Üst Ekstremite Glomus Tümörleri: 56 Hastanın Yirmi Yıllık Klinik ve Patolojik Analizi
Abstract
Amaç: Yirmi yıllık arşiv döneminde histopatolojik olarak doğrulanmış üst ekstremite yerleşimli glomus tümörlerinin klinikopatolojik özelliklerini tanımlamak ve dijital ile ekstradijital lezyonları karşılaştırmak.
Gereç ve Yöntem: Tek merkezli üçüncü basamak bir üniversite hastanesinin patoloji arşivi 2005–2025 dönemi için “glomus” terimiyle tarandı. On sekiz yaş ve üzerinde, histopatolojik olarak solid glomus tümörü tanısı almış ve üst ekstremite yerleşimi belgelenmiş hastalar dahil edildi. Glomuvenöz malformasyon, baş-boyun paragangliomları, alt ekstremite, gövde ve viseral yerleşimli lezyonlar ile reeksizyon materyalleri dışlandı. Patoloji raporunda anatomik yerleşimi belirtilmeyen kayıtlar hastane epikrizleri ile değerlendirildi; epikrizler ayrıca klinik, radyolojik ve cerrahi değişkenler açısından tarandı. Dijital ve ekstradijital gruplar Fisher Exact test ve Mann-Whitney U testi ile karşılaştırıldı.
Bulgular: Elli altı hasta dahil edildi. Hesaplanan ortalama tanı yaşı 45,9 ± 12,7 yıl olup 43 hasta (%76,8) kadındı. Tümörlerin 45’i (%80,4) dijital, 11’i (%19,6) ekstradijitaldi. Dijital tümörlerin 38/45’i (%84,4), ekstradijital tümörlerin 5/11’i (%45,5) kadınlarda görüldü (p = 0,013; olasılık oranı 6,51). Kadınlar erkeklerden daha genç yaşta tanı aldı (medyan 42’ye karşı 59 yıl; p = 0,002). Semptom süresinin kayıtlı olduğu hastalarda (n=15) medyan süre 66 aydı. Beş hastaya ameliyat öncesinde farklı bir tanı konulmuştu. Dahil edilen hiçbir tümör malign değildi.
Sonuç: Üst ekstremite glomus tümörleri ağırlıklı olarak dijital ve kadın hastalarda görüldü; ancak ekstradijital hastalıkta cinsiyet dağılımı dengeliydi ve yanlış tanı sıktı. Tanısal gecikme yıllarla ölçülmeye devam etmektedir.
Keywords
Glomus tümörü, El, Üst ekstremite, Tırnak yatağı, Gecikmiş tanı
Upper Extremity Glomus Tumors: A Two-Decade Clinicopathologic Analysis of 56 Patients
Abstract
Objectives: To define the clinicopathologic spectrum of histologically confirmed glomus tumors of the upper extremity over a 20-year archival period, and to compare digital and extradigital lesions.
Materials and Methods: The pathology archive of a single tertiary university hospital was searched for the term “glomus” for the period 2005–2025. Adults aged 18 years or older with a histopathologic diagnosis of solid glomus tumor at a documented upper-extremity site were included. Glomuvenous malformation, head and neck paragangliomas, lower-extremity, truncal, and visceral lesions, and re-excision material were excluded. Records whose anatomic site was not stated in the pathology report were verified against hospital discharge summaries, which were also reviewed for clinical, radiologic, and operative variables. Digital and extradigital groups were compared using Fisher’s exact test and the Mann–Whitney U test.
Results: Fifty-six patients were included. The derived mean age at diagnosis was 45.9 ± 12.7 years and 43 patients (76.8%) were women. Forty-five tumors (80.4%) were digital and 11 (19.6%) were extradigital. Women accounted for 38 of 45 digital tumors(84.4%), compared with 5 of 11 extradigital tumors (45.5%) (p = 0.013; odds ratio 6.51). Women were diagnosed at a younger age than men (median 42 versus 59 years; p = 0.002). Where symptom duration was recorded (n = 15), the median was 66 months. Five patients had been given an alternative preoperative diagnosis. None of the included tumors were malignant.
Conclusion: Upper-extremity glomus tumors were predominantly digital and occurred mainly in females, but extradigital disease showed a balanced sex distribution and was frequently misdiagnosed. Diagnostic delay continued to be measured in years.
Keywords
Glomus Tumor, Hand, Upper Extremity, Subungual, Delayed diagnosis