Sanatın ve zanaatın,sanat hayat pratiği konusunda ki süreçleri farklı biçimde ortaya konmuş vefarklı anlaşılmıştır. Sanat bu pratiği, ekonomik sistemler ve bu sistemlerinortaya koyduğu kurumlar üzerinden algılayarak sanat tarihi boyunca bununmücadelesini vermiştir. Zanaat zaman içinde ortadan kalkmasına karşın, meslekniteliğini korumuş ve endüstriyel değişimler doğrultusunda yeni mesleklerbiçiminde(teknisyen, mühendis v. b. ) ortaya çıkmıştır. Sanat, insanın yaratıcıediminin teknik boyutundan, sanat eserinin yapısı ve üretim süreci gereğikaçınırken, zanaat farklı biçimlere bürünerek, sanat içerisine dâhil edilmeyeçalışılmıştır. Sanat sürekli zanaatın bir karşıtı gibi görülmüş, sanatın vezanaatın iç işleyişleri ve ortaya koydukları ürün açısından bu yanlış düşüncedoğmuştur. Oysa sanat, doğayla karşıt bir tavır içerisinde olmuş ve sanatçı dakendine özgün doğasını yaratmaya çalışmıştır. Günümüz de bu iki kavramınınkasıtlı ya da kasıtsız, bu biçimde değerlendirilmesi, karşımıza her şeyin sanatolabileceği gibi bir düşüncenin doğmasına yol açmaktadır.