In many cultures, children are attributed as the future of the country however mostly they do not benefit from basic rights. Nowadays, children face serious deficiencies and differences in many areas, including basic needs such as nutrition, shelter, security, and education. Additional problems like gender inequality put girls in an even more disadvantaged situation. One of the most concerning issues is the phenomenon of child marriages and as a result motherhood where girls give birth before the age of 18. Reflecting this as “normal” in connection with some religious, social, and cultural labelings is an important barrier. This review study aims to draw attention to this problem and emphasize the importance of primary healthcare centers in this context. As part of the Turkish healthcare system, primary healthcare centers can notice the region's social changes and dynamics at the earliest. In this context, it is thought that family physicians, midwives, and nurses working in primary care have important roles from a public health perspective. However, practices in this field should be carried out with social workers, lawyers, educators, and regional, and local security forces in line with the needs. Therefore, it is among the issues requiring institutional, public, and social cooperation.
Birçok kültürde, çocuklar ülkenin geleceği olarak nitelendirilir ancak çoğu zaman temel haklardan dahi yararlanamazlar. Günümüzde çocuklar, beslenme, barınma, güvenlik ve eğitim gibi temel ihtiyaçlar da dahil olmak üzere birçok alanda ciddi eksiklikler ve farklılıklarla karşı karşıyadır. En ciddi konulardan biri ise kız çocuklarının 18 yaşından önce evlenmesi ve bunun sonucunda anne olmasıdır. Bu sorunu bazı dinsel, toplumsal ve kültürel etiketlemelerle birlikte “normal” olarak yansıtmak önemli bir engeldir. Bu derleme çalışması bu soruna dikkat çekmeyi ve bu kapsamda birincil sağlık merkezlerinin önemini vurgulamayı amaçlamaktadır. Türk sağlık sisteminin bir parçası olarak birincil sağlık merkezleri bölgenin toplumsal değişimlerini ve dinamiklerini en erken fark edebilmektedir. Bu bağlamda birincil bakımda çalışan aile hekimleri, ebeler ve hemşirelerin halk sağlığı açısından önemli rolleri olduğu düşünülmektedir. Ancak bu alandaki uygulamalar ihtiyaçlar doğrultusunda sosyal hizmet uzmanları, avukatlar, eğitimciler ve bölgesel ve yerel güvenlik güçleriyle birlikte yürütülmelidir. Bu nedenle kurumsal, kamusal ve toplumsal işbirliği gerektiren konular arasındadır.