Özofagogastrik Bileșke Kanserleri ve Cerrahi Tedavisi

Year 2016, Volume: 69 Issue: 3, 223 - 231, 31.12.2016

Gökhan Kocaman , Serkan Enön

Abstract

Proximal gastric and esophagogastric junction adenocarcinomas (EGJA) are arising in especially western world. In 1998 Siewert published his classification for EGJA which is based on tumors tophography. The 7th edition of AJCC Cancer Staging Manuel includes staging of esophagus and esophagogastric junction cancer
also the first 5 cm of the stomach cancer that invades the esophagogastric junction. For type I tumors the most frequent lymphatic spread is through the paraesophageal and upper abdominal lymph nodes. For type II and type III tumors mediastinal lymphatic invasion frequency is lower. The best treatment for R0 resectable
EGJA without metastases is surgery. It is widely accepted that for type I tumors Iwor Lewis operation, for type III tumors transabdominal total gastrectomy with D2 lymph node dissection are the best treatment. For type II tumors if R0 resection is possible via transabdominal approach, total gastrectomy is appopriate. If R0 resection is not possible with this way, transabdominal and transthorasic esophagectomy should be done with two field lymphadenectomy. Endoscopic resection can be done for submucoal tumors.

Keywords

Esophagogastric Junction , Adenocarcinoma , Surgical Management

Özofagogastrik Bileşke Kanserleri ve Cerrahi Tedavisi

Abstract

Proksimal mide ve özofagogastrik bileşke (ÖGB) adenokarsinomu sıklığı özellikle batı dünyasında artma eğilimindedir. 1998 yılında özofagogastrik bileşke adenokarsinomları için Siewert sınıflaması yayınlandı. Sınıflama esas olarak tümörün topografik özelliklerine dayanır. AJCC’nin 7. Kanser Evreleme Kılavuzu’nda özofagogastrik bileşke kanserleri ve bileşkeye ya da distal özofagusa uzanan 5 cm’lik proksimal gastrik kanserleri de özofagus kanseri sınıflamasına dahil edilmektedir. Tip 1 tümörlerde en sık lenfatik yayılım paraözofagiyal, üst abdominal lenf nodlarına olur. Tip II ve III tümörlerde mediastinal lenf nodu metastazı görülme sıklığı tip I
tümörlere göre daha düşük olup, ileri evre hastalarda görülebilir. Genel durumu iyi, uzak metastazı olmayan, Rezektabl ÖGB adenokarsinomlarında en iyi tedavi cerrahidir. Seçilecek cerrahi yöntem konusunda, tip I tümörler için transtorasik fundektomi ve subtotal özofajektomi (İvor Lewis operasyonu), tip III tümörler için D2 diseksiyonla genişletilmiş gastrektomi yapılması konusunda literatürde, geniş ölçüde fikir birliği olduğu gözükmektedir. Yayınlanan çalışmalar ışığında tip II tümörler için eğer hiatustan tümörün proksimal uzanımı R0 çıkarılabilecekse genişletilmiş gastrektomi yapılması, R0 rezeksiyon yapılamıyacaksa abdominal-sağ transtorasik yaklaşımla ( İvor Lewis operasyonu) rezeksiyon uygulanması uygun gözükmektedir. Submukozal tümörlerde endoksopik tedavi yöntemleri uygulanabilir.

Keywords

Özofagogastrik Bileşke , Adenokanser , Cerrahi Tedavi

References

• 1. Buas MF, Vaughan TL. Epidemiology and risk factors for gastroesophageal junction tumors: understanding the rising incidence of this disease. Semin Radiat Oncol 2013;23:3-9.
• 2. Blot WJ, Devesa SS, Kneller RW, et al. Rising incidence ofadenocarcinoma of the esophagus and gastric cardia. JAMA 1991;265:1287-1289.
• 3. Hansen S, Wiig JN, Giercksky KE, et al. Esophageal and gastriccarcinoma in Norway 1958-1992: incidence time trend variability according to morphological subtypes and organ subtypes.Int J Cancer 1997;71:340-344.
• 4. Devesa SS, Blot WJ, Fraumeni JF Jr. Changing patterns in theincidence of esophageal and gastric carcinoma in the United States. Cancer 1998;83:2049-2053.
• 5. Hasegawa S, Yoshikawa T, Cho H, et al. Is adenocarcinoma of the esophagogastric junction different between Japan and western countries? the incidence and clinicopathological features at a 4258 S. Hasegawa et al. Japanese high-volume cancer center. World J Surg 2009;33:95-103.
• 6. Ashraf N, Hoffe S, Kım R. Locally Advanced Gastroesophageal Junction Tumor: A Treatment Dilemma. TheOncologist 2015;20:134-142.
• 7. Kubo A, Corley DA. Body mass index and adenocarcinomas of the esophagus or gastric cardia: a systematic review and meta-analysis. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2006;15:872–878.
• 8. Chow WH, Fraumeni JF Jr, Blot WJ et al.Body mass index and risk of adenocarcinomas of the esophagus and gastric cardia. J Natl Cancer Inst 1998;90:150-155.
• 9. Chow WH, Blaser MJ, Blot WJ, et al. An inverse relation between cagA+ strains of Helicobacter pylori infection and risk of esophageal and gastric cardia adenocarcinoma. Cancer Res 1998;58:588.
• 10. Yüksel C, Karabörk A, Ökten İ. Özofagus Kanserinde Helicobacter Pylori ve Barret Özofagus’un Rolü.Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası 2009;62:79-82.
• 11. Siewert JR, Stein HJ. Classification of adenocarcinoma of the oesophagogastric junction. Br J Surg 1998;85:1457-1459.
• 12. Siewert JR, Feith M, Stein H. Surgical approach to gastroesophageal junction cancers. In Sugarbaker D, Bueno R, Krasna MJ, ed. Adult Chest Surgery, 1st ed. New York City: McGraw-Hill 2009;109-116.
• 13. Rice TW, Blacstone EH, Rusch VW. A cancer staging primer: esophagus and esophagogastric junction. J Thorac Cardiovasc Surg 2010;139:527-529.
• 14. Schröder W, Mönig SP, Baldus SE, et al: Frequency of nodal metastasesto the upper mediastinum in Barrett’s cancer. Ann Surg Oncol 2002;9:807-811.
• 15. Parry K, Haverkamp L, Bruijnen RCG, et al. Surgical Treatment of Adenocarcinomas of the Gastro-esophagealJunction. Ann Surg Oncol 2015;22:597-603.
• 16. Kakeji Y, Yamamoto M, Ito S, et al. Lymph nodemetastasis from cancer of the esophagogastric junction, and determination of the appropriate nodal dissection. Surg Today 2012;42:351-358.
• 17. Nunobe S, Ohyama S, Sonoo H, et al: Benefit of mediastinal and paraaorticlymphnode dissection for advanced gastric cancer with esophageal invasion. J Surg Oncol 2008;97:392-395.