Carrying Capacity Assessments for Sustainable Tourism in A Heritage Site

Abstract

In a heritage site, it is important to stay within the carrying capacity and manage the site through tourism carrying capacity (TCC) to ensure sustainability. This study contributes to the conceptual framework of TCC studies by re-evaluating a natural area preservation methodology (IUCN) developed by Cifuentes in a multi-characteristic heritage site for physical, real, and effective carrying capacities (PCCs, RCCs, ECCs) and also inspects the social carrying capacities (SCCs) using two basic theories. These TCC assessments were made for the visitor management zones (VMZs) defined within the Site Management Plan (SMP) area composed of “Mount Harşena and the Rock-tombs of the Pontic Kings” heritage site in Amasya, Türkiye, placed in the World Heritage Sites’ tentative list since 2015. Results of the re-evaluation suggested the suitability of using Cifuentes’s model in multi-characteristic heritage sites changing from isolated archeological-natural to peopled urban site zones of cultural importance. Different from SCC studies, in general, using either Doxey’s Irritation Index or Butler’s TALC model, findings from the inspections of SCCs in the cultural zones of the SMP area with the two models supported each other and made the results more robust. Both models have been validated empirically for both non-tourism-dependent and tourism-dependent resident populations.

Keywords

• Sustainable tourism
• tourism carrying capacity
• Cifuentes’s model
• Doxey’s index
• Butler’s model
• Amasya-Türkiye

References

1. Akdu, U. & Ödemiş, M. (2018). Examining the impacts of tourism on Gümüşhane residents according to the Doxey Index. Turizm Akademik Dergisi, 5(2), 33-45.
2. Al-hagla, K. S. (2010). Sustainable urban development in historical areas using the tourist trail approach: A case study of the cultural heritage and urban development (CHUD) project in Saida, Lebanon. Cities, 27(4), 234-248.
3. Amasya Belediyesi (2022a). Amasya Harşena Dağı ve Pontus Kral Kaya Mezarları Alan Yönetim Planı ve Unesco Dünya Mirası Başvuru Dosyası Hazırlanması Projesi, Alan Yönetimi Planı 2022-2027. Retrieved on: 11 July 2024 https://kvmgm.ktb.gov.tr/Eklenti/102228,uyp---harsena-dagi-yonetim-planipdf.pdf?0
4. Amasya Belediyesi (2022b). Report for the Site Management Plan (SMP) and Project for Application for Entry into the UNESCO World Heritage Sites for “Mount Harşena and the Rock-tombs of the Pontic Kings”Annex 5 e-2 Report Prepared for Tourism Carrying Capacity and Visitor Management Plan.
5. Bourliataux-Lajoinie, S., Dosquet, F., & del Olmo Arriaga, J. L. (2019). The dark side of digital technology to overtourism: The case of Barcelona. Worldwide Hospitality and Tourism Themes, 11(5), 582-593.
6. Boyd, S. W., & Butler, R. W. (1996). Managing ecotourism: An opportunity spectrum approach. Tourism management, 17(8), 557-566.
7. Butler, R. W., & Waldbrook, L. A. (1991). A new planning tool: The tourism opportunity spectrum. The Journal of Tourism Studies, 2(1), 4-14.
8. Butler, R. W. (1980). The concept of a tourist area cycle of evolution: Implications for management of resources. Geogr., 24, 5–12.

9. Butler, R. W. (1991). Tourism, environment, and sustainable development. Environmental Conservation, 18(3), 201-209.
10. Çalık, A. Ö. (2014). Turistik Merkezlerin Sosyal Taşıma Kapasitesi: Beypazarı Örneği. Basılmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Eğitimi Anabilim Dalı.
11. Canestrelli, E., & Costa, P. (1991). Tourist carrying capacity: A fuzzy approach. Annals of tourism research, 18(2), 295-311.
12. Çavuş, Ş. (2002). Turistik Merkezlerin Taşıma Kapasiteleri İle Yaşam Evreleri Arasındaki İlişkiler ve Kuşadası Örneğinde Değerlendirme. Basılmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Ana Bilim Dalı.
13. Ceballos-Lascurain, H. (1996). Tourism, Ecotourism, and Protected Areas: The State of Nature-Based Tourism Around the World and Guidelines for its Development. IUCN.
14. Cengiz, T., & Kaptan Ayhan, Ç. (2008). Korunan alanlarda taşıma kapasitesinin belirlenmesi: Troya Tarihi Milli Parkı örneği. A. Akdemır, O. Demircan, S. Yılmaz, & T. Takaoğlu, (Eds.) içinde, İntepe Değerleri Sempozyumu Bildiriler Kitabı Çanakkale 18 Mart Üniversitesi, İntepe, 30-31 Ağustos 2008, (pp, 95-105).
15. Cifuentes Arias, M. (1992). Determinación de capacidad de carga turistica en areas protegidas (No. 333.95 C569d). Turrialba, CR: CATIE.
16. Clark, R. N., & Stankey, G. H. (1979). The Recreation Opportunity Spectrum: A Framework for Planning, Management, and Research (Vol. 98). Department of Agriculture, Forest Service, Pacific Northwest Forest and Range Experiment Station.
17. Cupul-Magaña, A. L., & Rodríguez-Troncoso, A. P. (2017). Tourist carrying capacity at Islas Marietas National Park: An essential tool to protect the coral community. Applied Geography, (88), 15-23.
18. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü (ÇŞB-TVKGM). (2016). Samsun, Sinop, Amasya, Ordu ve Tokat İlleri Doğal Sit Alanlarının Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Projesi-43 No.Lu Doğal Sit Alanı (Amasya Kalesi Mevkii) Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Sonuç Raporu.
19. Dağ, V., & Mansuroğlu, S. (2018). Pamukkale/Hierapolis dünya miras alanı’nda ziyaretçi taşıma kapasitesinin belirlenmesi. Mediterranean Agricultural Sciences, 31(2), 107-115.
20. Doxey, G. V. (1975). A causation theory of visitor-resident irritants: Methodology and research inferences. In: The impact of tourism: Travel Research Association, 6th Annual Conference Proceedings, San Diego, CA, USA, 8–11 Sept. 1975, 195-198.
21. Doxey, G. V. (1976). When enough’s enough: The natives are restless in Old Niagara. Heritage Canad, 2(2): 26-27.
22. Egresi, I. (2018). Tourists go home!–Tourism overcrowding and “tourismophobia” in European cities (Can Tourists and Residents Still Co-Habitate in the City?). In Proceedings of TAW2018 International Scientific Conference, Polis University-Albenia, 20-23 Sept. 2018.
23. Erdoğan, A. (2023). Revisiting Cifuentes’s model for cultural heritage tourism in the era of pandemics: The Site of Mardin Cultural Landscape Area. Journal of Quality Assurance in Hospitality & Tourism, 1–31.
24. García-Hernández, M., Calle Vaquero, M. D. L., & García, M. D. C. M. (2011). Capacity for tourist load and heritage sites. Approximation of estimate of capacity for load at archaeological site at Carmona (Seville, Spain). Boletín de la Asociación de Geógrafos Españoles, 57, 437-439.
25. García-Hernández, M., Calle Vaquero, M. D. L., & Yubero, C. (2017). Cultural heritage and urban tourism: Historic city centres under pressure. Sustainability, 2017, 9(1346), 1-19.
26. Glasson, J., GoCfrey, K., & Goodall, B. (1994). Visitor management in heritage cities. Tourism Management, 15(5), 388-389.
27. Gökdeniz, A. (2019). Turistik destinasyonlarda sosyal taşıma kapasitesi algısı ve tekrar ziyaret niyetine etkisi: Ayvalık araştırması. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(3), 3003-3031.
28. Göktuğ, T. H. (2011). Dilek Yarımadası Büyük Menderes Deltası Milli Parkı’nın Rekreasyonel Taşıma Kapasitesinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Basılmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı.
29. Gündüz, S., & Akpınar, N. (2002). Koruma-Kullanım ilkeleri çerçevesinde Beynam Muhafaza Ormanı’nın rekreasyonel taşıma kapasitesinin saptanması üzerine bir araştırma. Journal of Agricultural Sciences, 8(4), 344-351.
30. Kourandeh, H. H., & Fataei, E. (2013). Estimation of tourism carrying capacity of Fandoqloo Forest in Ardebil Province, Iran. Bull. Env. Pharmacol. Life Sci, 2(12), 64-70.
31. Kuss, F. R., Graefe, A. R., & Vaske, J. J. (1990). Visitor impact management: A review of research (Vol. 1). National Parks and Conservation Association.
32. Lane, M. (2010). The carrying capacity imperative: Assessing regional carrying capacity methodologies for sustainable land-use planning. Land Use Policy, 27(4), 1038-1045.
33. Lindberg, K., McCool, S., & Stankey, G. (1997). Rethinking carrying capacity. Annals of tourism research, 24(2), 461-465.
34. Malik, M. I., & Bhat, M. S. (2015). Sustainability of tourism development in KashmirIs paradise lost?. Tourism management perspectives, 16, 11-21.
35. Mardin Büyükşehir Belediyesi (Mardin BŞB) (2022). Artuklu Alan Yönetim Planı 2022-2026 Retrieved on: 31 July 2022 https://kvmgm.ktb.gov.tr/Eklenti/100706,uyp---artuklu-yonetim-planipdf.pdf?0
36. Meşhur, M. Ç. (1999). Tarihi çevrelerin korunması sürecinde yeni yaklaşımlar, Amasya kenti, Yalıboyu evleri örneği. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı.
37. Müderrisoğlu, H. (2002). Açık Hava Rekreasyonunda Taşıma Kapasiteleri: Rekreasyonel Kullanım İlişkilerinin İncelenmesi. Basılmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı.
38. Northcote, J. (2020). Sustainable visitation index: A new visitor management framework for assessing destination sustainability. Journal of Ecotourism, 19(4), 327–344.
39. Orhunbilge, N. (2000). Örnekleme yöntemleri ve hipotez testleri. İstanbul: Avcıol Basım yayın. Öner, S., & Aydoğdu, A. (2019). Yerel halkın gastronomi turizmine karşı tutum and bilgi düzeyi: Kastamonu için çıkarımsal bir analiz. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 7(1), 535-560.
40. Özel, Ç. H. (2014). Turizmin sosyo-kültürel boyutta ortaya çıkardığı etkilerin incelenmesi: Marmaris örneği. Dumlupınar University Journal of Social Science/Dumlupınar Üniversitesi Soysyal Bilimler Dergisi, 42, 57-68.
41. Salha, H., Cinnioğlu, H., & Demirkol, C. (2020). Evaluation of Local People's Perspective on Rural Tourism: Sample of Tekirdağ Province. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(2), 777-787.
42. Samuels, P. (2017). Statistical Methods – Scale reliability analysis with small samples (Revised Version) Tech. Rep. Birmingham: Birmingham City University, Centre for Academic Success.
43. Sayan, M. S., & Atik, M. (2011). Recreation carrying capacity estimates for protected areas: A study of Termessos National Park. Ekoloji, 20(78), 66-74.
44. Seçilmiş, C., & Kılıç, İ. (2018). Turistik destinasyonlarda yerel halk and turist gözünden taşıma kapasitesinin değerlendirilmesi: Eskişehir örneği. Seyahat and Otel İşletmeciliği Dergisi, 15(3), 506-522.
45. Seçilmiş, C., & Köz, E. N. (2015). Sürdürülebilir kültür turizmi algısının nesillere göre tekrar gelme niyetine etkisi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 3(3), 69-78.
46. Séraphin, H., Sheeranb, P., & Pilatoc, M. (2018). Overtourism and the fall of Venice as a destination. Journal of Destination Marketing and Management, 9, 374-376.
47. Soylu, Y., & Özkök, F. (2016). Turistik destinasyonlarda taşıma kapasitesi: Çanakkale savaşları Gelibolu tarihi alanı örneği. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(36), 565-581.
48. Stankey, G. H., Cole, D. N., Lucas, R. C., Petersen, M. E., & Frissell, S. S. (1985). The limits of acceptable change (LAC) system for wilderness planning. Gen. Tech. Rep. UT: U.S. Department of Agriculture, Forest Service, Intermountain Forest and Range Experiment Station.
49. Szromek, A. R., Kruczek, Z., & Walas, B. (2020). The attitude of tourist destination residents towards the effects of overtourismKrakow case study. Sustainability, 12(1), 228.
50. Tokmak, C., & Şen, B. (2020). Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykeller Müzesi ziyaretçilerinin taşıma kapasitesi ve memnuniyet algılarının değerlendirilmesi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(4), 2639-2656.
51. Tokmak, C. (2008). Sürdürülebilir Turizm Açısından Taşıma Kapasitesi: Topkapı Sarayı Örneği. Basılmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Eğitimi Ana Bilim Dalı.
52. Wall, G. (2020). From carrying capacity to overtourism: A perspective article. Tourism Review, 75(1), 212-215.
53. WTO (2004). Indicators of Sustainable Development for Tourism Destinations-A Guidebook. Madrid: World Tourism Organisation.
54. Yaşarsoy, E., & Oktay, K. (2020). Yerli turistlerin şanlıurfa turizmi ile ilgili algılarını belirlemeye yönelik bir araştırma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(1), 58-77.
55. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (12. Baskı), Ankara: Seçkin Yayıncılık.
56. Yıldırım Saçılık, M., & Baysal, K. (2019). Rahatsızlık Endeksi Çerçevesinde Bodrum Sosyal Taşıma Kapasitesinin Belirlenmesi. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(4), 1194-1210.
57. Yıldırım, U. B. (2012). Plaj ve Deniz Rekreasyon Alanlarında Ziyaretçi Taşıma Kapasitelerinin Belirlenmesi ve Plaj Yönetiminde LAC Modeli Uygulaması. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı.
58. Zaidan, E., & Kovacs, J. F. (2017). Resident attitudes towards tourists and tourism growth: A case study from the Middle East, Dubai in United Arab Emirates. European Journal of Sustainable Development, 6(1), 291-307.