. A total of 10,049 patient results in which rotavirus antigen was investigated in stool samples and 11.482 patient results in which adenovirus antigen was investigated in stool samples were included in the study. Rotavirus and adenovirus positivities were investigated by using immunochromatographic method.

Results: In the distribution of rotavirus and adenovirus antigen positivity according to years, the highest positivity for both viral agents was recorded in 2016 and in winter months. According to this result, rotavirus positivity rate was 18.4% and adenovirus positivity rate was 3.5% in 2016. While the frequency of rotavirus antigen positivity was the highest in the age group between 0-2 years the frequency of adenovirus antigen positivity was the highest in the age group between 3-5 years.

Conclusion: The epidemiology of the disease must absolutely be followed up with surveillance studies within the scope of fight against viral gastroenteritis. Our study in which there are data of four years will contribute to establishing the country data.

Keywords

• Rotavirus
• Adenovirus
• acute gastroenteritis

Gastroenteritli Hastalarda Rotavirüs ve Adenovirüs Sıklığının ve Mevsimsel Dağılımının Araştırılması

Abstract

Amaç: Çalışmada hastanemize akut gastroenterit nedeniyle başvuran tüm yaş gruplarını içeren olgularda rotavirüs grup A ve enterik adenovirüs serotip 40 ve 41 insidansının ve mevsimsel dağılımının belirlenmesi amaçlanmıştır.

Araçlar ve Yöntem: Ocak 2016-Aralık 2019 tarihleri arasında akut gastroenterit ön tanısı almış tüm yaş gruplarını içeren hasta sonuçları retrospektif olarak incelenmiştir. Dışkı örneklerinde rotavirüs antijeni araştırılan 10.049 hasta sonucu ve adenovirüs antijeni araştırılan 11.482 hasta sonucu çalışma kapsamına alınmıştır. Rotavirüs ve adenovirüs pozitifliği immünokromatografik yöntem
kullanılarak araştırılmıştır.

Bulgular: Rotavirüs ve adenovirüs antijen pozitifliğinin yıllara göre dağılımında; her iki viral etken için de en yüksek pozitiflik, 2016 yılında ve kış mevsiminde tespit edilmiştir. Buna göre 2016 yılında rotavirüs pozitiflik oranı %18.4; adenovirüs pozitiflik oranı %3.5 olarak bulunmuştur. Rotavirüs en sık 0-2 yaş aralığında tespit edilirken, adenovirüs antijen pozitifliği en sık 3-5 yaş aralığında görülmüştür.

Sonuç: Viral gastroenteritlerle mücadele kapsamında epidemiyolojisinin mutlaka sürveyans çalışmalarıyla takip edilmesi gerekmektedir. Dört yıllık verilerin yer aldığı çalışmamız ülke verilerinin oluşturulmasına katkı sağlayacaktır.

Keywords

• Rotavirüs
• Adenovirüs
• akut gastroenterit

References

1. 1. Albayrak N, Çağlayık Yağcı D, Altaş AB, Korukluoğlu G, Ertek M. Evaluation of the results of acute viral gastroenteritis data in Refik Saydam National Public Health Agency, Virology Reference and Research Laboratory in 2009. Turk Hij Den Biyol Derg. 2011;68(1):9-15.
2. 2. Öztürk R. Enfeksiyon hastalıkları ve mikrobiyolojisi. Topçu AW, Söyletir G, Doğanay M, editörler. Reovirus, Rotavirus. 3. ed. Türkiye: Nobel Tıp Kitabevleri;2008:1720-1726.
3. 3. Us AD, Ergünay K. Moleküler, Klinik ve Tanısal Viroloji, Ankara; Bilimsel Tıp Yayınevi; 2012:217-246.
4. 4. Meral M, Bozdayı G. Epidemiology of rotavirus in Turkey and in the world. Türk Mikrobiyol Cem Derg. 2010;40(1):1-10.
5. 5. Kocabaş E, Dayar Timurtaş G. Rotavirus Vaccines. J Pediatr Inf. 2015;9(4):166-174.
6. 6. Troeger C, KhalilI A, Rao PC, et al. Rotavirus Vaccination and the Global Burden of Rotavirus Diarrhea Among Children Younger Than 5 Years. JAMA Pediatr. 2018;172(10):958-965.
7. 7. Stelzmueller I, Wiesmayr S, Swenson BR, et al. Rotavirus enteritis in solid organ transplant recipients: an underestimated problem? Transpl Infect Dis. 2007;9(4):281-285.
8. 8. Van R, Wun C, O’Ryan MC, Matson DO, Jackson L, Pickering LK. Outbreaks of human enteric adenovirus types 40 and 41 in Houston day-care centers. J Pediatr. 1992;120(4):516-521.

9. 9. Tavakoli Nick S, Mohebbi SR, Ghaemi A, Hosseini SM. Human rotavirus in Iran; molecular epidemiology, genetic diversity and recent updates on vaccine advances. Gastroenterol Hepatol Bed Bench. 2019;12(2):98-109.
10. 10. Kurugöl Z. Rotavirus vaccines. Türk Ped Arş. 2007; 42(Ek1):36-42.
11. 11. Primo D, Pacheco TG, Timenetsky MC, Luchs A. Surveillance and molecular characterization of human adenovirus in patients with acute gastroenteritis in the era of rotavirus vaccine, Brazil, 2012–2017. J. Clin. Virol. 2018;109:35-40.
12. 12. Bayraktar B, Toksoy B, Bulut E. Detection of rotavirus and adenovirus in children with acute Gastroenteritis. Klimik Derg. 2010;23(1):15-17.
13. 13. Akıncı N, Ercan TE, Yalman N, Eren A, Severge B, Ercan G. Adenovirus and rotavirus in children with acute gastroenteritis. J Pediatr Inf. 2007;1(3):98-101.
14. 14. Özdemir M, Demircili ME, Feyzioğlu B, Yavru S, Baysal B. Investigation of acute viral gastroenteritis agents in diarrhaeic patient. Selçuk Tıp Derg. 2013;29(3):127-130.
15. 15. İnci A, Kurtoğlu MG, Baysal B. Bir eğitim ve araştırma hastanesinde rotavirüs gastro-enteriti prevalansının araştırılması. Infeksiyon Derg. 2009;23(2):79-82.
16. 16. Tüzüner U, Gülcen Saran B, Özdemir M, Feyzioğlu B. Gastroenteritli çocukların dışkılarında adenovirus ve rotavirus sıklığı ve mevsimsel dağılımı. Klimik Derg. 2016;29(3):121-124.
17. 17. Mandell GL, Bennett JE, Dolin R. Mandell, Douglas, and Bennett's principles and practice of infectious diseases. 7th ed. Philadelphia,nPA: Churchill Livingstone/Elsevier; 2010.
18. 18. Özdemir S, Delialioğlu N, Emekdaş G. Investigatıon of rotavirus, adenovirus and astrovirus frequencies in children with acute gastroenteritis and evaluatıon of epidemiological features. Mikrobiyol Bul. 2010;44(4):571-578.
19. 19. Üstebay S, Üstübay DÜ, Ertekin Ö. Akut gastroenteritli çocuklarda adenovirüs ve rotavirüs sıklığı. Kafkas J Med Sci. 2019;9(1):6-10.
20. 20. Çoşkun Şay US, Kasap T. Frequency of rotavirus and adenovirus in pediatric patients with acute gastroenteritis. J Contemp Med. 2019;9(1):85-88.
21. 21. Avcı Alp G, Akbaba M. Beş yaş altındaki akut gastroenteritli çocuklarda rotavirüs, enterik adenovirüs ve norovirüs insidansı. Türk Mikrobiyol Cem Derg. 2018;48(4):264-272.
22. 22. Arslantaş M, Kılıçaslan Ö, Engin MMN, et al. Akut viral gastroenterit olan çocuklarda rotavirus ve adenovirus prevalansı: Bir üçüncü basamak hastane verileri. Fam Pract Palliat Care. 2017;2(3):1-5.
23. 23. Gülen D, Aydın M, Uzun Aslıhan, Kaya AD. Presence of rotavirus and adenovirus antigens in children with gastroenteritis who attended the tekirdağ state hospital. J Pediatr Inf. 2013;7(4):131-135.
24. 24. Ramsay M, Brown D. Epidemiology of group A rotavirus. Gray J, Desselberger U. Rotaviruses Methods and Protocols. Totowa, NJ: Humana Press; 2000:217-238.
25. 25. Rad Yousefi A, Gözalan A. Ayaktan izlenen gastroenteritli hastalarda rotavirüs ve enterik adenovirüs antijenlerinin araştırılması. Turkiye Klinikleri J Med Sci. 2010;30(1):174-179.
26. 26. Terzi HA, Aydemir Ö. Akut gastroenteritli hastalarda rotavirüs ve adenovirüs sıklığının araştırılması; Sakarya. Sakarya Tıp Derg. 2018;8(4):746-752.
27. 27. Baez-Rodriguez N, O’Brien R, Qiu SQ, Bass DM. Astrovirus, adenovirus, and rotavirus in hospitalized children: prevalence and association with gastroenteritis. J Pediatr Gastroenterol Nutr. 2002;35(1):64-68.
28. 28. Cruz JR, Caceres P, Cano F, Flores J, Bartlett A, Torun B. Adenovirus types 40 and 41 and rotaviruses associated with diarrhea in children from guatemala. J Clin Mikrobiol. 1990;28(8):1780-1784.
29. 29. Sinan O, Kurt F, Tekin D, Aldemir Kocabaş B, İnce E, Suskan E. Burden of rotavirus gastroenteritis in the pediatric emergency service. J Pediatr Inf. 2014;8(3):99-104.