İlköğretimin İkinci Kademe Öğrencilerinin Ana-Babadan Algıladığı Psikolojik Kontrolün Kendini Belirleme Düzeyi ve Sosyal Girişkenlikle İlişkisi
Öz
Kendini belirleme bireyin eylemlerini başlatması, sürdürmesi, sonlandırması ve davranışlarını kendi iradesiyle düzenleyebilmesi olarak tanımlanmaktadır. Son yıllarda kendini belirlemenin ergen gelişimi üzerindeki olumlu etkisi sıklıkla incelenmektedir. Ancak ebeveynden algıladığı psikolojik kontrol, kendini belirleme düzeyi ve ergenin farklı alanlardaki girişkenliği arasındaki ilişkiyi incelendiği bir araştırmaya rastlanmamıştır. Bu nedenle araştırmada öğrencilerin anne babadan algıladığı psikolojik kontrolün, kendini belirleme ve kişilerarası ilişkilere katılım, yetişkinlerle ilişkilere katılım ve sosyal gruba katılım girişkenlik tipleriyle ilişkisi incelenecektir. Araştırma örneklemini, Sivas ilinde ilköğretim ikinci kademede öğrenim gören 126'sı (%47.9) kadın ve 137'si (%52.1) erkek olmak üzere toplamda 263 kişi oluşturmuştur. Katılımcıların yaş ortalaması 11.29’dur (S = 10.81, ranj = 9-13). Veri toplama araçları olarak, Psikolojik Kontrol Ölçeği, Kendini Belirleme Ölçeği ve Ergenin Sosyal Girişkenliği Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan hiyerarşik regresyon analizi sonucunda ergenin kişilerarası ilişkilere katılımını ve sosyal gruba katılımını annenin eğitim düzeyi ve ergenin kendini belirleme düzeyinin pozitif yönde; ana babanın psikolojik kontrolünün (saymazlık) ve ergenin yaşının negatif yönde yordadığı; buna karşı yetişkinlerle iletişime katılımını ergenin yaşının negatif yönde, anne eğitim düzeyinin ise pozitif yönde yordadığı bulunmuştur. Sonuçta ergenin ana babadan algıladığı psikolojik kontrolün ergenin farklı alanlardaki girişkenliğini zedelediği, kendini belirleme düzeyi yüksek olan ergenlerin farklı alanlardaki girişkenliklerinin arttığı; yine annenin eğitim düzeyinin ergenlerin girişkenliğini artırıcı bir unsur olduğu ve ergenin yaşının ergen girişkenliğinde önemli bir belirleyici olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Amato, P. R. (1989). Family processes and the competence of adolescents and primary school children. Journal of Youth and Adolescence, 18(1), 39-53.
- Assor, A., Roth, G., & Deci, E. L. (2004). The emotional costs of parents’ conditional regard: A self determination theory analysis. Journal of Personality, 72, 47-88.
- Ateş, B. (2013). İlköğretim 5. Sınıf öğrencilerinin atılganlık puanlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1).
- Barber, B. K. (1996). Parental psychological control: Revisiting a neglected construct. Child Development, 67, 3296-3319.
- Barber, B. K. ve Erickson, L. D. (2001). Adolescent social ınitiative: Antecedents in the ecology of social connections. Journal of Adolescent Research, 16, 326.
- Barber, B. K. ve Harmon, E. L. (2002).Violating the self: Parental psychological control of early adolescents and adolescents. In B. K. Barber (Ed.), Intrusive parenting: How psychological control affects children and adolescents (pp. 15-10). Washington, DC: American Psychological Association Press.
- Barber, B. K., Olsen, J. ve Shagle, S. (1994). Associations between parental psychological and behavioral control and youth internalizing and externalizing behaviors. Child Development, 65, 1120-1136.
- Barber, B. K., Stolz, H. E. ve Olsen, J. A. (2005b). Parental support, psychological control, and behavioral control: Assessing relevance across time, culture, and method. Monographs of the Society for Research in Child Development, 70(282), 1-137.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yeliz Kındap Tepe
*
Türkiye
Betül Deliser
Bu kişi benim
Türkiye
Gülnur Kuzan
Bu kişi benim
Türkiye
Rabia İslamoğlu
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Ekim 2018
Gönderilme Tarihi
3 Temmuz 2018
Kabul Tarihi
15 Ekim 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 6 Sayı: AGP Sempozyum Özel Sayısı1
