The Effect of Recreational Step Aerobik Exercises on Perceived Stress and Happiness in Women

Öz

This study aimed to determine the effect of recreational activity practices applied for eight weeks on perceived stress and happiness. The model of the research was structured by the pretest-posttest control group model, one of the semi-experimental study designs. The study group of the research consisted of 56 sedentary women volunteers residing in Sakarya province in 2021-2022. The Perceived Stress Scale developed by Cohen, Kamarck, and Mermelstein (1983) and adapted into Turkish by Eskin et al. (2013), and the Perceived Stress Scale developed by Hills and Argyle (2002) and adapted into Turkish by Doğan and Akıncı Çötok (2011) were used as measurement tools. The research results showed that the body mass index of sedentary women who performed regular recreational activities for eight weeks decreased by 6.74%. Moreover, it was determined that the perceived stress level decreased by 21.96% and happiness level increased by 18.01% in the related sample group. Considering the results obtained, it should be aimed to expand the audience addressed by increasing the diversity of sportive recreation activities and studies should be performed to include activities that women can participate in with their children.

Anahtar Kelimeler

• Recreation
• Perceived stress
• Happiness
• Woman

Rekreasyonel Step Aerobik Egzersizlerinin Kadınlarda Algılanan Stres ve Mutluluk üzerine Etkisi

Öz

Araştırmada, sekiz hafta süresince uygulanan rekreasyonel etkinlik uygulamalarının algılanan stres ve mutluluk üzerine etkisini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmanın modelini, yarı deneysel çalışma desenlerinden ön test-son test kontrol gruplu model yapılandırmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2021-2022 yılında Sakarya ilinde ikamet eden 56 sedanter kadın gönüllü oluşturmaktadır. Ölçme aracı olarak; Cohen, Kamarck ve Mermelstein’in (1983) geliştirdiği ve Türkçe geçerlik ve güvenirliği Eskin ve diğ., (2013) tarafından gerçekleştirilmiş Algılanan Stres Ölçeği ile Hills ve Argyle’nin (2002) geliştirdiği Doğan ve Akıncı Çötok (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan Algılanan Stres Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma bulguları, sekiz hafta boyunca düzenli rekreasyonel aktivite yapan sedanter kadınların vücut kitle indeksinin %6.74 oranında azaldığını göstermektedir. Buna ek olarak; ilgili örneklem grubunda algılanan stres düzeyinin %21.96 azaldığı ve mutluluk düzeylerinin ise %18.01 arttığı belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar ışında, sportif rekreasyon etkinliklerinin çeşitliliği arttırılarak hitap ettiği kitlenin genişletilmesi hedeflenmeli ve özellikle kadınların çocukları ile katılım gösterebilecekleri etkinliklere yer verilmesi adına çalışmalar yapılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon
• Algılanan stres
• Mutluluk
• Kadın

Kaynakça

1. Alanoglu, S., Isik, O., & Ayhan, C. (2020). The effect of regular recreational activities on adult women’s stress, happiness, and life satisfaction levels. Progress in Nutrition, 22, 1-9.
2. Aydoğan İ. (2006). Kadın öğretim elemanlarının boş zamanlarını değerlendirme ekinlikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(21), 217–232.
3. Azeem, K., & Varghese, C. A. (2015). Impact of aerobic and aerobic cross training on coronary heart disease (CHD) and bio-motor variables among obese males. Indian Journal of Science and Technology, 8(8), 720-728.
4. Birat, A., Sebillaud, D., Bourdier, P., Doré, E., Duché, P., Blazevich, A. J., ... & Ratel, S. (2020). Effect of drop height on vertical jumping performance in pre-, circa-, and post-pubertal boys and girls. Pediatric Exercise Science, 32(1), 23-29.
5. Biswas, S. (2012). Effect of aerobics dance on stress. International Journal of Research Pedagogy and Technology in Education and Movement Sciences, 1(02), 14-17.
6. Chen, Z. Y. (2001). The study of elementary teachers' leisure participation, experience in leisure benefits, and work satisfaction in Taipei County. National Taiwan Normal University.
7. Cohen, S., Kamarck, T., & Mermelstein, R. (1983). A global measure of perceived stress. Journal of Health and Social Behavior, 24, 385-396.
8. Deshpande, S., Kulkarni, C. A., Wadhokar, O. C., Naqvi, W. M., Phansopkar, P., & Arora, S. P. (2021). A Community Survey on Effect of Step Aerobic Exercises and Music Therapy on Mental Health in Menopausal Women. Journal of Medical Pharmaceutical and Allied Sciences, 10(3), 3300-3303.

9. Doğan, T., & Akıncı-Çötok, N. (2011). Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk psikolojik danışma ve rehberlik dergisi, 4(36), 165-172.
10. Durhan, T. A., Kılıçarslan, F., Kurtipek, S., & Güngör, N. B. (2023). The effect of recreation experience preference on destination preference. Journal of ROL Sport Sciences, 4(3), 863-885.
11. Eskin, M., Harlak, H., Demirkıran, F., & Dereboy, Ç. (2013). Algılanan stres ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlik analizi. New/Yeni Symposium Journal, 51(3), 132-140.
12. Gümüş, H., Işık, Ö., Karakullukçu, Ö., & Yıldırım, İ. (2014). Ortaöğretim kurumlarında serbest zaman fiziksel aktivite kısıtlayıcıları. International Journal of Sport Culture and Science, 2(Special Issue 1), 814-825.
13. Henderson, K. A., & Bialeschki, M. D. (1994). Women and the meanings of physical recreation. Women in Sport and Physical Activity Journal, 3(2), 21-37.
14. Hills, P., & Argyle, M. (2002). The Oxford Happiness Questionnaire: a compact scale for the measurement of psychological well-being. Personality and individual differences, 33(7), 1073-1082.
15. Hung, H. J. (2012). A study on leisure benefits breaking through leisure activities. Journal of National Taiwan Normal University, 3(4), 77-92.
16. Isik, O., & Dogan, I. (2018). Effects of bilateral or unilateral lower body resistance exercises on markers of skeletal muscle damage. Biomedical journal, 41(6), 364-368
17. Karakaş, G., Kolayiş, İ. E., & Eskiler, E. (2015). Yüzme egzersizine katılan kadınların egzersiz motivasyonlarının incelenmesi. Proceedings of the III Rekreasyon Arastırmaları Kongresi, Eskisehir, Turkey.
18. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (24. Baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık
19. Kelly, J. R. (1990). Leisure. Prentice Hall. Englewood Clieffs. New Jersey.
20. Köktaş, Ş. K. (2004). Rekreasyon: boş zamanı değerlendirme. Ankara, Nobel Yayınevi
21. Kuiper, J. G., Phipps, A. I., Neuhouser, M. L., Chlebowski, R. T., Thomson, C. A., Irwin, M. L., ... & Newcomb, P. A. (2012). Recreational physical activity, body mass index, and survival in women with colorectal cancer. Cancer Causes & Control, 23, 1939-1948.
22. Kurtipek, S., Güngör, N. B., & Durhan, T. A. (2022). Rekreasyonel faydanın açıklanmasında bilinçli farkındalığın rolü. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(Özel Sayı 2), 749-759.
23. Lee, J., Kim, J., Jeong, S., Choı, H., Jin, M., & Kim, S. (2014). A Health Recreation Program for U-Healthcare Clients: Effects on Mental Health. Telemedicine and E-Health, 20(10), 930-935.
24. Lee, K. H. (2020). Mental health and recreation opportunities. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(24), 9338.
25. Li, C., & Wang, C. (2012). The Factors Affecting Life Satisfaction: Recreation Benefits And Quality of Life Perspectives. Sports & Exercise Research; 14(4), 407-418.
26. McCrone, K. (2014). Sport and the physical emancipation of English women (RLE Sports Studies): 1870-1914. Routledge.
27. Mora, S., Lee, I. M., Buring, J. E., & Ridker, P. M. (2006). Association of physical activity and body mass index with novel and traditional cardiovascular biomarkers in women. Jama, 295(12), 1412-1419.
28. Osuji, T., Lovegreen, S., Elliott, M., & Brownson, R. C. (2006). Barriers to physical activity among women in the rural midwest. Women & Health, 44(1), 41-55.
29. Özcan, B. (2022). 12 haftalık sportif aktivitelerle desteklenmiş rekreatif etkinlik uygulamalarının madde bağımlılığı tedavisi gören bireylerde psikolojik belirti ve kişiler arası problem çözme becerileri üzerine etkisi. Doktora Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
30. Park, S., Thøgersen‐Ntoumani, C., Ntoumanis, N., Stenling, A., Fenton, S. A., & Veldhuijzen van Zanten, J. J. (2017). Profiles of physical function, physical activity, and sedentary behavior and their associations with mental health in residents of assisted living facilities. Applied Psychology: Health and Well‐Being, 9(1), 60-80.
31. Qiu, J., Lv, L., Lin, X., Long, L., Zhu, D., Xu, R., ... & Zhang, Y. (2011). Body mass index, recreational physical activity and female urinary incontinence in Gansu, China. European Journal of Obstetrics & Gynecology and Reproductive Biology, 159(1), 224-229.
32. Rosenberger, R. S., Bergerson, T. R., & Kline, J. D. (2009). Macro-linkages between health and outdoor recreation: the role of parks and recreation providers. Journal of Park & Recreation Administration, 27(3), 8-20.
33. Street, G., James, R., & Cutt, H. (2007). The relationship between organised physical recreation and mental health. Health Promotion Journal of Australia, 18(3), 236-239.
34. Sucu, Y. (1996). Yönetsel zamanın etkin kullanılması. El Kitabı, Bolu
35. Tinsley, H. E. A., & Tinsley, D. J. (1986). A theory of attributes, benefits, and causes of leisure experience. Leisure Sciences, 8(1), 1-45.
36. Wen, H. J., Huang, T. H., Li, T. L., Chong, P. N., & Ang, B. S. (2017). Effects of short-term step aerobics exercise on bone metabolism and functional fitness in postmenopausal women with low bone mass. Osteoporosis International, 28, 539-547.
37. Yiğit, O. (2010). Rekreasyon faaliyetlerinden fitness-aerobik çalışmalarına katılan bireylerin fiziksel değişimlerinin araştırılması. Doktora Tezi, Sakarya Universitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
38. Yiğit, O., Kolukısa, Ş., & Aydoğan, A. (2013). Sportif rekreasyon yapan sedanter bayanların fizyolojik değişimlerinin araştırılması. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 4(1), 17-22.