Analysis of Poverty and Income Inequality in Rural Areas: The Case Study in Nazilli District of Aydin Province

Öz

Poverty and income inequality in rural areas are one of the most fundamental problems that need to take precautions in the world and Turkey. The aim of the study was to determine the effect of socio-demographic and structural characteristics on poverty by measuring the poverty situation and income inequality in farms. The material of the study consists of face to face surveys conducted with 59 farms in Nazilli district of Aydın province in 2019. In the study, head count ratio, poverty gap, and poverty gap square were calculated using Foster-Greer-Thorbecke (FGT) approach. The Gini coefficient and Lorenz curve were used to measure income inequality. According to the results of the research, the average annual income of the farms was 104790 TL, and 91% of this income was agricultural income, while 9% was non-agricultural income. The average income per equivalent scale in the farms was determined as 39595.87 TL, and the median income was determined as 103060 TL. In the study, 25% of the farms were below the poverty line. While no farms were operating under $ 1 a day, the rate of farms working under $ 4.30 was 10.2%. In the study, the Gini coefficient was calculated as 0.40, and 60% of the total population only were taken 30.76% share from the income. The characteristics that were statistically different between poor and non-poor farms in the study were determined as agricultural experience, occupational status, social security status, land size, number of land parcels, participation in extension-education, and animal husbandry. Taking these factors into consideration, it is thought that the policies to reduce poverty in rural areas will be effective.

Anahtar Kelimeler

• Poverty
• Foster-Greer-Thorbecke (FGT)
• Head count ratio
• Poverty gap
• Gini coefficient
• Rural area

Kırsal Alanda Yoksulluğun ve Gelir Eşitsizliğinin Analizi: Aydın İli Nazilli İlçesi Örneği

Öz

Kırsal alanda yaşanan yoksulluk ve gelir eşitsizliği, Dünya’da olduğu gibi Türkiye’de de önlem alınması gereken en temel problemlerden biridir. Bu araştırmanın amacı, tarım işletmelerinde yoksulluk durumunu ve gelir eşitsizliğini ölçerek, sosyo-demografik ve yapısal özelliklerin yoksulluk üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırmanın materyalini 2019 yılında Aydın ili Nazilli ilçesinde 59 tarım işletmesiyle yapılan yüz yüze anketler oluşturmaktadır. Araştırmada kafa sayım oranı, yoksulluk açığı ve yoksulluk açığı karesi, Foster-Greer-Thorbecke (FGT) yaklaşımı kullanarak hesaplanmıştır. Gelir eşitsizliğinin ölçümünde ise Gini katsayısı ve Lorenz eğrisi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre işletmelerin yıllık ortalama geliri 104790 TL iken, bu gelirin %91’ini tarımsal gelir, %9’unu ise tarım dışı gelir oluşturmaktadır. İşletmelerde eşdeğer kişi başına düşen ortalama gelir 39595.87 TL, ortanca gelir ise 103060 TL olarak tespit edilmiştir. Araştırmada işletmelerin %25’i yoksulluk sınırının altında kalmaktadır. Günlük 1 $’ın altında çalışan işletme yokken, 4.30 $’ın altında çalışan işletme oranı %10.2’dir. Görüşülen işletmelerde Gini katsayısı 0.40 olarak hesaplanmış olup, toplam işletme nüfusunun %60’ı gelirden yalnızca %30.76 pay almaktadır. Araştırmada yoksul olan ve yoksul olmayan işletmeler arasındaki istatistiki olarak farklı bulunan özellikler tarımsal deneyim, meslek durumu, sosyal güvenlik durumu, arazi büyüklüğü, arazi parsel sayısı, yayım-eğitime katılma durumu ve hayvancılık yapma durumudur. Bu faktörler göz önüne alınarak kırsal alanda uygulanacak yoksulluğu azaltma politikalarının etkili olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yoksulluk
• Foster-Greer-Thorbecke (FGT)
• Kafa sayım oranı
• Yoksulluk açığı
• Gini katsayısı
• Kırsal alan

Kaynakça

1. Abiodun, A., Amao, A. O., Oluwatusin, F. M., & Farayola, C. O. (2020). Analysis of poverty status among small holder arable farm households in South Western Nigeria. International Journal of Agriculture and Earth Science, 6(2), 71-77.
2. Akçakaya, 2009. Türkiye’de bölgesel yoksulluk. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3. Armstrong, P., & Burger, C. (2009). Poverty, inequality and the role of social grants: An analysis using decomposition techniques. Stellenbosch Economic Working Papers, University of Stellenbosch. Cape Town, South Africa.
4. Başer, U., & Kaynakci, C. (2019). Determinants of poverty among smallholder farms in central district of Hatay Province, Turkey. Journal of International Environmental Application and Science, 14(4), 145-151.
5. Birleşmiş Milletler (2021). Ending poverty. (Erişim: 01.02.2021), https://www.un.org/en/sections/issues-depth/poverty/
6. Bogale, A. (2011). Analysis of poverty and its covariates among smallholder farmers in the eastern Hararghe highlands of Ethiopia. Journal of Development and Agricultural Economics, 3(3), 157-164.
7. Çalışkan, Ş. (2010). Türkiye’de gelir eşitsizliği ve yoksulluk. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 59, 89-132. Dağıstan E., Demirtaş B., Gül A., Yılmaz Y., & Tapkı, N. (2012, Eylül) Hatay ilinde kırsal alanda gelir dağılımı ve yoksulluk. 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresinde sunulan bildiri, Konya.
8. Dünya Bankası (2021). Poverty. (Erişim 09.02.2021), https://www.worldbank.org/en/topic/poverty/overview#:~:text=The%20global%20extreme%20poverty%20rate,%245.50%20a%20day%20in%202017.

9. Eştürk, Ö., & Ören, M.N. (2012, Eylül). Türkiye kırsalında gelir dağılımı ı̇stihdam ve gıda güvencesi. 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresinde sunulan bildiri, Konya.
10. Farzanegan, M. R., & Habibpour, M. M. (2017). Resource rents distribution, income inequality and poverty in Iran. Energy Economics, 66, 35-42.
11. Foster, J.E., Greer, J., & Thorbecke, E. (1984). A Class of decomposable poverty measures. Econometrica, 52(3), 761-766.
12. Gülçubuk, B. (2004, Eylül) Uluslararası tarım politikalarının Türkiye'de kırsal yoksulluk üzerine etkileri. Türkiye VI Tarım Ekonomisi Kongresinde sunulan bildiri, Tokat.
13. Gün, S., Dellal, İ., Ünüvar, F.İ. (2012, Eylül). Türkiye’de toprak politikası ve kırsal yoksulluk. 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresinde sunulan bildiri, Konya.
14. International Labour Organization (2021). ILO (Erişim: 01.03.2021). https://www.ilo.org/ global/topics/poverty/ WCMS_396219/lang--en/index.htm
15. Jaiyeola, A.O., & Choga, I. (2021) Assessment of poverty incidence in Northern Nigeria, Journal of Poverty, 25(2), 155-172.
16. Kahramanoğlu, E., & Dağdelen, N. (2018). Aydın dalama ovasında arazi toplulaştırma çalışmalarının tarla içi geliştirme hizmetleri ve çiftçi memnuniyeti açısından irdelenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 15(2), 59-66.
17. Kan, A. (2012). Kırsal alanda tarım işletmelerinde yoksulluk ve yoksulluğun toplumsal cinsiyet çerçevesinde değerlendirilmesi: Konya ili Hadim ilçesi örneği. Doktora Tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
18. Karakayacı, Z., & Oğuz, C., (2006). Konya ili Ereğli ilçesi tarım arazileri için kapitalizasyon oranının tespiti. Selcuk Journal of Agriculture and Food Sciences, 20(40), 21-26.
19. Karsan, A., & Karli, B. (2016). Türkiye’de kırsal yoksulluğun genel bir değerlendirmesi: Isparta ili Sütçüler ilçesi örneği. Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 21(2), 168-181.
20. Kızılaslan, N. (2012). Kente uzaklığın kırsal aile yapısına etkileri. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 2(3), 141-162.
21. Kule, H., & Es, M. (2005). Türkiye’de kentsel yoksulluk: Kocaeli örneği. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 50, 259-300.
22. Mbanasor, J. A., Nwachukwu, I. N., Agwu, N. M., Njoku, M. S. E., & Onwumere, J. (2013). Analysis of income inequality and poverty dynamics among rural farm households in Abia state, Nigeria. International Journal of Food and Agricultural Economic, 1(2), 99-104.
23. OECD (2018). What are equivalence scales? (Erişim 10.10.2020), http://www.oecd.org/eco /growth/OECD-Note-EquivalenceScales.pdf
24. Oğuz, C., & Kan, A. (2010, Eylül). Kırsal alanda kadın yoksulluğu: Yaylacık köyü örneği. Türkiye IX. Tarım Ekonomisi Kongresinde bildiri, Şanlıurfa.
25. Osinubi, T. T., & Olomola, P. A. (2020). Globalisation, income inequality and poverty relationships: evidence from Mexico, Indonesia, Nigeria and Turkey. Journal of Economic and Administrative Sciences, 37(2), 179-208.
26. Özkök, F. (2006). Yoksulluğun azaltılmasında turizmin yeri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 5(15), 85-98.
27. Rotich, J. K., Odhiambo, M., & Ngeno, V. (2017). Effect of tea farming household characteristics on poverty levels among tea farmers in Konoin Sub-County, Kenya. Global J. Com. & Man. Pers, 6(3), 34-44.
28. Sarwar, I., Ashfaq, M., Bari, A., & Hafeez, N. (2012). The contribution of various non-farm income sources in reducing income inequality across different farm sizes: A comparison of barani Punjab and cotton/wheat Sindh. Pak. J. Agri. Sci, 49(3), 371-375.
29. Sehrawat, M., & Giri, A. K. (2018). The impact of financial development, economic growth, income inequality on poverty: evidence from India. Empirical Economics, 55(4), 1585-1602.
30. Sen, A. (1989). Development as capability expansion. Journal of Development Planning, 19, 41-58.
31. Shams, K. (2012). Income inequality in rural Pakistan-sources and decompositions. MPRA Paper No. 39318.
32. TCMB (2021). Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası. (Erişim 09.02.2021), https://www.tcmb.gov.tr/
33. TÜİK (2021) Türkiye İstatistik Kurumu. (Erişim 10.02.2021), https://data.tuik.gov.tr/Kategori/ GetKategori?p=gelir-yasam-tuketim-ve-yoksulluk-107&dil=1
34. Uprety, P. (2020). Measures, distribution and decomposition of poverty: An empirical analysis in Nepal. Nepalese Journal of Statistics, 4, 1-16.
35. Uzun, M.A. 2003. Yoksulluk olgusu ve Dünya Bankası. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 4(2), 155-173
36. Yanar, R., & Şahbaz, A. (2013). Gelişmekte olan ülkelerde küreselleşmenin yoksulluk ve gelir eşitsizliği üzerindeki etkileri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8(3), 55-74.