“Okulun Mikropolitiği” Kitabı Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Mikropolitika; bir örgüt ya da kurum içinde alınacak kararlar üzerinde etki sahibi olabilmek, bu kararların sonucunda gerçekleşen eylemlerden elde edilen kazanımlardan daha büyük bir pay alabilmek ve en nihayetinde güç kaynaklarını kontrol edebilmek adına bilinçli olarak yapılan ve yapılmayan her türlü faaliyeti kapsamaktadır. Eğitim kurumlarının nüvesi olan okullar dinamik ve değişken doğasıyla mikropolitikalara elverişli bir atmosfer sağlamaktadır. Yeni Kamu Yönetimi anlayışının etkisiyle en merkeziyetçi eğitim sistemlerinde bile okulların özerkleşme ve yerelleşme adımlarına giderek artan bir biçimde kapı aralandığı bilinmektedir (OECD, 2020). Bu nedenle okul içi aktörler ulusal bir eğitim politikasını rekabet ve/ya iş birliği temelinde hem bireysel hem örgütsel maksimum fayda gözeterek esnek bir şekilde yorumlama ve uygulama yoluna gitmektedir. Bu yorumlama ve uygulamaların geniş bir skalasını konu alan mikropolitikalar son yıllarda eğitim alanındaki uygulayıcıların ve araştırmacıların ilgisini çekmeye başlamıştır. Bu yazıda mercek altına alınan Okulun Mikropolitiği kitabı da böyle bir sürecin ürünü olarak görülebilir.

Anahtar Kelimeler

• eğitim
• mikropolitika
• okul

An Evaluation of the Book “The Micropolitics of the School”

Abstract

Micropolitics covers all kinds of activities that are done consciously or not in order to have an impact on the decisions to be taken within an organization or institution, to get a larger share of the gains from the actions taken as a result of these decisions, and ultimately to control the power sources. Schools, which are the core of educational institutions, provide an atmosphere suitable for micropolitics with their dynamic and variable nature. It is known that even in the most centralized education systems, with the effect of the New Public Administration approach, the issues of school autonomy and decentralization is increasingly on agenda. (OECD, 2020). For this reason, in-school actors choose to interpret and implement a national education policy flexibly, on the basis of competition and/or cooperation, by considering both individual and organizational maximum benefits. Micropolitics, which covers a wide range of these interpretations and practices, has started to attract the attention of practitioners and researchers in the field of education in recent years. The book 'Micropolitics of the School', examined in this article, can be seen as the product of such a process.

Keywords

• education
• micropolitics
• school

Kaynakça

1. Altınmakas Semizler, N. (2021). Okul İçi Politik Taktikler ile Öğretmenlerin Okul Akademik İyimserlik Düzeyleri Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi) Uşak Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
2. Bakioğlu, K. & Korumaz, M. (Ed.) (2020). Eğitim Politikaları: Kuramlar, Yöntemler, Göstergeler, Etkiler ve Uygulamalar. Nobel Yayıncılık
3. Björk, L.G. (2018). Leadership and the micropolitics of school district decentralization in the United States. International Journal of Management and Applied Science, 4(7), 18-22.
4. Blase, J. J. (1988). The teachers' political orientation vis-a-vis the principal: the micropolitics of the school, The Politics of Reforming School Administration Edited by Jane Hannaway and Robert Crowson, The 1988 Yearbook of the Politics of Education Association
5. Chen, H. (2003). School-based management: the micro-political ınteractions among the headteacher, directors, teachers and parents, Education Line, Paper presented at the British Educational Research Association Annual Conference, Heriot-Watt University, Edinburgh, 11-13 September 2003.
6. Colman, A. (2020) School leadership, school inspection and the micropolitics of compliance and resistance: examining the hyper-enactment of policy in an area of deprivation. Educational Management Administration, Leadership (In press).
7. Erol, E. (2019). Politik taktikler ölçeği - Üniversite/fakülte versiyonunun geliştirilmesi (Development of political tactics scale - University/faculty version). Turkish Studies Educational Sciences, 14(3), 531- 56
8. Fixsen, D. L., Naoom, S. F., Blase, K. A., Friedman, R. M. & Wallace, F. (2005). Implementation research: A synthesis of the literature. Tampa, FL: University of South Florida, Louis de la Parte Florida Mental Health Institute, The National Implementation Research Network (FMHI Publication #231).

9. Fuhrman, S. H. & Elmore, R. F. (1990). Understanding local control in the wake of state education reform. Educational Evaluation and Policy Analysis, 12(1), 82-96. doi: 10.3102/01623737012001082 .
10. Honig, M. I. (2006). New Directions in Education Policy Implementation: Confronting Complexity. State University of New York Press.
11. Hoyle, E. (1982). Micropolitics of educational organisations. Educational Management, Administration, 10(2), 87-98.
12. Karadal, H. (2008) Organizasyonlarda politik davranışlar ve taktikler. İçinde M. Özdevecioglu & H. Karadal (Ed.), Örgütsel davranışta seçme konular: organizasyonların karanlık yönleri ve verimlilik azaltıcı davranışlar. Ankara: İlke Yayınevi
13. Karataş, İ. H. (2013). Türk Eğitim Sisteminde Sivil Toplum Kuruluşlarının Konumları ve İşlevlerine Yönelik Okul Yöneticilerinin Görüşleri. Milli Eğitim, 43(198), 196-218.
14. Kaya, Ç. (2014). Eğitim fakültesi öğretim elemanlarının kullandığı politik taktikler, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi /Eğitim Bilimleri Ens- titüsü, Muğla
15. Kaymak, M. ve Keskinkılıç Kara, S. (2016). Okul yöneticilerinin iletişim becerileri ile çatışmayı yönetme stratejileri arasındaki ilişki, Yalova Sosyal Bilimler 349-364
16. Mohan Bursalı, Y. (2008). Örgütsel politikanın işleyişi: Örgütsel politika algısı ve politik davranış arasındaki ilişkiler (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İzmir
17. Odabaşı, S. (2020). Okul yöneticilerinin kullandıkları güç kaynakları ile öğretmenlerin sergiledikleri politik davranışlar arasındaki ilişki. Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli
18. Oxford Sözlüğü (2018). Micropolitics. https://en.oxforddictionaries.com/definition/ micro-politics
19. OECD. (2020). School Autonomy. Education GPS The World of Education at Your Finger Prints. https://gpseducation.oecd.org/revieweducationpolicies/#!node=41701&filter= all
20. Özdemir, M. (2018). Liderlik yönelimi ve politik beceri arasındaki ilişkinin okul müdürleri- nin görüşlerine göre incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 19(1), 116-134. doi: 10.12984/ egeefd.347616
21. Turabik, T. (2019). Yükseköğretim örgütlerinde örgütsel demokrasi ile politik davranışlar arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara
22. Yıldıztaşı, M. B. (2017). Politik beceri ile örgütsel tükenmişlik ilişkisinin ortaokul öğretmenlerinin görüşlerine göre incelenmesi (Yalova İli Örneği), Hacettepe Üniversitesi Yüksek Lisans Tezi.