Yapılan araştırmalar herhangi bir engeli bulunan ya da hareket kabiliyeti kısıtlı çocukların oyun alanlarında sınırlı erişime, kısıtlı kullanıma sahip olduklarını, oyun alanlarının tasarımının bu çocukların yaşıtları ile iletişime girmesine engel teşkil ettiğini göstermektedir. Bu nedenle birçok engelli çocuk zorunluluktan genellikle tek başına ya da bir yetişkinle kendi ev ya da bahçesinde oynamaktadır. Bu durum bu çocukların gelişimlerini olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Çocuk oyun alanlarının herhangi bir engeli ya da hareket kısıtı bulunan - bulunmayan tüm çocukların birlikte oynayabilmelerine olanak sağlayacak şekilde tasarlanması gerekmektedir. Bu ancak kapsayıcı tasarım anlayışı doğrultusunda gerçekleştirilebilir. Ancak yapılan incelemede çocuk oyun alanlarına yönelik tasarım ölçütlerini ortaya koyan akademik çalışmaların sınırlı olduğu görülmüştür. Çalışmanın amacı kapsayıcı tasarım doğrultusunda çocuk oyun alanlarına yönelik tasarım ölçütlerinin belirlenmesidir. Bu amaçla detaylı bir literatür araştırması yapılmıştır. Yapılan literatür araştırması kapsamında elde edilen tasarım ölçütleri geliştirilmiş ve bu ölçütler Tekirdağ’da bir engelsiz çocuk oyun alanı kapsamında değerlendirilmiştir.
Current researches show that children with any disability or reduced mobility have limited access and limited use in the playgrounds, and the design of the playgrounds prevents them from communicating with their peers. For this reason, many children with disabilities usually play alone or with an adult in their home or garden. This situation may negatively affect the development of these children. Playgrounds should be designed to allow all children with or without any disability or movement restrictions to play together. This can only be achieved with an inclusive design approach. However, in literature, we come across that the researches revealing the design criteria for inclusive playgrounds are limited. Therefore, the aim of the study is to determine the design criteria for playgrounds regarding inclusive design. For this purpose, in the first part of the article, the studies on this subject are examined. In the second part of the study, the design criteria determined are evaluated within the scope of an accessible playground example in Tekirdağ.