China, which started to implement liberal economic policies within the framework of the pragmatist approach adopted byDeng Xiapoing, who came to power in 1978, has transitioned from a closed economy to an open economy. Depending on thisvision of economic development, China has become a serious energy importer and a major exporter of commodities in termsof the goods it produces. While having a constantly growing economy is important for the development of the country, the sustainability of growth has become critical for the continuity of the regime. On the other hand, the African continent hasbecome the focal point of global competition with the change in the foreign policy understanding of regional and globalactors rather than the secondary importance caused by the bipolar polarization of the cold war period. In this respect, theAfrican continent, where no state claiming to be a global power can remain indifferent with its demographic structure, richunderground resources, potential to be an important market and the rate of votes in multinational organizations such as theUnited Nations, is a very important region for China who wants to increase its economic and political influence in theinternational conjuncture. stands out. China-Africa relations, which developed on the axis of national freedom andindependence in the context of opposition to colonialism and imperialist attitudes and policies, gained visibility with theestablishment of the China-Africa Cooperation Forum (FOCAC). In the study, China-Africa relations that are carried outwithin the framework of the institutional structure of the China-Africa Cooperation Forum (FOCAC) by turning fromideology to pragmatism are examined. In addition, the impact of African geopolitics on Chinese foreign policy is evaluatedwithin the framework of the main factors behind China’s comprehensive strategy for the African continent.
1978 yılında iktidara gelen Deng Xiapoing’in benimsediği pragmatist yaklaşım çerçevesinde liberal ekonomi politikalarıuygulamaya başlayan Çin, kapalı ekonomiden dışa açık bir ekonomiye geçiş yapmıştır. Bu ekonomik gelişme vizyonunabağlı olarak Çin ciddi bir enerji ithalatçısı ve ürettiği mallar açısından da büyük bir emtia ihracatçısı haline gelmiştir. Çin içinsürekli büyüyen bir ekonomiye sahip olmak ülkenin gelişimi için önem arz ederken büyümenin ve rejimin devamlılığıaçısından da kritik bir hal almıştır. Diğer yandan Afrika kıtası soğuk savaş döneminin iki kutuplu kamplaşmasının nedenolduğu ikincil öneminden ziyade değişen kutuplaşma sisteminin bölgesel ve küresel aktörlerin dış politika anlayışlarındayarattığı değişimle birlikte küresel rekabetin odak noktası olmuştur. Bu doğrultuda demografik yapısı, zengin yer altıkaynakları, önemli bir pazar olma potansiyeli ve Birleşmiş Milletler gibi çok uluslu kuruluşlardaki oy oranıyla küresel güçolma iddiasındaki hiçbir devletin ilgisiz kalamayacağı Afrika kıtası, uluslararası konjonktürde ekonomik ve siyasi etkisiniartırmak isteyen Çin için oldukça önemli bir bölge olarak öne çıkmaktadır. Sömürgecilik ve emperyalist tutum ve politikalarakarşıtlık bağlamında ulusal özgürlük ve bağımsızlık ilkeleri ekseninde gelişim gösteren Çin-Afrika ilişkileri, Çin-Afrikaİşbirliği Forumu (FOCAC)’nun kurulmasıyla görünürlük kazanmıştır. Çalışmada ideolojiden pragmatizme yönelerek ÇinAfrika İşbirliği Forumu (FOCAC)’nun kurumsal yapısı çerçevesinde sürdürülen Çin-Afrika ilişkileri incelenmektedir. AyrıcaÇin’in, Afrika kıtasına yönelik kapsamlı stratejisinin ardındaki temel faktörler çerçevesinde Afrika jeopolitiğinin Çin dışpolitikasına olan etkisi değerlendirilmektedir.