Çocuk gelişimi alanında lisansüstü eğitim öğrencilerinin akademik becerilerinin güçlendirilmesi

Öz

Amaç: Bu araştırmada, Çocuk Gelişimi alanında lisansüstü eğitime devam eden öğrencilerin akademik becerilerinin güçlendirilmesine yönelik sunulan 24 saatlik çevrimiçi eğitimin etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Yarı deneysel desende gerçekleştirilen araştırmanın çalışma grubunda Türkiye’de Çocuk Gelişimi alanında lisansüstü eğitimine devam eden 40 öğrenci yer almaktadır. Araştırmada, Kişisel Bilgi Formu, Araştırmaya Yönelik Kaygı Ölçeği, Araştırmaya Yönelik Tutum Ölçeği ve Eğitim Değerlendirme Formu veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya Yönelik Kaygı Ölçeğinden elde edilen ön test ve son test puan ortalamalarının anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı, Araştırmaya Yönelik Tutum Ölçeğine ait Araştırma Kaygısı (AK), Araştırmaya Yönelik Pozitif Tutum (AYPT) ve Araştırma Güçlüğü (AG) alt boyutlarında ön test ve son test puan ortalamaları arasında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu belirlenmiştir. Sonuçlar: Bu çalışma çocuk gelişimi alanında lisansüstü eğitime devam eden öğrencilerin akademik becerilerinin geliştirilmesinde eğitimlerin önemine işaret etmektedir. Ayrıca planlanacak farklı içeriklerdeki eğitimlere yönelik noktalara ilişkin bir çerçeve sunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• akademik performans
• çocuk gelişimi
• lisansüstü eğitim

Proje Numarası

1129B372401834

Enhancing the academic skills of graduate students in the field of child development

Öz

Aim: This study aims to examine the effect of a 24-hour online training program designed to enhance the academic skills of graduate students pursuing education in the field of child development. Method: The study group for the semi-experimental design research consists of 40 students pursuing graduate education in the field of child development in Türkiye. Data were collected using the Personal Information Form, Research Anxiety Scale, Attitudes toward Research (ATR), and Evaluation Form. Results: It was determined that the pre-test and post-test mean scores obtained from the Research Anxiety Scale did not differ significantly, while there was a statistically significant difference between the pre-test and post-test mean scores in the subdimensions of Research Anxiety (RA), Positive Attitudes Toward Research (PATR), and Research Difficulty (RD) of the Research Attitude Scale. Conclusion: This study highlights the importance of training in developing the academic skills of graduate students in the field of child development. It also provides a framework for points related to training programs with different content to be planned.

Anahtar Kelimeler

• academic performance
• child development
• graduate education

Destekleyen Kurum

This study was conducted using data obtained from the event numbered 1129B372401834 and titled "Strengthening the academic skills of postgraduate students in the field of Child Development," which was supported under the TÜBİTAK 2237-A Scientific Education Supports program.

Proje Numarası

1129B372401834

Kaynakça

1. Akyürek, M. İ. (2020). Uzaktan eğitim: Bir alanyazın taraması. Medeniyet Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 1-9.
2. Aral, N., Tanrıbuyurdu, E. F., Tiryaki, A. Y., Sağlam, M., & Aysu, B. (2015). Türkiye’de çocuk gelişimi alanındaki lisansüstü tezlerin incelenmesi. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 14(1), 7-16. https://doi.org/10.1501/Ashd_0000000103
3. Büyüköztürk, Ş. (1997). Araştırmaya yönelik kaygı ölçeğinin geliştirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 12(12), 453-464.
4. Cesur, E., & Akyol, A. K. (2018). Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığında Çocuk Gelişimci olmak. Toplum ve Sosyal Hizmet, 29(2), 245-269.
5. Chalmers, D., & Partridge, L. (2012). Teaching graduate attributes and academic skills. Routledge.
6. Çoğaltay, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri dersinin öğretmen adaylarının bilimsel epistemolojik inançları ve bilimsel araştırmalara yönelik tutumları üzerindeki etkisi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 125-139. https://doi.org/10.18506/anemon.258557
7. Daniel, B., Kumar, V., & Omar, N. (2017). Postgraduate conception of research methodology: Implications for learning and teaching. International Journal of Research & Method in Education, 41(2), 220–236. https://doi.org/10.1080/1743727X.2017.1283397
8. Doğan Keskin, A, & Karaaslan, B. T. (2021). Çocukların gelişimlerinin değerlendirilmesi ve özel gereksinim raporlarının düzenlenmesi sürecinde çocuk gelişimcinin rolü. Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi, 54(3), 487-496. https://doi.org/10.20492/aeahtd.795297

9. Doğan Keskin, A., & Bayhan, N. P. (2020). Çocuk gelişiminin dünü, bugünü ve yarını. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 4(3), 881-900. https://doi.org/10.24130/eccd-jecs.1967202043242
10. Doğan Keskin, A., Salık, H., Akbaş, A., Bayram, B., & Aral, N. (2017). Sağlık alanında görev yapan çocuk gelişimcilerin uygulamalarının incelenmesi. International Journal of Social and Humanities Sciences Research, 4(10), 198-206. https://doi.org/10.26450/jshsr.40
11. Earley, M. A. (2014). A synthesis of the literature on research methods education. Teaching in Higher Education, 19(3), 242-253. https://doi.org/10.1080/13562517.2013.860105
12. Gharehbaghi, K., Scott-Young, C., & Sagoo, A. (2021). Inventive higher education: A blending passage. Economic and Social Development: Book of Proceedings, 47.
13. Günay, D. (2018). Türkiye’de lisansüstü eğitim ve lisansüstü eğitime felsefi bir bakış. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 1(2), 71-88. https://doi.org/10.32329/uad.450965
14. Kaçmaz, C., Kay, M. A., Boğa, E., Temiz, A., Ayanoğlu, M., & Sağlam, M. (2021). Türkiye’de çocuk gelişimci olmak: Çalışma alanları, görev ve yetkileri. Çocuk ve Gelişim Dergisi, 4(8), 117-133.
15. Kotsur, N. (2024). The impact of postgraduate education on career advancement in healthcare. Scientia et Societus, 3(2), 8-18. https://doi.org/10.69587/ss/2.2024.08
16. Mensah, C., Azila-Gbettor, E. M., Nunyonameh, C. R., Appietu, M. E., & Amedome, S. N. (2023). Research methods anxiety, attitude, self-efficacy and academic effort: A social cognitive theory perspective. Cogent Psychology, 10(1). https://doi.org/10.1080/23311908.2023.2167503
17. Papanastasiou, E. C. (2005). Factor structure of the “Attitudes Toward Research” scale. Statistics Education Research Journal, 4(1), 16-26.
18. Sağdıç, A., Çelik, H., & Karamustafaoğlu, O. (2017). Akademik danışmanlık ve nitel araştırma eğitimi programının genç araştırmacıların proje önerisi hazırlama becerisine etkisi. Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-11.
19. Van der Westhuizen, S. (2014). Postgraduate students' attitudes towards research, their research self-efficacy and their knowledge of research. South African Journal of Higher Education, 28(4), 1414-1432.
20. Vieno, K., Rogers, K. A., & Campbell, N. (2022). Broadening the definition of ‘research skills’ to enhance students’ competence across undergraduate and master’s programs. Education Sciences, 12(10), 642.
21. Yapalak, S., & Ilgaz, G. (2013). Araştırmaya Yönelik Tutum Ölçeği'nin Türkçeye uyarlanması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 79-90.
22. Yavuz, E. C., & Kahraman, Ö. G. (2022). Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde çocuk gelişimci olmak. Toplum ve Sosyal Hizmet, 33(3), 811-840.
23. Yılmazer, Y., & Yavuz, E. C. (2024). Kahramanmaraş Depremi sonrası akut dönemde psikososyal destek uygulamalarında görev alan çocuk gelişimcilerin mesleki deneyimlerine yönelik görüşlerinin incelenmesi: Sağlık kuruluşları örneği. Çocuk ve Gelişim Dergisi, 7(13), 23-37. https://doi.org/10.36731/cg.1404457