The Concept of Hacking, Models and Presentation of Hacking in Media

Öz

In this study, it is tried to make a modeling of the ways in which the concept of hacking is discussed in the literature by mentioning the changes experienced in the historical process. In the literature, it was found that there are basically two models. They can be described as crime-oriented protectionist model and liberating model. In the context of these models, how the media handled the concept of hacking was examined. In the first six months of 2019, three of the most visited Internet news sites were analyzed with the use of critical discourse analysis and it was seen that the protectionist model had a more widespread use in the news.

Anahtar Kelimeler

• Technology,Software,News,Hacker,Discourse Analysis

Hackerlık Kavramı, Modeller ve Medyada Hackerlığın Sunumu

Öz

Bu çalışmada hackerlık kavramının tarihsel süreç içinde yaşadığı değişimlerden bahsedilerek kavramın alanyazında ele alınış biçimlerinin bir modellemesi yapılmaya çalışılmıştır. Alanyazında temel olarak iki modelin yer aldığı saptanmıştır. Bunlar suç odaklı korumacı model ile özgürleşimci model olarak betimlenebilir. Çalışmadan çıkartılan bu modellemeler ekseninde medyanın hackerlık kavramını nasıl ele aldığı sorusuna da yanıtlar aranmıştır. 2019 yılının ilk altı ayında en çok ziyaret edilen İnternet haber sitelerinin üçünde çıkan hacker temalı haberler eleştirel söylem analizi yöntemi ile incelenmiş ve korumacı modelin haberlerde daha yaygın bir kullanıma sahip olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Teknoloji,Yazılım,Haber,Hacker,Söylem Analizi

Kaynakça

1. Akdeniz, G. (2013). Hacker Etiği. Hack Kültürü ve Hacktivizm: Yeni Bir Siyaset Biçimi içinde. Keleş, A. R. ve Sal, Y. (Der.). İstanbul: Alternatif Bilişim Yayınları, ss. 9-15.
2. Alexa. (2019). Erişim Tarihi: 27.07.2019. https://www.alexa.com/topsites/countries/TR
3. Anar, A. (2006). Bir Emekçi Olarak ‘Hacker’ Kimdir? Erişim Tarihi: 11.06.2019. http://www.bianet.org/2006/06/16/80764.htm
4. Atabek, Ü. (2005). İletişim Teknolojileri ve Yerel Medya İçin Olanaklar. Yeni İletişim Teknolojileri ve Medya içinde. Alankuş, S. (Der.). İstanbul: IPS İletişim Vakfı Yayınları, ss. 61-91.
5. Baker, P., Gabrielatos, C., & McEnery, T. (2013). Discourse Analysis and Media Attitudes: The Representation of Islam in the British Press. Cambridge: Cambridge University Press.
6. Boschele, F. A. ve Öztürk, Ö. Ç. (2017). Dijital İletişim Teknoojileri ve Toplumsal Hareketler Bağlamında Hacktivizm. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (5), 429-452.
7. Bronk, C., & Ringas, E.T. (2013). Hack or Attack? Shamoon and the Evolution of Cyber Conflict, Rice University Baker Institute Working Paper.
8. Brown, G., & Yule, G. (1983). In Discourse Analysis (Cambridge Textbooks in Linguistics).

9. Cambridge: Cambridge University Press.
10. Castells, M. (2005). Enformasyonculuk ve Network Toplumu. Hacker Etiği içinde. Himanen,
11. P. (Der.), Kaptan, Ş. (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları, ss.145-160.
12. Castells, M. (2010). The Rise of the Network Society, The Information Age: Economy, Society, and Culture. Malden: Wiley- Blackwell Press.
13. Eriş, U. (2011). Türkiye'de Hacker (Kırıcı) Kültürü. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 1 (2), 22- 44.
14. Fairclough, N. L. & Wodak, R. (1997). Critical discourse analysis. In T. A. van Dijk (ed.), Discourse Studies. A Multidisciplinary Introduction. London: Sage, s. 258–84.
15. Fowler, R. (1991). Langue In The News: Discourse and Ideology in the Press. London: Routledge.
16. Gabriel W. (2006). Terror on The Internet: The New Arena The New Challenges, Washington D.C., United States Institue of Peace.
17. Gunkel, D. J. (2005). Editorial: Introduction to Hacking and Hacktivism. New Media & Society, 7(5), 595-597.
18. Halbert, D. (1997). Discourses of Danger and the Computer Hacker. The Information Society, 13, 361-374.
19. Hekim, H. ve Başıbüyük, O. (2013). Siber Suçlar ve Türkiye'nin Siber Güvenlik Politikaları. Uluslararası Güvenlik ve Terörizm Dergisi, 4 (2), 135-158.
20. Himanen, P. (2005). Hacker Etiği. Şebnem Kaptan (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
21. İnal, A. (1996). Haberi Okumak. İstanbul: Temuçin Yayınevi.
22. Levy, S. (1984). Hackers, Heroes of the Computer Revolution. Erişim Tarihi: 10.06.2019. https://kupdf.net/download/steven-levy- hackers_5b01bdeee2b6f5c01b702060_pdf
23. NATO. (2018). Cyber Defence. Erişim Tarihi: 13.04.2019. https://www.nato.int/cps/en/natohq/topics_78170.htm?
24. Öğün, M. N. ve Kaya, A. (2013). Siber Güvenliğin Milli Güvenlik Açısından Önemi ve Alınabilecek Tedbirler. Güvenlik Sratejileri Dergisi, 9 (18), 145-181.
25. Özer, Ö. (2009). Eleştirel Haber Çözümlemeleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
26. Paul A. T. (1999). Hackers Crime In The Digital Sublime. New York: Routledge.
27. Raymond, E. S. (2006). Nasıl Hacker Olunur? Erişim Tarihi: 11.01.2019. http://docs.comu.edu.tr/howto/hacker-howto.html
28. Raymond, E. S. (2008). Katedral ve Pazar. Ankara: Elektrik Mühendisleri Odası Yayınları.
29. Sabancı, A. (2013). Hackerlara bir karşı kültür olarak bakmak. Hack Kültürü ve Hacktivizm:
30. Yeni Bir Siyaset Biçimi içinde. Keleş, A. R. ve Sal, Y. (Der.). İstanbul: Alternatif Bilişim Yayınları, ss. 16-26.
31. Saka, E. (2013). Hackerlık Üzerine Birkaç Gözlem. Hack Kültürü ve Hacktivizm: Yeni Bir Siyaset Biçimi içinde. Keleş, A. R. ve Sal, Y. (Der.). İstanbul: Alternatif Bilişim Yayınları, ss. 34-40.
32. Şenel, A. (2011). Siyasal Düşünceler Tarihi. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
33. Taş, O. (2012). Gazetecilik Etiğinin Mesleki Sınırları. İstanbul: İletişim Yayınları.
34. TDK. (2019). Hacker. Erişim Tarihi: 20.06.2019. http://sozluk.gov.tr/.
35. Terzi, M. (2018). Bilgi ve İletişim Teknolojilerine Dayalı Oluşumlar ile Bu Oluşumların Uluslararası İlişkilere Güvenlik Bağlamındaki Etkisi: Siber Terörizm. Kara Harp Okulu Bilim Dergisi, 28 (1), 73-108.
36. The New Hacker's Dictionary. (2018). Erişim Tarihi: 16.03.2018. http://www.dominiopublico.gov.br/download/texto/gu003008.pdf
37. Timisi, N. (2003). Yeni İletişim Teknolojileri ve Demokrasi. Ankara: Dost Kitabevi.
38. Torvalds, L. (2005). Hacker’lık Dürtüsü Nereden Gelir? Öteki Adıyla Linus Yasası. Hacker Etiği içinde. Himanen, P. (Der.). Kaptan, Ş. (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları, ss.14-18. TÜBA. (2019). Hacker. Erişim Tarihi: 20.06.2019. http://www.tubaterim.gov.tr/
39. Uçkan, Ö. (2013a). Hacker'lar: Viral Kültürün Semantik Gerillaları mı, Enformasyon Toplumunun Veri Hırsızları mı? Hack Kültürü ve Hacktivizm: Yeni Bir Siyaset Biçimi içinde. Keleş, A. R. ve Sal, Y. (Der.). İstanbul: Alternatif Bilişim Yayınları, ss. 41-47.
40. Uçkan, Ö. (2013b). Dijital Aktivizmin Sınır Boyunda Hacktivizm: Anonymous ve RedHack örnekleri. Hack Kültürü ve Hacktivizm: Yeni Bir Siyaset Biçimi içinde. Keleş, A. R. ve Sal, Y. (Der.). İstanbul: Alternatif Bilişim Yayınları, ss. 53- 79.
41. Van Dijk, T. A. (2001). Critical Discourse Analysis. In The Handbook of Discourse Analysis. Schiffrin, D., Tannen, D., & Hamilton, E. H. (Ed.). Oxford: Blakwell Publishing, pp. 352-371.
42. Walleij, L. (2003) Copyright Does Not Exist: A Book About Information and Power, For Everyone and For No One. Erişim Tarihi: 09.12.2019. http://www.devili.iki.fi/pub/misc/books/cdne.pdf
43. WEF (World Economic Forum). (2019). The Global Risks Report 2019. Erişim Tarihi: 08.11.2019. http://www3.weforum.org/docs/WEF_Global_Risks_ Report_2019.pdf
44. Yor, M. and Steinmetz, K. F. (2019). Cybercrime and Society. London: Sage Publications.