Amaç: Bu çalışma, sağlık çalışanlarının teknostres, iş motivasyonu, algılanan iş yükü ve yaşam kalitesi düzeylerini demografik değişkenlere göre incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışmaya, Türkiye genelinde kamu ve özel kurumlarda çalışan 300 sağlık çalışanı dahil edilmiştir. Veriler, kartopu örnekleme yöntemiyle çevrim içi anket aracılığıyla toplanmıştır. Teknostres, Teknostres Yaratıcıları Ölçeği; iş motivasyonu, İş Motivasyonu Ölçeği; algılanan iş yükü, İş Yükü Ölçeği; yaşam kalitesi ise Kısa Form-36 (SF-36) kullanılarak değerlendirilmiştir. Ayrıca katılımcıların demografik bilgileri kaydedilmiştir. İstatistiksel analizlerde bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmış, gerekli durumlarda Tukey post-hoc testleri uygulanmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p < 0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Cinsiyet ve yaş gruplarına göre teknostres, iş motivasyonu, algılanan iş yükü ve yaşam kalitesi açısından anlamlı bir fark saptanmamıştır (p > 0,05). Evli sağlık çalışanlarının algılanan iş yükü ve sosyal işlevsellik puanlarının bekar katılımcılara göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Mesleki deneyimi 3–6 yıl olan katılımcıların, 10 yıl ve üzeri deneyime sahip olanlara kıyasla daha yüksek tekno-karmaşıklık ve işe ilişkin motivasyon puanlarına, ancak daha düşük sosyal işlevsellik düzeylerine sahip olduğu görülmüştür. Mesleğe göre yapılan karşılaştırmalarda, fizyoterapistlerin tekno-aşırı yüklenme, tekno-belirsizlik ve yönetsel motivasyon faktörlerinde daha yüksek puanlar aldığı; ergoterapistlerin ise sosyal rol işlevselliği puanlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Sonuç: Bulgular, sağlık kurumlarında çalışanların iyilik halini ve mesleki sürdürülebilirliği artırmaya yönelik demografik özellikleri dikkate alan hedefe yönelik örgütsel stratejilerin geliştirilmesinin önemini vurgulamaktadır.
Aim: This study was conducted to investigate how healthcare workers’ levels of technostress, work motivation, perceived workload, and quality of life (QoL) across different demographic variables. Materials and Methods: This cross-sectional study included 300 healthcare professionals working in public and private institutions across Türkiye. Data were collected using an online survey distributed via snowball sampling. Technostress was assessed using the Technostress Creators Scale, work motivation using the Work Motivation Scale, perceived workload using the Workload Scale, and QoL using the Short Form-36. Demographic data were also collected. Statistical analyses were performed using independent samples t-tests and one-way analysis of variance, with post-hoc Tukey tests applied where appropriate. A p-value < 0.05 was considered statistically significant. Results: No significant differences were observed in technostress, work motivation, perceived workload, or QoL according to gender or age group (p > 0.05). Married healthcare professionals reported significantly higher perceived workload and higher social functioning scores compared with single participants. Participants with 3–6 years of professional experience demonstrated higher techno-complexity and work-related motivation scores, along with lower social functioning, compared with those with 10 years or more of experience. Profession-based comparisons revealed that physiotherapists exhibited higher levels of techno-overload, techno-uncertainty, and managerial motivation factors, whereas occupational therapists demonstrated higher social role functioning scores. Conclusion: Our results highlight the importance of developing targeted, demographic-sensitive organizational strategies to promote well-being and sustainability in healthcare work environments.