Bu çalışmada, hastanedeki ofis çalışanlarının masa, koltuk ve dolap gibi temel ofis mobilyalarının ergonomik durumları incelenmiştir. Bu çalışmanın evrenini Trabzon’daki bir devlet hastanesinde çalışan personel oluşturmaktadır. Katılımcılara anket yüz-yüze uygulanmış olup, analizler 400 anket üzerinden yapılmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular, masalarda yükseklik ayarı, bilek ve ayak desteği gibi kritik ergonomik unsurların büyük oranda eksik olduğunu; koltuklarda bel desteği, arkalık yüksekliği ayarı ve başlık gibi özelliklerin yetersiz kaldığını; dolaplarda ise yerleşim ve güvenlik ihtiyaçlarının tam karşılanamadığını göstermektedir. Cinsiyet, yaş ve görev türü açısından bazı ergonomik farklılıklar belirlenmiş olup özellikle kadın çalışanlar ve sağlık personeli ergonomik sorunları daha yoğun yaşamaktadırlar. Ayrıca, çalışanların ergonomik mobilya ölçüleri ve standartları hakkında bilgi düzeylerinin düşük olduğu da görülmüştür. Genel olarak, çalışma ortamlarının ergonomik açıdan iyileştirilmesi, ayarlanabilir ve destekleyici mobilyaların kullanımının artırılması, ergonomi farkındalığının güçlendirilmesi ve üreticilerin ergonomik tasarım ilkelerine daha fazla yönlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
In this study, ergonomic evaluations of hospital office workers regarding basic office furniture such as desks, chairs and cabinets were examined. The universe of this study consists of the personnel working in a public hospital in Trabzon. The survey was applied to the participants face-to-face and the analyses were made on 400 surveys. The findings of the study indicated that critical ergonomic elements such as height adjustment, wrist and foot support were largely missing from the desks; features such as lumbar support, backrest height adjustment, and headrests were inadequate in chairs; and cabinets failed to fully meet layout and safety requirements. Some ergonomic differences were identified based on gender, age, and type of work, with female employees and healthcare personnel experiencing ergonomic problems more frequently. Furthermore, it was observed that employees' knowledge of ergonomic furniture dimensions and standards was low. In general, it was concluded that work environments should be ergonomically improved, the use of adjustable and supportive furniture should be increased, ergonomic awareness should be strengthened, and manufacturers should be more directed towards ergonomic design principles.